Σούζη Παλαιοκώστα
Ο Πόλεμος της Τεχνητής Νοημοσύνης
Γράφει ο Αντώνης Μαυρόπουλος . Ο πόλεμος στο Ιράν αποκαλύπτει ότι η τεχνητή νοημοσύνη είναι ο μηχανισμός που κάνει τον πόλεμο εφικτό σε κλίμακα που κανένα ανθρώπινο επιτελείο δεν θα μπορούσε ποτέ να επιτύχει. Πρόκειται για το όπλο που μπορεί, γρήγορα, εύκολα και φτηνά, να μετατρέψει οποιαδήποτε σύγκρουση σε γενοκτονία.Στις 28 Φεβρουαρίου 2026, ενώ τα πρώτα κύματα αμερικανικών και ισραηλινών βομβαρδισμών σάρωναν το Ιράν, ένας αλγόριθμος υπολόγιζε συντεταγμένες στόχου. Σύμφωνα με δημοσιευμένες αναλύσεις, οι πληροφορίες που δόθηκαν στον αλγόριθμο ήταν εσφαλμένες, το σήμα θέσης ελαφρά μετατοπισμένο, η εποπτεία ανθρώπου ελάχιστη.
GUARDIAN/Simon Tisdall: Ο Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί απειλή για την ανθρωπότητα
Ο Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί απειλή για την ανθρωπότητα. Είναι ο παγκόσμιος νούμερο ένα δημόσιος κίνδυνος. Χάνει σταδιακά τον παράνομο πόλεμο με το Ιράν που ο ίδιος ξεκίνησε αλλά δεν μπορεί να σταματήσει. Ο εθισμένος στη βία Ισραηλινός συνεργάτης του, Μπενιαμίν Νετανιάχου, τρομοκρατεί τον Λίβανο.Δαμάζοντας τα κύματα, ή , Γιώργος Παπαλιός: αν στο τέλος οι καλές στιγμές είναι πολλές τότε, ναι, είσαι πολύ πλούσιος
Μαρία Κατσουνάκη. Στο τέλος, δεν ξέρεις ποια ιδιότητα κόβει το νήμα: του μαικήνα του κινηματογράφου, του παραγωγού ταινιών, του εφοπλιστή, του μαραθωνοδρόμου; Ο Γιώργος Παπαλιός, 80 ετών φέτος, είναι στη φυσική κατάσταση ενός άνδρα που διανύει τη δεκαετία των 40, υποστηρίζει ο προπονητής του.
Ψηλός, ευθυτενής, ευκίνητος, πολύ λεπτός, χωρίς ίχνος περίσσιου κιλού επάνω του, καλλιεργημένος αστός, με χιούμορ και οξυμένο κριτήριο για τους ανθρώπους και τις ταινίες, διασχίζει τη ζωή με σταθερό ρυθμό.
Το 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, που ολοκληρώθηκε σήμερα, τον τίμησε με Χρυσό Αλέξανδρο·
Μανιτάρια: 38 νηστίσιμες συνταγές, νόστιμες και δυναμωτικές
ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ. Γιαχνί με λαχανικά, σε πιλάφι, ριζότο ή ένα ωραίο κριθαράκι, σε σούπες, συνδυασμένα με όσπρια, ακόμη και με θαλασσινά: τα μανιτάρια εμπλουτίζουν το νηστίσιμο τραπέζι με πάρα πολλούς τρόπους.
Και πέρα από γευστικά είναι και πολύ θρεπτικά.
Αν είμαστε τυχεροί και βρούμε φρέσκα άγρια μανιτάρια (καλή περίοδος συλλογής είναι το φθινόπωρο και οι αρχές της άνοιξης, λόγω της υγρασίας και των ήπιων θερμοκρασιών) περιμένουμε πώς και πώς εκείνη την πρώτη μπουκιά.
Αλλά δεν λέμε όχι και στα ήμερα, τα καλλιεργημένα, που τα βρίσκουμε όλο τον χρόνο. Με τη γήινη, ουμαμίσια γεύση τους και τη σαρκώδη, ζουμερή υφή τους, ακόμη και σκέτα, μόνο με μερικά απλά νοστιμευτικά –όπως λίγο ελαιόλαδο, λίγη μουστάρδα, θυμάρι ή δεντρολίβανο, σκόρδο, φρεσκοτριμμένο πιπέρι– τα μανιτάρια γίνονται πολύ ωραία.
Ανακοίνωση από το Παρατηρητήριο Πειραϊκής: Πρωτόκολλο αυτοπροστασίας πολιτών για ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ - ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ
Μετά το χθεσινό σοβαρό περιστατικό στην Oil One, όπου η Πολιτική Προστασία παρέμεινε "βουβή", το 112 δεν ενεργοποιήθηκε ποτέ και ο Δήμος περιορίστηκε στο κλείσιμο των σχολείων χωρίς καμία οδηγία προφύλαξης, το Παρατηρητήριο Πειραϊκής συντάσσει το παρόν πρωτόκολλο.
Η υγεία μας δεν μπορεί να εξαρτάται από την επικοινωνιακή διαχείριση των αρχών που βαφτίζουν τα τοξικά μικροσωματίδια "αθώους υδρατμούς".
Το Παράλογο με το Κλείσιμο των Σχολείων
Το να κλείνουν τα σχολεία δεν προσφέρει ασφάλεια αν:
• Η έκθεση παραμένει: Τα παιδιά επιστρέφουν σε σπίτια στην ίδια γειτονιά, αναπνέοντας τον ίδιο μολυσμένο αέρα.
Η αργή ζωή ως πράξη υγείας και κλιματικής ευθύνης
Μίλτος Τόσκας. Σε μια εποχή κλιματικής κρίσης και διαρκούς εξάντλησης, η επιβράδυνση δεν είναι πολυτέλεια αλλά πράξη αντίστασης: Αργή ζωή ως μοντέλο από επιλογή.
Έχουμε αποδεχτεί ως κοινωνία ότι η ταχύτητα έχει γίνει αυτονόητη αρετή. Γρήγορη εργασία, γρήγορη κατανάλωση, γρήγορες μετακινήσεις, γρήγορη πληροφορία, γρήγορες αποφάσεις.
Μετράμε τα βήματά μας, τα emails μας, τις πτήσεις μας, τις αγορές μας, ωστόσο μέσα σε αυτή τη διαρκή επιτάχυνση, κάτι θεμελιώδες χάνεται: η ικανότητα να επιβραδύνουμε και μαζί της, η υγεία μας και το αποτύπωμά μας στον πλανήτη.
Ο πόλεμος του Ιράν σε ιστορική προοπτική, του Antonis Liakos, από το fb
Από το 2001 που οι Αμερικανοί επενέβησαν στο Αφγανιστάν, από τον πόλεμο που διεξήγαγαν το 2003 εναντίον του Ιράκ, από τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ το 2011 στη Λιβύη, τις παρεμβάσεις Αμερικανών, Ευρωπαίων, Ρώσων και Τούρκων στη Συρία, τους εμφυλίους και τις επιδρομές των Ισραηλινών στο Λίβανο, από την ανελέητη σφαγή στη Γάζα, έως τον σημερινό πόλεμο εναντίον του Ιράν, μια μεγάλη γεωγραφική ζώνη από την κεντρική Ασία έως το Μαγκρέμπ έχει καταστραφεί, έχει μετατραπεί σε πεδία εμφυλίων πολέμων, ερειπίων, προσφυγικών ρευμάτων, ανθρώπινων καταστροφών.Ο ποιητής Γιάννης Υφαντής
Γιωργία Οικονομοπούλου. Η συνάντησή μας ξεκίνησε στη Ραΐνα. Μια στάση στην Αθήνα. Έπειτα, Λευκάδα. Τον Γιάννη Υφαντή τον ήξερα, βεβαίως, ήδη από την ποίησή του.
Η συνάντησή μας ξεκίνησε στη Ραΐνα. Μια στάση στην Αθήνα. Έπειτα, Λευκάδα. Τον Γιάννη Υφαντή τον ήξερα, βεβαίως, ήδη από την ποίησή του. Από την πρώτη συλλογή, Μανθρασπέντα (1977, Τραμ) μέχρι το πρόσφατο Οι Μεταμορφώσεις του Μηδενός (συγκεντρωμένα όλα τα ποιήματά του), παραπάνω από δέκα τίτλοι και πολλές επανεκδόσεις, εκπεφρασμένος ο σεβασμός από κοινό, κριτική και ομότεχνους.
Τώρα, ήθελα, όμως, να μοιραστούμε τη θέα.
Στο κιν/φικό φεστιβάλ του Βερολίνου την παράσταση την έκλεψαν οι δηλώσεις του προέδρου της κριτικής επιτροπής Βιμ Βέντερς σχετικά με την Γάζα και τις πολιτικές ταινίες και οι απαντήσεις τριών σκηνοθετών που βραβεύτηκαν+ ένα σταγονίσιο σχόλιο
Η τελετή λήξης του 76ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου ξεκίνησε με την προσμονή πως επιτέλους εδώ, μέσα στην μεγάλη αίθουσα του Berlinale Palast, ο Βιμ Βέντερς και η επιτροπή του θα έδιναν επιτέλους τις απαντήσεις σε όλες τις ερωτήσεις, το θόρυβο και την κακή δημοσιότητα που απέκτησε το Φεστιβάλ μετά από τη δήλωση του Γερμανού σκηνοθέτη και Προέδρου της φετινής κριτικής επιτροπής, στην αρχή του Φεστιβάλ, πως το «σινεμά δεν πρέπει να είναι πολιτικό».
Μπρε καλώς την Ιστορία...τι χαμπάρια καλή μου; Έχεις κάποιες αλήθειες να μας πεις που θα μας φωτίσουν και άμα λάχει να μας ξεκουνήσουν;
«Τι μπορεί να κάνει η Ιστορία;» – Πέντε βιβλία για όσα φέρνει το 2026
Επιμέλεια Θοδωρής Λέννας. «Πότε πέρασαν τόσα χρόνια μέσα σε ενάμιση μήνα;», αναρωτιόμαστε μεταξύ σοβαρού και αστείου. Στην εποχή του απρόβλεπτου, του παράδοξου και του δυσεξήγητου, πέντε προσωπικότητες χαρτογραφούν το έτος 2026 μέσα από ισάριθμα βιβλία.
Ο τίτλος του βιβλίου του Πατρίκ Μπουσρον «Τι μπορεί να κάνει η Ιστορία;» θα μπορούσε να λειτουργήσει ως άβολη –πλην ακριβής– αντανάκλαση της αμηχανίας του παραπάνω ερωτήματος. Κι ας αποτελεί κι αυτό ερώτημα.
Υπάρχουν, όμως, απαντήσεις σε μια συγκυρία όπου γεωπολιτικές σταθερές και μέχρι σήμερα εμπεδωμένα κεκτημένα αμφισβητούνται εν μια νυκτί;