Σε όλες τις προηγούμενες εκλογικές αυτοδιοικητικές αναμετρήσεις θυμόμαστε να γεμίζουν οι δρόμοι με τις φάτσες των υποψήφιων δημάρχων και αρκετών συμβούλων. Τόσες πολλές αφίσες, που ένιωθες να σε πνίγουν και σχεδόν ασυνείδητα απέστρεφες το βλέμμα σου απ'αυτές. Τόσες πολλές αφίσες, που λίγο να μην ήσουν συγκεντρωμένος έχανε μέσα σου η μάνα το παιδί και το παιδί το βάθος πεδίου. Και ίσως γι'αυτό μέσα σου, τελικά η αλληλοεξουδετέρωση έβγαινε νικήτρια δίχως όμως να καταργεί αυτόν τον οπτικό θόρυβο.

Δεν ξέρω αν κάνουμε λάθος όσοι χρόνια τώρα υποστηρίζουμε, ότι χαμένα λεφτά είναι αυτά που πάνε για την εκτύπωση και την ανάρτηση των αφισών. Όμως φαίνεται ότι το δέλεαρ της εξουσίας δυσκολεύει σχεδόν όλους τους παίχτες να μην αντιστέκονται στον πειρασμό του κάθε μέσου που τους υπόσχεται ψήφους, ακόμα κι αν είναι σχεδόν βέβαιοι ότι τα αναμενόμενα κέρδη είναι ελάχιστα και δυσανάλογα με τα έξοδα. 

Αυτό που μετά βεβαιότητας ξέρω, είναι πως αυτές οι διαφημιστικές  αφίσες δεν προάγουν το ουσιαστικό διακύβευμα των εκλογών, των όποιων εκλογών. Το θέμα είνα ότι οι διεκδικητές άλλα αντ'άλλων κάνουν ακόμα κι όταν δημόσια δεν διαφωνούν στο ότι αν έχουμε από κάτι ανάγκη, είναι να ενημερωθούν οι ψηφοφόροι για τα όσο πιο πολύ γίνεται συγκεκριμένα προγράμματά τους, για το πως θα υλοποιήσουν τις προτάσεις τους και για τις αρχές που διέπουν τη συλλογικότητά τους και ιδιαίτερα στο πως θα τις τηρήσουν ασκώντας εξουσία. 

Νομίζω επίσης ότι ένα βήμα προς τα πάνω αποτελεί ο οργανωμένος θεματικός δημόσιος διάλογος μεταξύ των υποψηφίων, που για την διοργάνωσή του ο κλήρος πέφτει πάντα στην εκάστοτε δημ.αρχή. Αυτός μπορεί, υπό προϋποθέσεις φυσικά, να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε, να συγκρίνουμε και να κρίνουμε τις όποιες επιλογές μας. Όπως και στη δημ.αρχή πέφτει το βάρος της ισότιμης προβολής από το δήμο όλων των συνδυασμών που θα συμμετάσχουν στις εκλογές.

Σ'αυτήν τη λογική καλοδεχούμενη θα είναι κάθε πρωτοβουλία που θα δώσει την ευκαιρία να κερδιθεί η μάχη της αντιπαράθεσης με επιχειρήματα κι όχι με προπαγανδιστικά συνθήματα, με αληθή στοιχεία κι όχι με κραυγαλέα πυροτεχνήματα. Θεωρώ ότι με τέτοιες ενέργειες οι δημότες θα βγουν πιο σοφοί και ενημερωμένοι, πιο συνειδητοποιημένοι και ανοιχτοί στο διάλογο και τελικά θα κερδίσει κάποιους πόντους και η δημοκρατία μας.  

Γι'αυτήν την πρωτοβουλία της ανάρτησης των αφισσών του Χρ.Βρεττάκου διατυπώθηκαν από τους άλλους υποψήφιους δημάρχους πολλές αντιρρήσεις στο διαδίχτυο. Αυτές τις σκληρές κριτικές μπορεί ο καθένας να τις διαβάσει στους τοίχους στο fb των άλλων υποψηφίων δημάρχων.

Ένα κοινό σημείο όλων αυτών είναι η κατηγορία πως ο δήμαρχος μ'αυτήν την ενέργειά του παραβίασε την εκλογική νομοθεσία (άρθρο 5 παράγραφος 4 του ν. 3870/2010, που ρητά απαγορεύει στους συνδυασμούς την ανάρτηση κάθε είδους πανό και αρθ.6 παράγραφος 1 του ν.3870/2010 είναι υπεύθυνος να κατεβάζει τα πανό που αναρτώνται παράνομα και άρθρο 16 του ν. 3870 προβλέπει ότι έχει και σοβαρή ποινική ευθύνη). Ας έχουμε πάντως υπόψη μας, πως σ' ένα, έστω και υποτυπώδες δημοκρατικό πλαίσιο, οι παραβιάσεις της όποιας νομοθεσίας και ιδιαίτερα της εκλογικής, είναι παρατηρημένο ότι συχνά γυρίζουν μπούμεραγκ στον παραβάτη. 

Κάποιοι αναρωτιούνται επίσης, αν για την τοποθέτηση αυτών των αφισσών σε τόσο ψηλά σημεία, ο δήμαρχος νοίκιασε ανυψωτικό μηχάνημα ή έβαλε τους έκτακτους εργαζόμενους και το ανυψωτικό του δήμου να του τις αναρτήσουν; Που σρο δια ταύτα σημαίνει ποιος πλήρωσε τον βαρκάρη. Πάντως, αυτονόητο είναι ότι όσο πιο γρήγορα ξεκαθαρίσει το τοπίο, μ'αυτήν την άστοχη κατά την γνώμη μας ενέργεια- ιδιαίτερα στο βαθμό που είναι παράνομη -, τόσο καλύτερα θα είναι για όλους μας.

Και ακόμα καλύτερα θα είναι, αν το γρηγορότερο δυνατό η δημ.αρχή προχωρήσει στην συγκρότηση διαπαραταξιακής επιτροπής, που ως πρώτο μέλημά της θα έχει τη διαμόρφωση κάποιων κανόνων για την διεξαγωγή της εκλογικής μάχης, που εννοείται ότι αυτοί που θα τους αποφασίσουν θα τους σεβαστούν. Μιλάμε για τέτοιους κανόνες ,ώστε αυτή να διεξαχθεί με τρόπους που θα ανεβάσουν τον πήχη του πολιτικού πολιτισμού στην πόλη μας.

Οι κανόνες αυτοί φαντάζομαι ότι επίσης θα δυσκολέψουν όλες εκείνες τις συμπεριφορές που χαλάνε εκείνους που δίνουν μια κάποια σημασία με θετικό πρόσημο σ'αυτές τις εκλογές. Κι αυτό θα έχει πολλές πιθανότητες να συμβεί αν σε περίοπτη θέση έχουν ως στόχο να μηδενιστούν τα κτυπήματα κάτω από τη ζώνη, οι καταγγελίες δίχως αποδείξεις, η αόριστη και με υπονοούμενα αναφορά σε πρόσωπα του δημόσιου βίου και ιδιαίτερα στην ιδιωτική τους ζωή, όπως και να στριμωχτεί η πανάρχαια χυδαιότητα που το μόνο που πετυχαίνει κάθε φορά είναι να ρίχνει το δηλητήριό της φανατίζοντας το κοινό. Πάγια επιθυμία μας είναι οι κανόνες αυτοί και γενικά η προεκλογική εκστρατεία των συνδυασμών να βοηθήσουν όλους μας να φανερώσουμε τον καλύτερο εαυτόν μας, αυτόν που τιμά την ιδιότητα του υπεύθυνου πολίτη, αυτόν που καλλιεργεί ότι μας χαρακτηρίζει ως σκεπτόμενους ανθρώπους, αυτόν που βάζει ως πρώτη προτεραιότητα το καλό της πόλης μας, το συμφέρον όλων μας.  

Ότι ακολουθεί είναι από ένα άρθρο του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου που αναρτήθηκε στις αρχές Μαρτίου με τον τίτλο "Ποιος δήμαρχος τελικά σώζει την Αθήνα", που όμως οι επισημάνσεις του, που για μας ανεβάζουν τον πήχη, αφορούν λίγο πολύ όλους τους δημάρχους.  

Ποιος θα φανεί πραγματικά διορατικός και χρήσιμος; 

Ποιος δεν χρησιμοποιεί τα σάπια μέσα των παλιών; 

Ποιος όταν εκλεγεί δεν θα μεταλλαχθεί σε μια από τα ίδια; 

Ποιος θα είναι ακριβοδίκαιος με τους πολίτες και τα μέσα;

Ποιος δεν θα διαχειριστεί το δημόσιο χρήμα, σαν περιουσία της μάνας του και του πατέρα του;  

Ποιος δεν μιλά με προτηγανισμένα κλισέ και μαυρογιαλούρικες υποσχέσεις;

Ποιος θα είναι ουσιωδώς μοντέρνος και καινοτόμος συμμετέχοντας στις νέες προβληματικές (περί αυτοδιάθεσης, φύλου, φυλής, ποικίλων ρατσισμών), χωρίς να ξεχνάει να μαζέψει τα σκουπίδια;

Ποιος δεν βλέπει το δήμο ως ευκαιριακό σκαλοπάτι της καριέρας του, αλλά νοιάζεται πραγματικά για αυτή την πόλη;  

 Οι μήνες που έρχονται θα έχουν ενδιαφέρον. Θα τις παρακολουθήσουμε στενά!