Άρθρα άλλων που μας άρεσαν (2444)
Ο Σωκράτης ίσως να μη μας τα έλεγε θολά αν ήξερε το «είπε και εγένετο» επί Τραμπ, του Παντελή Μπουκάλα
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Βαριά δουλειά και σοβαρή η ονοματοθεσία, συνεπώς και η μετονομασία. Μας το λέει ο Σωκράτης στον «Κρατύλο» του Πλάτωνα, έναν διάλογο που επικυρώνει και τις δύο έννοιες της λέξης «σαγήνη»: τη σημερινή, της γοητείας, και την πρωταρχική, του παγιδευτικού αλιευτικού διχτυού. Στην παρανάγνωση του «Κρατύλου» έχει τις μισές ρίζες της η αντιεπιστημονική γλωσσοσωβινιστική πεποίθηση πως «η ελληνική είναι η μοναδική νοηματική γλώσσα παγκοσμίως».
Λέει λοιπόν ο Σωκράτης: «Ουκ άρα παντός ανδρός, ω Ερμόγενες, όνομα θέσθαι [εστίν] αλλά τινος ονοματουργού· ούτος δ’ εστίν, ως έοικεν, ο νομοθέτης, ος δη των δημιουργών σπανιώτατος εν ανθρώποις γίγνεται». Μεταφράζω:
Βρήκα ένα φιλαράκι στο δρόμο και διέκρινα, ότι είναι αναστατωμένο
και φουρκισμένο κι έτσι πιάσαμε κουβέντα.
Σχεδόν μ΄ άρπαξε απ΄ τα μούτρα. Είναι κάτι παπάρες, μου λέει, να σαν έναν
μαλάκα, λίγο πριν, που με ρώτησε πώς είμαι και του είπα: Χάλια! Και μου
απάντησε: Πολύ λυπάμαι!
Τσαντίστηκα!
Για μιά στιγμή αναστατώθηκα κι εγώ. Φευγαλέα.
Και άρχισα να ταυτίζομαι μαζί του και να του εκφράζω τις απόψεις μου.
Η αχίλλειος πτέρνα της «Ασπίδας», της Ξένιας Κουναλάκη
Επιλέγων ή Συντάκτης Φώτης Νυχτολέας
Μέσα στη συζήτηση των τελευταίων ημερών για την «Aσπίδα του Αχιλλέα»*, ξεχνάμε την ευρύτερη αμυντική συνεργασία με το Ισραήλ, η οποία αποτελεί και την αληθινή αχίλλειο πτέρνα της. Με ποιον ακριβώς επιλέγουμε να συμμαχήσουμε και σε ποια χρονική συγκυρία;
Με την ακροδεξιά κυβέρνηση του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, που πνέει τα λοίσθια, διεθνώς απομονωμένη, στελέχη της οποίας επισείουν με AI βιντεάκια αγχόνες και στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους Παλαιστινίους προκειμένου να ατσαλώσουν το ακροατήριό τους.
Και όλα αυτά σε μια χρονική περίοδο που Ευρωπαίοι εταίροι μας, με επικεφαλής τη Γαλλία, επιβάλλουν κυρώσεις εις βάρος εποίκων της Δυτικής Οχθης, καταγγέλλοντας τη συνδρομή των ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας στην κυοφορούμενη εθνοκάθαρση.
Κι ενώ, για να μην ξεχνιόμαστε, έχει προηγηθεί η γενοκτονία στη Γάζα, σύμφωνα με την αρμόδια επιτροπή του ΟΗΕ καθώς και τη Διεθνή Ενωση Μελετητών των Γενοκτονιών.
Τα νέα ΔΕΘ μέτρα στόχο έχουν να μείνουν όλα ίδια, αλλά καμιά φορά που ξέρεις, σπάει ο διάολος το ποδάρι του και ξεπροβάλλουν δημοκρατικές δυνάμεις που θέλουν και μπορούν να λύσουν τα μεγάλα προβλήματα του κόσμου, αρκεί να πειστεί κι αυτός
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Κώστας Καλλίτσης. Ίσως θα υπήρχε η πολυτέλεια να χαλαρώσουμε για λίγο και να ομφαλοσκοπήσουμε αν ο υπόλοιπος κόσμος πήγαινε καλά – ε, θα μας παρέσυρε κι εμάς, ακόμη κι αν δεν θέλαμε.
Δεν πάει. Ο Ντόναλντ Τραμπ καταστρέφει την παγκόσμια οικονομία με τα κατορθώματά του στη Μέση Ανατολή, και οι αγορές που μέχρι πρότινος εμφανίζονταν αδιάφορες για τις επιπτώσεις, αρχίζουν τώρα να τις νιώθουν. Η τιμή του αργού, από τα 80 δολ./βαρέλι προ μηνός, τείνει να αγγίξει τα 100 δολ., τα προϊόντα διύλισης (καθώς καταστρέφονται διυλιστήρια και στον πόλεμο της Ουκρανίας) ακριβαίνουν πολύ ταχύτερα, ενώ ανάλογη είναι η πορεία των τιμών του φυσικού αερίου στην Ευρώπη – η οποία έμεινε με χαμηλά αποθέματα.
Ηλίας Πετρόπουλος ( Αθήνα, Ιούνιος, 1928 - Παρίσι, 3 Σεπτεμβρίου 2003) : Ο «λαογράφος του άστεως» + Η Έλλη Λαμπέτη και η απαγγελία της των ποιημάτων του Καβάφη
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Λαογράφος, ποιητής, πεζογράφος, μελετητής των εικαστικών τεχνών, του Καραγκιόζη και της γελοιογραφίας, ενδυματολόγος, μεταφραστής, βιογράφος, γλωσσολόγος, φωτογράφος, εικονογράφος και ερευνητής του ρεμπέτικου, ο Ηλίας Πετρόπουλος έγραψε για τον υπόκοσμο, τη φυλακή, την πορνεία και τη σεξουαλικότητα και καταδικάστηκε κατ’ επανάληψη για τα βιβλία του.
Με την πρωτοτυπία των θεμάτων του και την ελευθεριότητα του ύφους του, διαμόρφωσε το δικό του χώρο μέσα στην ελληνική γραμματεία και άφησε το εμφανές αποτύπωμά του.
Ετσι ήταν η ζωή για τον δον Εφίζιο στη Σαρδηνία, που θα μπορούσε να ταν και στο Σαρακήνικο. Ή, ακόμα θα μπορούσε να ταν και σε Φιόρδ στη Νορβηγία;
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Ράνια Ροκιά
Μαρία Κατσουνάκη. H διαμάχη είναι παλιά και μάλλον αδιέξοδη. Τι θεωρείται καταστροφή και τι βελτίωση για έναν τόπο;
Εάν αφηνόταν στην απάτητη και πρωτόγονη ομορφιά του, θα παρέμενε παραδεισένιος ή, μοιραία, θα χειροτέρευε από την ανεξέλεγκτη χρήση και την εγκατάλειψη;
Μέχρι ποιο σημείο μπορούμε να δεχτούμε την «ανάπτυξη» όταν αυτή απειλεί τον τόπο, τη μνήμη και την ταυτότητα μιας κοινότητας;
Για τους κατασκευαστικούς κολοσσούς, που επενδύουν, χτίζοντας μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα και πεντάστερα resort, τα επιχειρήματα είναι πάντα συναφή: να «αξιοποιήσουν» την περιοχή, να δώσουν δουλειά στον κόσμο και στα μέρη ένα παρόν και ένα μέλλον.
Ο ξεχωριστός Χάραλντ Ε’ της Νορβηγίας - Πώς ο εκλιπών κατάφερε να κάνει έναν παρωχημένο θεσμό να μοιάζει σύγχρονος
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Το πρωί της Παρασκευής, ο βασιλιάς Χάραλντ Ε’ της Νορβηγίας απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών, έχοντας προσβληθεί από αιμολυτική αναιμία και μια σειρά βακτηριακών λοιμώξεων που εξασθένισαν τον οργανισμό του. Με τον θάνατό του, κλείνει μια ολόκληρη εποχή, τόσο για τη Νορβηγία όσο και για την ευρωπαϊκή μοναρχία. Γεννημένος το 1937, ο Χάραλντ ταυτίστηκε όσο κανένας άλλος με τη σύγχρονη νορβηγική ιστορία, ενώ, παρότι ανέβηκε στον νορβηγικό θρόνο το 1991 –σε έναν πολιτικό χρόνο όπου ο θεσμός της μοναρχίας έμοιαζε διαρκώς περισσότερο παρωχημένος στην αυγή της ψηφιακής εποχής–, κατάφερε στα τριάντα πέντε χρόνια που αποτέλεσε τον επικεφαλής του νορβηγικού κράτους να προσωποποιήσει την ψυχοσύνθεση των Νορβηγών.
ΚΥΚΛΟΘΥΜΙΚΟΣ σε μια φάση στον προαστιακό με Ρομά, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Φώτης Νυχτολέας
Είμαι στον προαστιακό και κάθεται δίπλα μου μια μικρή οικογένεια Ρομά, μια έφηβη μάνα, ένας πιτσιρικάς ίσα με 6-7 χρονών με φωνάρα που σιγοτραγουδά αμανέδες κι ένα βρέφος. Ίσως το πιο γλυκό και χαμογελαστό μωρό που έχω δει ποτέ. Αναρωτιόμαστε αν το από το κακό στο χειρότερο ισχύει καθημερινά για όλα και για όλους, ναι, κι εσείς; Όπως και αποφεύγοντας τον κόσμο άραγε γινόμαστε καλύτεροι σαν άνθρωποι;
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Εδώ και αρκετό καιρό ξυπνάμε κάθε πρωί σε μια χώρα που μας αναγγέλλεται ως λίγο χειρότερη από εκείνη στην οποία κοιμηθήκαμε.Χάνοντας το μέτρο: Η ομορφιά που χάθηκε μέσα στο «περισσότερο»
Επιλέγουσα ή Συντάκτρια Σούζη Παλαιοκώστα
Η Τζίνα Σωτηροπούλου γράφει για την απώλεια της απλότητας και της ομορφιάς στην αρχιτεκτονική, τις πόλεις, τον τουρισμό, αλλά και στις ίδιες τις σχέσεις μας.
Έχουμε χάσει την αίσθηση της ομορφιάς, της κλίμακας, του ρυθμού, της απλότητας, της αφαίρεσης, της γεωμετρίας, της υλικότητας, της σύνθεσης. Όχι μόνο στην αρχιτεκτονική. Παντού. Έχουμε χάσει εκείνη την ενστικτώδη ικανότητα να καταλαβαίνουμε πότε κάτι είναι αρκετό.