Προσωπικές (255)
Η ζωή της όλη, της Πίτσα Παπαδοπούλου
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη στα μέσα της δεκαετίας του ’40. Δύσκολη εποχή, στην οποία κυριαρχούσαν η πείνα, οι στερήσεις και οι κακουχίες ‒ μην ξεχνάμε ότι είχε προηγηθεί ένας πόλεμος. Ήμουν το τελευταίο παιδί μιας πολυμελούς οικογένειας. Εκείνα τα χρόνια γεννιόντουσαν πολλά παιδιά στις οικογένειες και κάποια πέθαιναν. Θυμάμαι που η μητέρα μου μού είχε πει ότι είχε γεννήσει κι άλλα παιδιά, αλλά εγώ γνώρισα τέσσερα αδέρφια: τρία αγόρια και ένα κορίτσι. Μάλιστα, τον έναν μου αδερφό τον έχασα σε ηλικία επτά ετών, όταν μια μέρα, καθώς περπατούσε, τον πάτησε το τραμ.
Κωνσταντίνος Τζούμας, συγγραφέας από ένστικτο, ηθοποιός εξ ιδιοσυγκρασίας
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Γιώργος Βουδικλάρης. Ο Κωνσταντίνος Τζούμας είναι από τις πλέον χαρακτηριστικές, αναγνωρίσιμες, κομψές, ροκ εντ ρολ φυσιογνωμίες αυτής της πόλης. Ηθοποιός, χορευτής, ραδιοφωνικός παραγωγός, συγγραφέας μιας ντελιριακής αυτοβιογραφικής τριλογίας («Ως εκ Θαύματος», «Complete Unknown», «Πανωλεθρίαμβος» από τις εκδόσεις Καστανιώτη).
Ουσιαστικά πρόκειται για μία περσόνα, ιδιαίτερη, μοναδική, ξεχωριστή. Κρατά συντροφιά στους ακροατές της πρωινής του εκπομπής «Café Society» εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια στον En Lefko. Ανεπιτήδευτος εστέτ και άνθρωπος με το θάρρος της γνώμης του, δεν διστάζει συχνά να διατυπώσει απόψεις που προκαλούν, ξενίζουν, σοκάρουν ή και εξοργίζουν.
Μαρία Διακοπαναγιώτου: «Κάποτε έχασα τη φωνή μου για έναν μήνα επειδή κατάπινα αυτά που άκουγα»
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Αυτό που γουστάρει η ηθοποιός Μαρία Διακοπαναγιώτου, περισσότεροκαι από το να της πει κάποιος αν είναι καλή, είναι να φτιάχνει τη μέρα του άλλου μέσα από τη δουλειά της.
Ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος ρωτάει και ο Διονύσης Σαββόπουλος απαντάει στον αστερισμό της αγάπης μετά συγχωρήσεως
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ο κορυφαίος Έλληνας καλλιτέχνης μιλά στον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο, όπως δεν ξαναμίλησε ποτέ. Με αφορμή τα podcasts του για το ελληνικό τραγούδι που θα αρχίσουν να μεταδίδονται την Κυριακή του Πάσχα από το LIFO.gr και το greece2021.gr
Καταρχάς Διονύση, σ’ αγαπώ. Εσύ και ο Χατζιδάκις δώσατε σχήμα στη ζωή μου, την ελληνική, στο χυμαδιό της επαρχίας μου, στη σκόρπια δύναμη και στη σκόρπια παιδεία μου. Να μου επιτρέψεις, λοιπόν, να σε ρωτήσω κάτι λοξά που συχνά σκέφτομαι για σένα σε αυτήν τη συνέντευξη προωθήσεως, που, είναι μικρή, αλλά ας γίνει αληθινή.
Τι εγκάρδια λόγια! Με τοποθετείς πολύ ψηλά, που με βάζεις πλάι στον Χατζιδάκι, χίλια ευχαριστώ, αλλά δεν είναι έτσι. Ο Μάνος είναι μακράν ο σπουδαιότερος όλων μας, αλλά μόνο όταν μεγάλωσα το ομολόγησα φωναχτά. Ρώτα με ό,τι θες, Στάθη μου.
Νίκος Πορτοκάλογλου: «Δεν ήμουν ποτέ φανατικός, δογματικός, δεν μου πήγαινε»
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
M.HULOT. Από την ορμητική εμφάνισή του ως ψυχή των Φατμέ μέχρι το ευγενές σουξέ του ως ΤV host, o Νίκος Πορτοκάλογλου είναι ένας χαμηλόφωνος και ταλαντούχος δημιουργός που ξέρει να αδράχνει τη στιγμή. Αυτή είναι η συνέντευξη της ζωής του.
Γεννήθηκα στον Βόλο, από πατέρα που είχαν φέρει μωρό με την Καταστροφή του '22 από τη Σμύρνη στην Ελλάδα και μητέρα Βολιώτισσα. Ο πατέρας μου δούλευε στις εγκαταστάσεις της BP έξω από τον Βόλο και όταν ήμουν γύρω στα τρία, πήρε μετάθεση στην Αθήνα. Ουσιαστικά μεγάλωσα στη Νέα Σμύρνη. Με τη μουσική δεν θυμάμαι να είχα καμιά ιδιαίτερη σχέση. Με ενδιέφεραν το ποδόσφαιρο και η ζωγραφική. Ζωγράφιζα μετά μανίας και ο ιδανικός αποδέκτης της τέχνης μου ήταν η γιαγιά μου η Σοφία ‒ η γιαγιά η Σμυρνιά που έμενε μαζί μας. Ό,τι ζωγράφιζα το πήγαινα στη γιαγιά, γιατί ήταν η μόνη που μου έλεγε «μπράβο».
Αναστασία Κοτανίδου, διευθύντρια ΜΕΘ Ευαγγελισμού: «Ο κορωνοϊός ανέδειξε την απόγνωση τού να πεθαίνεις μόνος»
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Του Γιάννη Πανταζόπουλου.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Σόφια της Βουλγαρίας. Ο πατέρας μου ήταν φαρμακοποιός και η μητέρα μου νηπιαγωγός. Η καταγωγή του πατέρα μου είναι από το χωριό Χωρύγι του Κιλκίς, ενώ της μητέρας μου από την κεντρική Βουλγαρία. Ο πατέρας μου ήταν πολιτικός πρόσφυγας. Όταν έκλεισαν τα σύνορα το 1949 μετά τον Εμφύλιο, ήταν τραυματίας σε ένα νοσοκομείο της Βουλγαρίας, επομένως εγκλωβίστηκε και παρέμεινε στη χώρα αρκετά χρόνια. Έτσι γνώρισε και τη μητέρα μου. Οι γονείς μου ήταν προστατευτικοί και προσπαθούσαν να προσφέρουν όσο περισσότερα μπορούσαν στα παιδιά τους. Πίστευαν ότι η μόρφωση ήταν η δίοδος προς την κοινωνική εξέλιξη και την επιτυχημένη σταδιοδρομία.
Μια συνομιλία της Μελίνας Μερκούρη με τον Σαλβαντόρ Νταλί
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σ.Δ. 100 χρόνια από τη γέννηση της Μελίνας Μερκούρη συμπληρώθηκαν προχθές και το γεγονός αυτό είναι ο λόγος που το υπουργείο Πολιτισμού ανακήρυξε το 2020 "Έτος Μελίνα Μερκούρη". Όπως και να το δούμε πρόκειται για μία σπουδαία φυσιογνωμία των τελευταίων 70 χρόνων με διεθνή αίγλη. Και πολιτικά και καλλιτεχνικά. Προσωπικά δεν με ανέβασε ποτέ σε μια κορυφή όπου θα μπορούσα να δω τον εαυτό μου και τον κόσμο γύρω μου σε μια άλλη προοπτική και μερικές φορές με ενοχλούσε το πομπώδες ύφος που διέκρινα στο βάθος της παρουσίας της. Παραδέχομαι όμως ότι είχε τον τρόπο της να γοητεύει και να πείθει πολλούς αξιόλογους ανθρώπους, ανάμεσα στους οποίους ήταν και κάποιοι γνωστοί μου. Η εκπομπή της είχε εκείνη την λάμψη που έχουν οι άνθρωποι που ξέρουν ότι διαθέτουν μια ελευθερία πιο πολύ από τον μέσο όρο, που με λίγα λόγια είναι σταρ από κούνια και δεν κολώνουν να ρισκάρουν για να κερδίσουν τα δύσκολα στοιχήματα που βάζουν στον εαυτό τους. Και είχε τον τρόπο της για ότι πρόσφερε δωρεάν να παίρνει κάτι σαν αντάλλαγμα, έστω μία εκτίμηση.
N.O.E.: «Η αλλαγή στη ζωή μου ήρθε μέσα από την άσκηση, τη χορτοφαγία, τη νηφαλιότητα και τον διαλογισμό»
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Του M.Hulot. Ράπερ. Γεννήθηκε στην Αργυρούπολη, ζει στην Τερψιθέα. Μια ισχυρή εσωσωματική και εξωσωματική εμπειρία τον έκανε να αλλάξει ζωή.
Γεννήθηκα στις 8/7/88, στις 8, στη Θουκυδίδου 41Β, ακριβώς πάνω από το Praktiker, στην πρώτη Βούτα των Αθηνών, όπου κάθε Τετάρτη και Πέμπτη γινόταν πανζουρλισμός. Όλοι σχεδόν οι φίλοι μου ήταν στις κόντρες, επισκεύαζαν μηχανάκια και αμάξια ή έτρεχαν, και οι πιο πολλές αναμνήσεις μου από παιδί είναι από κει, με τις μανάδες να τρέχουν πάνω από κείνους που είχαν χτυπήσει.
• Η μουσική έπαιζε τεράστιο ρόλο στην οικογένειά μου, υπήρχε πολύς χορός, υπήρχαν γλέντια με φίλους και πολύ ροκ του '50 και του '60, γιατί τέτοια άκουγε ο πατέρας μου, μαζί με ελληνικό ροκ του '60 και του '70 – πολύ όμορφη μουσική.
H Πειραιώτισσα Μαρίνα Γαλανού,πρόεδρος του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών, αφηγείται τη ζωή της
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Γεννήθηκα στον Πειραιά, στην περιοχή της Πειραϊκής. Εκεί έζησα τα περισσότερα χρόνια της ζωής μου. Μέναμε σε μια διώροφη μονοκατοικία. Αυτό που θυμάμαι περισσότερο είναι η αίσθηση της γειτονιάς και το ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο, το νοιάξιμο. Στην οικογένειά μου, και ιδιαίτερα από την πλευρά του πατέρα μου, που τον έχασα νωρίς, στα 46 του, υπήρχε το αίσθημα της δικαιοσύνης και του ενδιαφέροντος για τις ανάγκες του ανθρώπου. Ήταν απλός άνθρωπος ο πατέρας μου, βιοπαλαιστής. Πέθανε Σάββατο, η κηδεία του έγινε τη Δευτέρα και όταν τον έφεραν στην ενορία μας, είχαμε σοκαριστεί με τον κόσμο, σαν να ήμασταν σε κηδεία πολιτικού προσώπου. Ήταν αγαπητός πολύ. Δεν θα μπορούσα να σου πω ότι το όνειρό μου ήταν να γίνω δικηγόρος, αλλά αυτό που με ενδιέφερε πάντα ήταν να μην υπάρχουν αδικίες και ανισότητες.
Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: «Ας μην ξεκινήσουμε πάλι τις δοξολογίες ότι είμαστε ο περιούσιος λαός»
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Η Βυζαντινολόγος-ιστορικός και πρόεδρος του Δ.Σ. του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου των Δελφών αφηγείται τη ζωή της στον Γιάννη Πανταζόπουλο
Γεννήθηκα στον Βύρωνα τον Αύγουστο του 1926. Οι γονείς μου ήταν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και συγκεκριμένα από τα Μουδανιά. Είμαι το έκτο παιδί μιας πολύτεκνης οικογένειας. Όμως, αν και τελευταία, ήμουν το «γρουσούδικο», το «κακορίζικο». Όλοι με προσφωνούσαν ως «το μικρό» και απευθύνονταν σ' εμένα σε ουδέτερο γένος. Ο πατέρας μου είχε δύο καΐκια με τα οποία είχε φέρει την οικογένεια στην Ελλάδα από τη Μικρά Ασία. Την ημέρα που γεννήθηκα τα δύο αυτά καΐκια βούλιαξαν στις Φλέβες της Βουλιαγμένης. Γι' αυτό και με θεωρούσαν κακότυχο παιδί.