Προσωπικές (255)
Το πείσμα και οι ρήξεις της Κατερίνας Μάτσα της μονάδας 18ΑΝΩ
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Ο Χρήστος Αγγελάκος ( Αθήνα, 1962-2019) είναι ένας συγγραφέας (το έργο του στη biblionet.gr ). Το 2018 έγραψε την εξής εισαγωγή σε μία συνέντευξη που πήρε από την Κατερίνα Μάτσα της ομάδας 18 ΑΝΩ, αναφερόμενος στην Όλια Λαζαρίδου:
Ρώτησα κάποτε την Όλια, πώς γίνεται οι δύο άνθρωποι που θαυμάζω περισσότερο σ’ αυτή τη χώρα να είναι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους: η μία μαρξίστρια (Κατερίνα Μάτσα) και ο άλλος αρχιεπίσκοπος (ο Αναστάσιος Αλβανίας). Η Ολια απάντησε: «Μα είναι πολύ φυσικό… και οι δυο τους διακρίνονται για την απόλυτη συνέπεια λόγων και έργων». Της ζήτησα να μου τη γνωρίσει. Βρεθήκαμε να κάνουμε σεμινάρια γραφής και θεάτρου στο 18ΑΝΩ. Δεν θέλω να πω περισσότερα. Μόνο πως ελπίζω τούτη η κουβέντα να θυμίζει τη χειραψία της Κατερίνας Μάτσα. Κάτι από τη ζεστασιά της.
Η Αγλαΐα Παππά "αναστήθηκε" μετά από πέντε χρόνια και κεντάει πάλι πάνω στο σανίδι
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σ.Δ. Η Αγλαΐα Παππά είναι ηθοποιός, με βούλα και με υπογραφή, παρακαλώ. Μου άρεσε αυτό που εξέπεμπε και ως καλλιτέχνης και ως γυναίκα. Ξέρετε κίνηση, βλέμμα, χρώματα όλο φώς, αρώματα εξωγήινα και φωνή με τραγουδιστικό ρυθμό, φωνή απ'αυτές που με ερεθίζουν, λίγο βραχνή, λίγο μπάσα. Ήταν λοιπόν η Παππά, μία από αυτές που όταν τις θαρρώ παίρνει μέσα μου το πάνω χέρι ένα από τα ασυνείδητά μου κι αυτό σημαίνει ότι είμαι έτοιμος να ερωτευτώ παρόλο που ο Ρασούλης βρίσκει την ευκαιρία να μου σιγoτραγουδήσει "από τη γυναίκα ούτε ένα καλό δεν είδα /μα πίστεψέ με είναι η μόνη μου ελπίδα".
Το μόνο αδιευκρίνιστο πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις της σκηνής αλλά και για τις άλλες με τις άγνωστες πεντάμορφες στα μάτι μου που πέφτω πάνω τους στους δρόμους, είναι αν ο έρωτας αυτός όταν και αν προκύψει θα'ναι πλατωνικός ή θα βάλει φωτιά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της ύπαρξής μου.
Αντουανέττα Αγγελίδη: «Κάθε ταινία μου είναι το ευτυχές τέλος μιας περιπέτειας απορρίψεων»
Επιλέγων ή Συντάκτης Administrator
Μοναδική περίπτωση για το ελληνικό σινεμά, η ιδιοσυγκρασιακή σκηνοθέτις αφηγείται τη ζωή και την πορεία της στον M.Hulot.
Γενέθλια γη δεν είναι ο τόπος που γεννηθήκαμε», έλεγα στην ταινία μου Τόπος το 1985. Γεννήθηκα στην Αθήνα, στην Καισαριανή, το 1950. Λίγους μήνες αργότερα μετακομίσαμε στο σπίτι της μητέρας του πατέρα μου, της Αντουανέττας, στην Αγίου Φανουρίου, στο Παγκράτι, όπου μείναμε μέχρι τα τρία μου χρόνια. Η μητέρα μου Μίλια, ο πατέρας μου Ορέστης και τα αδέλφια του Απόλλων, Σωκράτης και Ίρις, που ζούσαμε μαζί, ήταν όλοι μηχανικοί του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, οι νεότεροι ακόμα φοιτητές. Ήταν αυτονόητο πως οτιδήποτε κι αν ήθελες να γίνεις στη ζωή σου, έπρεπε να ξέρεις μαθηματικά. Μία από τις πρώτες μνήμες της ζωής μου, πρέπει να ήμουν δύο-δυόμισι χρονών, είναι η απόλαυση και η ησυχία που αισθανόμουν όταν με ανέβαζε ο θείος Απόλλων πάνω στη βιβλιοθήκη, απ’ όπου έβλεπα τα σχεδιαστήρια σε κάτοψη, τα κεφάλια που κουνιόντουσαν ελαφρά και τα χέρια που σχεδίαζαν
Στάθης Καλύβας: Η ελληνική παθογένεια που με ενοχλεί ίσως περισσότερο είναι η τυπολατρία και ο φόβος της πρωτοβουλίας, αλλά και μια κάποια στενότητα πνεύματος και αντίληψης
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και κάτοχος της έδρας Gladstone στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης αφηγείται τη ζωή του με αφορμή την πολυσυζητημένη σειρά ντοκιμαντέρ «Καταστροφές και Θρίαμβο.
Γιάννης Πανταζόπουλος. Γεννήθηκα στην Κέρκυρα το 1964, επειδή εκεί υπηρετούσε ο πατέρας μου, που ήταν λιμενικός. Ωστόσο μεγάλωσα στον Κολωνό, σε ένα ισόγειο διαμέρισμα μιας οικογενειακής πολυκατοικίας στην οδό Αλαμάνας, που είχε χτίσει ο παππούς μου. Έπειτα μετακομίσαμε στη Νέα Σμύρνη λόγω του σχολείου μου. Πήγα στη Λεόντειο, που είναι ελληνογαλλική σχολή. Η επιλογή έγινε χάρη στη μητέρα μου, η οποία είναι Γαλλίδα. Με τον πατέρα μου γνωρίστηκαν σε ένα ταξίδι του στη Μασσαλία. Όταν ήμουν δέκα ετών, μετακομίσαμε εκεί. Ήταν μια διετής εμπειρία που υπήρξε καταλυτική για την ανάπτυξή μου. Ξέρετε, δίχως αυτή σήμερα θα ήμουν ένας άλλος άνθρωπος. Όμως οι γονείς μου αποφάσισαν να γυρίσουμε ξανά στην Ελλάδα. Στο σπίτι μου, από πάντα, μιλούσαμε δύο γλώσσες, ελληνικά και γαλλικά.
Έμιλυ Κολιανδρή: «Κάνουμε διαρκώς εμφυλίους, κάθε μήνα σκοτώνουν μια γυναίκα, τελικά κάτι πήγε πολύ λάθος»
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Μια συζήτηση της Αργυρώς Μποζώνη για το θέατρο, τη μητρότητα και τα νέα δεδομένα της εποχής με την ηθοποιό που θα υποδυθεί τη βασίλισσα Αμαλία στην παράσταση «Amalia melancholia, η βασίλισσα των φοινίκων» του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά.
Περιμένοντας την Έμιλυ Κολιανδρή να τελειώσει την πρόβα της, σκέφτομαι ότι αυτή η όμορφη γυναίκα είναι τόσο χαμηλού προφίλ, που λίγοι ξέρουν ότι έχει ένα φοβερό χιούμορ και μάλλον είναι το πιο σοβαρό όπλο για να αντιμετωπίσει την «απάνθρωπα δύσκολη» καθημερινότητά της.
Στέλιος Μάινας: Όλη η ανθρωπότητα είμαστε πιασμένοι χεράκι-χεράκι και τώρα αντιλαμβανόμαστε τη σχέση μας με το κλίμα
Επιλέγων ή Συντάκτης Φώτης Νυχτολέας
Ο ηθοποιός μίλησε στη Χρύσα Λύκου για τους τοξικοεξαρτημένους του κέντρο της Αθήνας, τους Αγίους των Εξαρχείων, για το γεγονός ότι δεν έδωσε ποτέ καμία συμβουλή στον γιό του και πως μέχρι και σήμερα είναι με το ένα πόδι έξω απ' το θέατρο.
H πορεία του Στέλιου Μάινα στον χώρο του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου, ενώνεται με ένα νήμα ταπεινότητας και τρυφερής συνύπαρξης με τον εκάστοτε ρόλο, ακροβατώντας χωρίς να πέσει, σε ρίσκα που πήρε και που του φανέρωσαν την υπερβατική ουσία της Τέχνης. Δώσαμε ραντεβού σ’ ένα καφέ που χάθηκα στην επιστροφή και κάναμε από εκείνες τις κουβέντες μου μυρίζουν ελληνικό καφέ σκέτο, μέχρι που βράδιασε
Στέλιος Κόης, αρχιτέκτονας: «Η κατοικία, ειδικά τώρα, επανεκτιμάται ως το δοχείο της προσωπικής ζωής»
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Του Γιάννη Πανταζόπουλου. Γεννήθηκα στους πρόποδες του Aγίου Όρους και συγκεκριμένα στην Ουρανούπολη Χαλκιδικής. Το σπίτι μας είναι χτισμένο δίπλα στη θάλασσα. Ένας ξεχωριστός και αμόλυντος τόπος με φυσικό κάλλος, όπου συνυπήρχε το πνευματικό με το κοσμικό στοιχείο. Μεγαλώνοντας στο περιβάλλον της αθωνικής πολιτείας, μυήθηκα στην ασκητική ζωή, γνώρισα τη βυζαντινή τέχνη και αυτό ήταν κάτι που επηρέασε αργότερα τη δουλειά μου. Η σχέση μου με το φως, τους ήχους και τις εικόνες διαμορφώθηκε από τον μοναστηριακό τρόπο ζωής. Ο πατέρας μου είχε αμπέλια στο Άγιο Όρος. Η μητέρα μου, οικιακά. Μάλιστα, το Κόης είναι το επίθετο της μητέρας μου, γιατί, λίγους μήνες πριν γεννηθώ, πέθανε ο παππούς μου, Στέλιος, και όλοι έλεγαν ότι φυσιογνωμικά του έμοιαζα υπερβολικά. Κάπως έτσι απέκτησα το ονοματεπώνυμο του.
Vassω: Η πρώτη Αθηναία που έσπασε το ανδρικό άβατο του τατουάζ
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Της Ζωής Παρασίδη. Γεννήθηκα το 1975 στην Όμαχα της Νεμπράσκα, ο μπαμπάς μου είχε ένα ελληνικό εστιατόριο, όπως κι άλλοι Έλληνες μετανάστες στην Αμερική. Δεν έζησα όμως εκεί, όταν ήμουν δύο χρονών επιστρέψαμε, μεγάλωσα στο Χαλάνδρι, που τότε είχε πολλές αλάνες, πολλή φύση.
• Ως παιδί ήμουν κάπως αγρίμι, δεν ήμουν πολύ κοινωνική, θυμάμαι ότι δεν μπορούσες να με προσεγγίσεις εύκολα. Τότε έλεγα ότι ήθελα να γίνω πυρηνικός φυσικός ή αστροφυσικός. Όταν γυρίσαμε στην Ελλάδα, ο μπαμπάς μου εργάστηκε ως μάγειρας στην Ολυμπιακή, του έδιναν τα περιοδικά που είχαν διαβαστεί και χρησιμοποιηθεί στο αεροπλάνο. Μου έφερνε σπίτι το TIME κι εγώ καθόμουν κι έψαχνα φωτογραφίες από το Διάστημα, τις έκοβα και έλεγα ότι θα ταξιδέψω, ότι θα γίνω αστροναύτης. Μετά ήθελα να πάω στην ιατρική.
Κάθε φορά που έρχομαι στην Ελλάδα αισθάνομαι μονίμως εκνευρισμένος. Σαν να έχουμε όλοι νεύρα με όλους.
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
Ο διακεκριμένος καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ Ιωάννης Κοντογιάννης μιλά στη Γιάννη Πανταζόπουλο για την εποχή μας, τον κορωνοϊό, την τεχνητή νοημοσύνη, την εκπαίδευση, τα μαθηματικά, τη θρησκεία, τι σημαίνει γι’ αυτόν η λέξη «πατρίδα» αλλά και τι θεωρεί σημαντικό στη ζωή.
Πολυάριθμες διακρίσεις, αμέτρητες διαλέξεις, σημαντικές έρευνες και διδασκαλία στα κορυφαία πανεπιστήμια του κόσμου συνοδεύουν το βιογραφικό του επιφανούς Έλληνα καθηγητή Ιωάννη Κοντογιάννη. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1972. Σπούδασε μαθηματικά στο Imperial College στο Λονδίνο και έλαβε τον μεταπτυχιακό τίτλο μαθηματικών «Part III» από το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ. Συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στον κλάδο της Στατιστικής και έλαβε διδακτορικό δίπλωμα από το τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Στάνφορντ.
Κατερίνα Ζαρίφη: «Σκότωσε τον φασίστα που κρύβεις μέσα σου!»
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Αλέξανδρος Διακοσάββας. Είναι διαχρονικά από τα πιο αγαπητά και τα πιο αστεία πρόσωπα της ελληνικής τηλεόρασης. Φέτος επιχειρεί να μετρήσει τις δυνάμεις της σε θεατρικό μονόλογο, ενώ έχει προηγηθεί ένα δύσκολο καλοκαίρι, με την ίδια να έχει συνδράμει ενεργά τους πυρόπληκτους και να έχει σώσει παγιδευμένα ζώα. Μια κουβέντα με τη χειμαρρώδη Κατερίνα Ζαρίφη, όπου μιλά πραγματικά για όλα.
Συνήθως οι αρχές του Σεπτέμβρη είναι αγχωτική περίοδος για τους δημοσιογράφους, τους παρουσιαστές και όσους ασχολούνται με αυτές τις δουλειές. Εσύ πώς νιώθεις; Ψυχολογικά πού σε βρίσκω;