Διαφορετικά νέα παράξενα (;) ήθη λοιπόν, εισήγαγε ο Ν. Μαρτάκης και οι συν αυτώ με αυτήν την επιλογή του. Έτσι εκτός από την πρόταση του Γ.Τσιρίδη, που πάνω σ'αυτήν διεξείχθη όλη η συζήτηση, έβαλε σε ψηφοφορία και την πρόταση της Δημ.Αρχής που στην ουσία λέει όχι στην πρόταση του Τσιρίδη. Αλλά και την πρόταση της Λαϊκής Συσπείρωσης, που στο κέντρο της έχει την απαλλοτρίωση και των 640 στρεμμάτων δίχως αντίτιμο και την δημιουργία της ανάπλασης με έξοδα μόνο του κράτους. Μια ενδιαφέρουσα ουτοπία που όσο χάνεται στο χρόνο η δυνατότητα της εφαρμογής της μεταλλάσεται σε δυστοπία, μιας και δίνει σε όλους τους άλλους τη δυνατότητα να κάνουν παιχνίδι.  

Τελικα πλειοψήφισε η πρόταση της Δημ.Αρχής, που αν καταλάβαμε καλά στο σκληρό πυρήνα της βρίσκεται η αναμονή από το Δήμο της απόφασης του ΣτΕ στη προσφυγή της Εθνικής σχετικά με την απαλλοτρίωση των 220 στρεμμάτων των Λιπασμάτων που είχε γίνει από την Περιφέρεια το Μάιο του '19 με πρωτοβουλία του Γ.Γαβρίλη. Η πρόταση του Δήμου μας δημιούργησε την εντύπωση ότι είναι του τύπου βλέποντας και κάνοντας και μέχρι πότε μπορεί άραγε να κρατήσει αυτό δίχως να στρέφεται εναντίον της πόλης;