Άρθρα άλλων που μας άρεσαν (2444)
«Λευκές νύχτες» στα νησιά - Ο παράδεισος με φωτισμό καθαρτηρίου, του Δημήτρη Πολιτάκη
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σ.Δ. Επειδή είναι γεγονός στους δρόμους της Δραπετσώνας αυτός ο λευκός δυνατός και ψυχρός φωτισμός, με άλλα λόγια παιδιά την κάτσαμε τη βάρκα για τα καλά και για πολλά χρόνια μιας και δεν μπορώ να φανταστώ αν και πως γίνεται να αλλάξει όσο πιο σύντομα γίνεται, πιο πολύ το αναφέρω για να το πληροφορηθούν δημότες από άλλους δήμους, για να κάνουν μία νυχτερινή βόλτα στην Δραπετσώνα και αν τους ενοχλεί αυτός ο δημοτικός ανακριτικός φωτισμός να αντιδράσουν στην πόλη τους.
Δημήτρης Πολιτάκης. ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΖΗΤΗΜΑ το οποίο πολλοί αναγνωρίζουν, πολλοί επισημαίνουν, πολλούς ενοχλεί –χωρίς να είναι απαραίτητα ρομαντικοί, μυστήριοι ή εστέτ–
Χοσέ Πέπε Μουχίκα*. «Η γενιά μου έκανε ένα αφελές λάθος» Η μεγάλη αυταπάτη των δομών και ο «λογιστικός σοσιαλισμός», του Παναγιώτη Κουμουνδούρου, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Γλαμπεδάκης
Μανώλης Γλαμπεδάκης. Γεγονός είναι ένα. Ο κύριος και πιο επικίνδυνος εχθρός του καπιταλισμού δεν είναι ο σοσιαλισμός. Είναι ο εαυτός του με την μορφή της υπερκατανάλωσης που έχει πια επιβληθεί στις δικές μας δεκαετίες ζωής. Από αυτή την σκοπιά, οι αντιλήψεις του Χοσέ Πέπε Μουχίκα ανοίγουν μια συζήτηση που για πολλούς, πάρα πολλούς, καλό είναι να αποφεύγουμε ως αδιέξοδη. Όμως όσο κι αν η Πολιτική την αποφεύγει, αργά και σταθερά η Οικονομία την βάζει στο τραπέζι. Γιατί η υπερκατανάλωση σε συνδυασμό με τον υπερπληθυσμό μετατρέπει την γη σε όλο και πιο μικρή, όλο και πιο ανήμπορη.
Το τραύμα, η κανονικότητα και οι επόμενοι, του Nicolas Sevastakis + κάποιες σκέψεις του Θωμά Μπιζά, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
Tα χρόνια που ονομάσαμε ‘περίοδος της Μεταπολίτευσης’ απλώνοντάς την μέχρι και τον εικοστό πρώτο αιώνα, χαράχτηκαν από ένα τραύμα: την τουρκική εισβολή στην Κύπρο μετά από το γνωστό άθλιο πραξικόπημα ‘εθνικιστών’ στο νησί.Μειωμένες προσδοκίες και πολιτικός μαρασμός
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
Νικόλας Σεβαστάκης. Ζούμε πια σε μια κοινωνία που δεν πράττει, ενώ, σε μεγάλο βαθμό, γνωρίζει περισσότερα από ποτέ για τον εαυτό της αλλά και για τον κόσμο γύρω της.
ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΧΗΜΑΤΑ ΛΟΓΟΥ και εκφράσεις που αποπνέουν συγχρόνως σοβαροφάνεια και χλιαρότητα. Αποτυπώνουν μεν μια αλήθεια, μια πραγματική τάση, με λέξεις όμως αμήχανες και ψυχρές. Στέκομαι, έτσι, στον χαρακτηρισμό «μια κοινωνία μειωμένων προσδοκιών». Τα τελευταία χρόνια η φράση έχει περάσει σε πλήθος αναλύσεων, στα συμπεράσματα κοινωνικών ερευνών, σε κομματικά κείμενα. Έγινε γενικός τίτλος για το ύφος των καιρών που διανύουμε, περιγράφοντας τη συμφιλίωση της πλειοψηφίας με χαμηλωμένους συντελεστές ύπαρξης.
Τι μπορεί να γίνει εδώ και τώρα που αρκετά χρόνια όχι μόνο η Αθήνα αλλά και πολλοί δήμοι πνίγονται στη δυσοσμία και στη βρώμα; Ή μήπως στο δια ταύτα μπορεί και έτσι να ναι cool η Αθήνα;
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Δημήτρης Ρηγόπουλος. Ολόκληρες γειτονιές δίνουν την αίσθηση ότι επιβιώνουν δίχως τη φροντίδα της κεντρικής εξουσίας, ειδικά το καλοκαίρι, που λόγω της ανομβρίας και του τουρισμού το πρόβλημα της καθαριότητας γιγαντώνεται.
Ο ξεναγός Ιωσήφ Σταματίου έχει μεγάλη εμπειρία στη συνοδεία Ευρωπαίων αξιωματούχων όταν αυτοί καταφθάνουν στην Αθήνα για κάποια συνάντηση ή συνέδριο. «Ηταν προς το τέλος Μαΐου και το ραντεβού μας ήταν στα Προπύλαια για μια ξενάγηση στα ίχνη της νεότερης πόλης. Οπως πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις βρίσκεσαι εκεί αρκετά νωρίτερα και έψαχνα ένα σημείο χωρίς ήλιο για τα πρώτα λεπτά της συγκέντρωσής μας. Στην αρχή σκέφθηκα να σταθώ δίπλα στον ανδριάντα του Καποδίστρια, αλλά η προτομή ήταν βανδαλισμένη με σπρέι και μετακινήθηκα λίγο πιο πέρα για να μην το προσέξουν.
Κοιμήσου σαν Ιάπωνας με την ενός αιώνα άσκησή του των 30 δευτερολέπτων μας συμβουλεύει ένας επικοινωνιακός αφηγητής Ινδικής καταγωγής
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
インド出身のコミュニケーション・ストーリーテラーが、100年以上前から伝わる30秒のエクササイズで日本人のように眠ることを勧めている。
भारतीय मूल के एक कम्युनिकेशन स्टोरीटेलर की सलाह है कि अपनी सौ साल पुरानी 30 सेकंड की एक्सरसाइज से जापानी की तरह सोएं
Ο τίτλος στα γιαπωνέζικα και στα χίντι που μιλούν συην Ινδία
Ελένη Ξενάκη. Ένας Ινδός σήμερα και ένας Ιάπωνας έναν αιώνα πριν με έστειλαν για ύπνο με ένα σύντομο τελετουργικό. Και εξηγούμαι:
Ο Ουελμπέκ* για την ευθανασία και την παρακμή του δυτικού πολιτισμού
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
«Στον κόσμο που έρχεται θα είναι ευκολότερο να πεθαίνει κανείς. Αλλά προσωπικά θα προτιμούσα έναν κόσμο όπου θα μπορεί να ζει»
Νατάσσα Πασχάλη. Στις 15 Ιουλίου, αναμένεται να ψηφιστεί στο γαλλικό Κοινοβούλιο ο νόμος για το τέλος της ζωής, με τον οποίο νομιμοποιείται η δυνατότητα ευθανασίας σε άτομα με σοβαρές παθήσεις. Λίγες μέρες πριν, εναντίον του νομοσχεδίου παρενέβη ο συγγραφέας Μισέλ Ουελμπέκ, ο οποίος επικρίνει την πρακτική της ευθανασίας αλλά, κυρίως, σχολιάζει τον προοδευτισμό της Ευρώπης ο οποίος εκτιμά ότι οδηγεί τον δυτικό πολιτισμό στην αυτοάρνησή του και, με γρήγορα βήματα, ετοιμάζει την αυτοκατάργησή του. Ο Ουελμπέκ δημοσίευσε κατ’ αποκλειστικότητα στη γαλλική εφημερίδα Le Figaro τα επιχειρήματά του για την αντίθεσή του στην ευθανασία αλλά, κυρίως, την απαισιοδοξία του για την Ευρώπη, τη Δύση και γενικότερα τον ανθρώπινο πολιτισμό. Στο κείμενο που ακολουθεί, συνοψίζονται οι θέσεις του Ουελμπέκ στο συγκεκριμένο άρθρο του.
Άρης Αλεξάνδρου ( Αγία Πετρούπολη, 1922 - Παρίσι, 2 Ιουλίου, 1978) : Με τις λέξεις σου να είσαι πολύ προσεχτικός όπως είσαι ακριβώς μ’ έναν βαριά τραυματία που κουβαλάς στον ώμο
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Σ.Δ. Ένιωθα να γίνομαι καλύτερος όποτε ερχόμουν σε επαφή με τον συνδυασμό του μοντέρνου έργου του και του ανυπότακτου βίου του. Αυτή η περίπτωση αριστερού συγγραφέα που αγωνίστηκε κατά των δυνάμεων κατοχής και καθ'οδόν μέσα στις συναναστροφές με τους αριστερούς συντρόφους εκείνων των χρόνων στην εξορία ήρθε σε ρήξη με τους περισσότερους, μου έβαζε φυτιλιές στην τρέχουσα ζωή μου και σε εκείνα τα καθημερινά αριστερά και δεξιά στερεότυπα που διαμόρφωναν μια ρουτίνα που μου προκαλούσαν ασφυξία.
Ευτυχώς, εξαιτίας του εξαιρετικού μυθιστόρημά του "Το Κιβώτιο" γρήγορα ένιωσα τη δύναμη και την χάρη της προσωπικής του σκέψης του εξ αιτίας, όπως εκτίμησα, ήταν στη ζωή ενσαρκωμένη η δική του ουτοπία. Κι απ'ότι κατάλαβα, οι καθημερινές πράξεις του σε άμεση σχέση με τη βαθιά του πίστη στην ελευθερία, τον οδήγησαν να διακόψει οριστικά τους δεσμούς του με τον «σοσιαλιστικό ρεαλισμό» ήδη από το 1951.
Η εναπομείνουσα Νέα Αριστερά ως ριζοσπαστική ποιους μπορεί να βάλει σε σκέψεις ώστε να τους δραστηριοποιήσει; του Τάκη Κατσαρού
Επιλέγων ή Συντάκτης Τρύφων Μπεκετιάδης
Με τη δημιουργία και τις πρώτες δημοσκοπικές καταγραφές των αρχηγικών-προσωποπαγών κομμάτων Τσίπρα και Καρυστιανού, με την απόφαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και την αποχώρηση των 7 βουλευτών από τη Νέα Αριστερά, κλείνει μια πρώτη φάση προαναγγελθεισών πολιτικών ανακατατάξεων, στο πλαίσιο πάντοτε μιας πρωτοφανούς πολιτικής ρευστότητας σε όλους τους χώρους. 
το σκηνικό των κομμάτων που θα αναμετρηθούν στις επερχόμενες εκλογές. Το αν αυτές οι εξελίξεις θα σταθεροποιήσουν την πολιτική κατάσταση ή θα συμβάλουν στον παραπέρα κατακερματισμό, μένει να φανεί. Αγάπησα έναν τρομοκράτη, του Άρη Αλεξανδρή
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Να αποφυλακιστεί μια ώρα αρχύτερα ο Γιωτόπουλος, είναι ηλικιωμένος άνθρωπος. Τι 23, τι 25 χρόνια, στο κάτω κάτω. Ας μην είμαστε υπερβολικά αυστηροί μαζί του, δεν έχει νόημα πια.
Σε τελική ανάλυση, η Δημοκρατία δεν εκδικείται· η Δικαιοσύνη είναι θεμελιωμένη στην αρχή της επιείκειας. Προς τι η εμμονή με τη διαιώνιση της τιμωρίας του ήδη τιμωρημένου;
Τα επιχειρήματα υπέρ του αρχηγού της 17 Νοέμβρη, με αφορμή την επιστροφή του στη φυλακή μετά την ανατροπή του προηγούμενου βουλεύματος αποφυλάκισης, είναι ως επί το πλείστον συναισθηματικά.