σ'αυτήν την κατηγορία μελών, που με επιχειρήματα βεβαίως, προσπαθούν να πείσουν τους ψηφοφόρους τους προπάντων, για ποιους λόγους βλέπουν διαρκώς το κομματικό ποτήρι σχεδόν γεμάτο. Κι αυτό διότι όπως φαίνεται έχει την άποψη ότι οι ενέργειες που γίνονται από το κόμμα της και στην προκειμένη περίπτωση και από την κυβέρνησή του, είναι οι καλύτερες δυνατές που μπορεί να γίνουν στις υπάρχουσες συγκεκριμένες συνθήκες. Φυσικά αν δεν υπάρχουν και δε δρουν σε ένα κόμμα αυτά τα μέλη που πιστεύουν στις αποφάσεις της πλειοψηφίας και που βάζουν πάνω απ'όλα την κυριαρχία του κόμματός τους και πέρα τούτου ουδέν, τότε το οποιοδήποτε κόμμα αργά ή γρήγορα θα φτάσει στο σημείο να λειτουργεί μόνο με τη δύναμη της αδράνειας. Οι ανάμεσα λοιπόν στο ευλογούν τα γένια τους και παινεύουν το σπίτι τους θα είναι πάντοτε εκεί, ενωμένοι δυνατοί, είτε το "σπίτι" τους είναι στα καλά του, είτε χρειάζεται μερεμέτια ή ακόμα και ριζική ανακαίνιση.

Όμως στα κόμματα και προπάντων σ'αυτά που το παλεύουν να είναι ζωντανά και να καλλιεργούν μια δημιουργική σχέση με την κοινωνία, υπάρχουν και μέλη που δε νιώθουν την υποχρέωση συνεχώς να δικαιολογούν δημόσια τις ενέργειες του κόμματός τους και που δεν εκπέμπουν εκείνη την ισοπεδωτική στάση να θεωρούν ότι όποιοι δεν είναι μαζί τους είναι εχθροί τους. Ενεργά μέλη κι αυτοί, που στην χειρότερη περίπτωση σιωπούν με σημασία και στην καλύτερη υπερασπίζονται σθεναρά τις αξίες τους έχοντας κορώνα στο κεφάλι τους την ελευθερία της κριτικής τους. Μια κριτική που πολλές φορές, όπως συχνά καταγράφει η ιστορία, αποδεικνύει με πειστικό τρόπο ότι κάτι σημαντικό δεν πήγε καλά με την στάση που κράτησε το κόμμα τους σε διάφορα κατά τη κρίση του πρωτεύοντα θέματα, και αναρωτιούνται για τους λόγους που κάθε φορά συμβαίνει αυτό καθώς και για τις προσωπικές ευθύνες όλων. Μέλη που θέτουν επίσης καίριες και πρωτόγνωρες ερωτήσεις και προσπαθούν να αναδείξουν εις βάθος ζητήματα που δεν έχουν απασχολήσει καθόλου ή όσο θα έπρεπε το κόμμα τους.

Αν τώρα μέσα στο όποιο κόμμα πρυτανεύει στην πράξη η αγωνία για το καλό του λαού και της πατρίδας και το κλίμα ανάμεσα σ'αυτές τις δύο χοντρικά κατηγορίες μελών είναι ανεκτικό τόσο ώστε να προκύπτουν ικανοποιητικές συνθέσεις απόψεων, αυτά αποτελούν μια βασική προϋπόθεση για να μπορεί να παίξει καλά η όποια ηγετική ομάδα το ρόλο που μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες της ανατέθηκε. Όσο για το αποτέλεσμα της παράστασης, κάποια στιγμή μιλούν οι κάλπες και σε βάθος χρόνου η Ιστορία. 

Νομίζω πάντως πως θα ενδιέφερε αρκετούς μια συζήτηση για το πως η αλληλοεπίδραση της πολιτικής παιδείας και νοοτροπίας, του χαρακτήρα και της ιδιοτέλειας, διαμορφώνει μέσα σε ένα κομματικό περιβάλλον τόσο αυτούς που κλίνουν προς το "ναι" στις θέσεις του κυρίαρχου ρεύματος ή της πτέρυγας στην οποία ανήκουν, όσο και τους άλλους του "όχι". Διευκρινίζω για να μην παρεξηγηθώ, πως δεν θεωρώ ότι οι αυτοί οι οργανωμένοι συμπολίτες μας δεν είναι σκεπτόμενα όντα, αλλά πως ο στοχασμός των εμπειριών τους και των σχέσεών τους περνά, συχνά δίχως να το επιλέξουν συνειδητά, σε δεύτερη θέση.

Με αφορμή το 2ο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ η κα. Καρακώστα έδωσε μία συνέντευξη στον Δημήτρη Χρυσικόπουλο, η οποία αναρτήθηκε στις 22.10 στο μπλογκ "free sunday" με τον τίτλο " Η μεγάλη αποδοχή Τσίπρα εκφράζει τη δυναμική και την ενότητα". Ακολουθεί η συνέντευξη.

Κατ’ αρχάς, ποια είναι τα συμπεράσματά σας από το 2ο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ;

Το 2ο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ιστορικό, μια και μας βρήκε πρωτόγνωρα στη διακυβέρνηση της χώρας. Τα συμπεράσματα από τις ημέρες του συνεδρίου, αλλά και από τον γόνιμο διάλογο που προϋπήρξε, μπορούν να συνοψιστούν στην ανάγκη σχεδιασμού ενός ενιαίου πολιτικού κέντρου μεταξύ κυβέρνησης, κόμματος και κοινοβουλευτικής ομάδας, αλλά και στην ανασυγκρότηση ενός ισχυρού κόμματος, κορμού για τη μεγάλη Αριστερά. Ενός κόμματος που θα είναι μόνιμα σε στενή επαφή με την κοινωνία και παράλληλα ανοιχτό, ώστε να μπορεί να στεγάσει νέους ανθρώπους, τις αγωνίες και τις προσδοκίες τους.

Θεωρείτε ότι το κόμμα βγαίνει ενισχυμένο από το συνέδριο ή ότι οι εργασίες αποκάλυψαν αντιθέσεις και προβλήματα;

Το τεράστιο ποσοστό αποδοχής του Αλέξη Τσίπρα για την προεδρία εκφράζει και τη δυναμική και την ενότητα. Οι όποιοι προβληματισμοί ακούστηκαν για τη λειτουργία του κόμματος, για θέματα δημοκρατίας στο εσωτερικό του, για τη διατήρηση των σχέσεών του με την κοινωνία, για σχέσεις κυβέρνησης και εργασιών Κοινοβουλίου, είναι δείγματα ειλικρίνειας που βοηθούν καθοριστικά στη φυσιογνωμία του κόμματος. 

Σχετικά με το ζήτημα της ψηφοφορίας που επαναλήφθηκε, τι ακριβώς έγινε;

Ήταν θέμα διαδικασίας και συζήτησης για το καταστατικό και την αρμοδιότητα του συνεδρίου, το οποίο αντιμετωπίστηκε λαθεμένα και στο οποίο δόθηκε παραπάνω δημοσιότητα από το βάρος που είχε.

Μετά την ολοκλήρωση του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ πιστεύετε ότι πρέπει να πραγματοποιηθεί και ανασχηματισμός της κυβέρνησης; Θεωρείτε ότι θα πρέπει να είναι δομικού χαρακτήρα;

Το γεγονός ότι στα αποτελέσματα για την Κεντρική Επιτροπή στην πρώτη οκτάδα των προτιμήσεων είναι οι Τσακαλώτος, Φίλης, Ξανθός, Σκουρλέτης, Πολάκης και Παππάς, δηλαδή οι υπουργοί Οικονομικών, Παιδείας, Υγείας, Περιβάλλοντος & Ενέργειας, Επικρατείας, δεν είναι δείγμα, αλλά μοιάζει με εντολή και αποδοχή εκ μέρους του συνεδρίου για συνέχιση του έργου τους, αφού τα ζητήματα που διαχειρίζονται είναι και τα πρωτεύοντα στις διακηρύξεις μας, είτε αφορούν τη στελέχωση και την ανασύνταξη του τομέα της παιδείας και των υπηρεσιών υγείας, είτε την απομείωση του χρέους και της εξόδου στις αγορές, είτε την πάλη για μη εκχώρηση του πλούτου της χώρας, είτε την αποκατάσταση της νομιμότητας και το σπάσιμο της διαπλοκής στον χώρο των ΜΜΕ, όλα ζητήματα συνώνυμα με την αναγέννηση της χώρας. Παράλληλα, βέβαια, είναι έκφραση αλληλεγγύης προς όλους αυτούς που, στοχοπροσηλωμένοι στην πολιτική μας, έχουν υποστεί δεκάδες επιθέσεις από τους διάφορους εκφραστές του παρελθόντος και της διαπλοκής. Από κει και πέρα, ο ανασχηματισμός, αν και όποτε γίνει, είναι θέμα του πρωθυπουργού. Πρέπει να αποβλέπει στην καλύτερη λειτουργία της κρατικής μηχανής και να βασίζεται στην έως τώρα εμπειρία, που δείχνει αν υπάρχει ανάγκη για παρεμβάσεις στις αρμοδιότητες των υπουργείων.

Εν τω μεταξύ, οι εκπρόσωποι των θεσμών βρίσκονται και πάλι στην Αθήνα, για τη δεύτερη αξιολόγηση. Ποια νομίζετε ότι πρέπει να είναι η στάση της κυβέρνησης;

Επιδίωξή μας είναι η επιτάχυνση των διαδικασιών για μια διαπραγμάτευση-εξπρές, ώστε η διάρκειά της να μην ξεπεράσει το τέλος Νοέμβρη. Εφόσον συμβεί κάτι τέτοιο, στο τελευταίο προγραμματισμένο φέτος Eurogroup δεν θα υπάρχει καμία δικαιολογία από τους δανειστές για τη διευθέτηση του χρέους έως τα τέλη του έτους.

Όσον αφορά το κόμμα, θέτει «κόκκινες γραμμές» ενόψει της αξιολόγησης;

Οι «κόκκινες γραμμές» δεν είναι κανενός κόμματος, τις βάζει η ίδια η κοινωνία. Αυτή δοκιμάζεται, υποφέρει, και χρέος του κόμματος είναι να την αφουγκράζεται και να παλεύει για τη βελτίωση ή την ανατροπή των συνθηκών ασφυξίας που έχουν επιβληθεί στον λαό μας. Εμείς θα καθίσουμε στο τραπέζι (σ.σ.: της διαπραγμάτευσης) με την κοινωνία και τα αιτήματά της στο πλευρό μας. Με την επιθυμία για γρήγορη αξιολόγηση, εφαρμογή του προγράμματος και εφαρμογή των αποφάσεων για ελάφρυνση χρέους, με ταυτόχρονη ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση, όπως τόνισε και ο πρωθυπουργός από το βήμα του 2ου συνεδρίου.

Ειδικά για τα εργασιακά, πιστεύετε ότι θα πρέπει να υπάρξει ρήξη, αν οι δανειστές επιμείνουν στην περαιτέρω απορρύθμιση της αγοράς εργασίας στην Ελλάδα;

Στη μάχη της διαπραγμάτευσης θα προσέλθουμε με την εθνική θέση που είναι η κοινή δήλωση των κοινωνικών εταίρων και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, την αντίθεση στην αύξηση των ορίων των ομαδικών απολύσεων, τη μη επαναφορά του lockout κ.ά. Άλλο ένα ισχυρό εφόδιο είναι το πόρισμα της διεθνούς επιτροπής εμπειρογνωμόνων, της λεγόμενης Επιτροπής Σοφών, που είναι πολύ κοντά στις θέσεις μας. Θα δώσουμε τη μάχη μας, λοιπόν, για να αντιστρέψουμε τις τάσεις απορρύθμισης στα εργασιακά, προς όφελος μιας ευρύτερης κοινωνικής Ευρώπης και ενάντια σε μια νεοφιλελεύθερη αγορά χωρίς δικαιώματα για τους εργαζόμενους, και δεν προκαταλαμβάνουμε τη στάση κανενός.

Η αντιπολίτευση, διά του προέδρου της ΝΔ, ζητά εξεταστική επιτροπή για το πεντάμηνο της διαπραγμάτευσης του 2015. Συμφωνείτε με το αίτημα;

Το «αίτημα» είναι ένα φτηνό τέχνασμα, αποτελεί μια προσπάθεια των υπεύθυνων της οικονομικής καταστροφής του τόπου να αλλοιώσουν την ιστορία, καλύπτοντας έτσι τις ευθύνες τους. Κατά την προσφιλή τους τακτική, πετούν την μπάλα στην εξέδρα. Το ίδιο έκαναν πρόσφατα, με τον θόρυβο που σήκωσαν περί πλειστηριασμών, αποκρύπτοντας σκόπιμα τη δέσμευση που είχαν λάβει με το περιβόητο email Χαρδούβελη για πλήρη άρση κάθε προστασίας από πλειστηριασμούς, αδιαφορώντας για τις κοινωνικές συνέπειες. Ας μας πουν, λοιπόν, ή καλύτερα ας σταματήσουν να κρύβουν τις δεσμεύσεις που είχαν αναλάβει με τους δανειστές για εξωπραγματικά πλεονάσματα και ας ρίξουν μια ματιά στα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, που εμφανίζουν κατά το 2015 το 35,7% του πληθυσμού μας σε κατάσταση φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Είναι η απάντηση που αποδομεί την προσπάθεια του παλιού πολιτικού κατεστημένου που εκπροσωπούν να αποσείσει τις ευθύνες του για τα εξοντωτικά αποτελέσματα της πολιτικής του.

Αξιολόγηση, προϋπολογισμός, διαμάχη για τις τηλεοπτικές άδειες… Πιστεύετε ότι η «περιρρέουσα ατμόσφαιρα» προοιωνίζεται εκλογές;

Ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε τη διακυβέρνησης της χώρας μέσα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, με δανειακές δεσμεύσεις, προσφυγικό πρόβλημα και έχοντας απέναντί του όλο το σύστημα διαπλοκής και τα πολιτικά κόμματα που τη στηρίζουν και έχει αποδείξει ότι είναι για τα δύσκολα. Συνεχίζουμε ενωμένοι και αποφασιστικά, με στόχο το 2019.

Πηγή:  free-sunday.gr