Το θέμα βεβαίως είναι πως δίχως να πάμε στην κόλαση του πολέμου και δίχως να γίνουμε δορυφόρος της, καταφέρουμε να εξασφαλίσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Σ'αυτό οι απαντήσεις που δίνονται από το πολιτικό προσωπικό, παρά τις επιμέρους διαφορές τους, δεν πείθουν τόσο ώστε να αισθανόμαστε ασφαλείς, ότι βρισκόμαστε σε καλό δρόμο και σταδιακά θα συνετιστεί η Τουρκία και δεν θα καταφεύγει σε απειλές και στη χρήση βίας.  

Να ξεκαθαρίσουμε πως ναι μεν επί Ερντογάν έχουν εκφραστεί οι πιο απειλητικές διαθέσεις εναντίον μας, αλλά και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις, με εξαίρεση μόνο του Κουρδικού κόμματος, δεν πάνε πίσω στις διεκδικήσεις εις βάρος μας. Και να τονίσουμε επίσης πως η εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία ήταν βούτυρο στο ψωμί του Ερντογάν. Γι'αυτό ένας λόγος που είναι καλό για μας να μην κερδίσουν οι Ρώσοι στην Ουκρανία, είναι μπας και ο Ερντογάν το σκεφτεί πολλές φορές πριν, δοθείσης ευκαιρίας, αποτολμήσει στρατιωτική επέμβαση. 

Αυτό που φαίνεται να αποτελεί το μείζον θέμα των διεκδικήσεων της, πέρα από τη στεριά, τη θάλασσα, τον αέρα και την Κύπρο, που οι βλέψεις του Ερντογάν φτάνουν μέχρι και την προσάρτηση των κατεχόμενων, είναι το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο που πιθανόν αξιοπιήσιμες ποσότητες να βρίσκονται στην ΑΟΖ του Αιγαίου. Γι'αυτό και γίνεται όλο και πιο επιθετική. 

Είναι φανερή λοιπόν δια γυμνού οφθαλμού η επιθετική πολιτική της στάση παρόλο που και οι δύο χώρες ανήκουν στο ΝΑΤΟ. Η πείρα μας όμως μάς συμβουλεύει να μην τρέφουμε την ψευδαίσθηση ότι αυτή η συμμετοχή μπορεί να μας εξασφαλίζει απόλυτα. Το τονίζουμε αυτό διότι όλο και κάποιοι θα βρίσκονται που θα δίνουν προτεραιότητα στις συμμαχίες μας, αλλά φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι θα υποστηρίζουν ότι στην τελική η ασφάλειά μας επαφίεται σ'εμάς, στις κινήσεις μας, στην αμυντική πολιτική και στην καλλιέργεια πατριωτικού φρονήματος στον κόσμο. Σίγουρα αυτές είναι καλές επιλογές για τον όποιον Δαβίδ. Το παιχνίδι πάντως με την Τουρκία είναι δύσκολο κι ένας λόγος είναι που ως ένα βαθμό είναι απρόβλεπτη. 

Τι νόημα έχει τώρα το να παρακολουθούμε όσα γίνονται στο ελληνοτουρκικό μέτωπο όταν σχεδόν καθόλου δεν μπορούμε να επηρεάζουμε τις εξελίξεις προς την κατεύθυνση της ειρηνικής διευθέτησης των σημείων έντασης, δεν το ξέρω. Η ενημέρωση φυσικά ποτέ δεν βλάπτει όταν μάλιστα κυκλοφορούν στη δημοσιογραφική πιάτσα αρκετά άρθρα που καλύπτουν μία ευρεία γκάμα απόψεων ως προς τις βέλτιστες επιλογές με πολλά στοιχεία απ'αυτά που μαθαίνουμε να μην είναι ακαταμάχητα.

Νομίζω πως η διαμόρφωση μιας περιρρέουσας ατμόσφαιρας που θα την κτίζουν με τις απόψεις τους σιγά σιγά όλο και πιο πολλοί συμπατριώτες θα δίνει την αίσθηση ότι συμμετέχουμε σ'αυτό το παιχνίδι ελπίζοντας να μην ξεφύγει από τα χέρια εκείνων των κοινωνικών δυνάμεων που εξακολουθητικά νοιάζονται για το καλό του τόπου. Όσο δε πιο καθαρά, ψύχραιμα και απροκατάληπτα διαβάζουν αυτήν την κατάσταση τόσο θα είναι πιο πιθανή η άνοδος του πήχη του δημόσιου διαλόγου. Και βεβαίως θα βοηθάει αν λαμβάνουμε υπόψη μας ότι ένα μεγάλο μέρος του κόσμου εδώ τρέφει αισθήματα συμπάθειας προς τους Τούρκους και τα σήριάλ τους. 

Ακολουθούν δύο πρόσφατα ενδιαφέροντα άρθρα του Σταύρου Λυγερού σχετικά με την Τουρκία. 

Γιατί το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι ο Ερντογάν  Μπορεί η κεμαλική αντιπολίτευση να είναι επιφυλακτική για τις “περιπέτειες” του Ερντογάν στη Συρία και στη Λιβύη, αλλά σε ό,τι αφορά στα ελληνοτουρκικά και στο Κυπριακό θεωρεί ότι ο επεκτατισμός έχει τη δική της σφραγίδα. Γι’ αυτό σε κάθε ευκαιρία πλειοδοτεί. Μόνο όσοι δεν παρακολουθούν επαρκώς την τουρκική πολιτική εξεπλάγησαν από την πρόσφατη δήλωση του αρχηγού του κεμαλικού CHP (Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα) Κεμάλ Κιλιντσντάρογλου για κατάληψη των ελληνικών νησιών που διεκδικεί η Τουρκία! Κατά συνέπεια, το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι ο Ερντογάν.

Προσοχή μην ερεθίσουμε το “θηρίο”! – Τί θα πράξει, όμως, η Ελλάς εάν η Τουρκία…  Έχουμε εγκαίρως και επανειλημμένως προειδοποιήσει ότι η τουρκική επιθετικότητα έχει “ανεβεί πίστα”. Το γεγονός συνιστά μία ειδοποιό διαφορά σε σύγκριση με τους παραδοσιακούς όρους της ελληνοτουρκικής διένεξης, όπως τη βιώσαμε από τη μεταπολίτευση. Κατ’ επέκταση αλλάζει ποιοτικά την έννοια της τουρκικής απειλής, αλλά δεν έχει αλλάξει το αντίστοιχο δόγμα, με το οποίο πορεύεται η Ελλάς.

Χωρικά ύδατα, υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ με απλά λόγια  . Τι ισχύει στο Διεθνές Δίκαιο, την τρέχουσα κατάσταση και τις θέσεις της Τουρκίας. Μια συνοπτική ανάλυση για κάθε όρο.Αναλυτικός οδηγός για να ξέρετε τι γίνεται, από τον Δρ. Φάνη Τσουρουχά