Ήταν βλέπετε και η εποχή που τα παλιά και νέα συγκροτήματα παραδοσιακής μουσικής είχαν σουξέ μιας κι ένα κομμάτι της νεολαίας που ψαχνόντανε, αναζητούσε νέες μουσικές εμπειρίες όχι μόνο για να περάσουν όμορφα κάποια βράδυα και για να αισθανθούν τη δύναμη των δεσμών που διαμορφώνονται από το κοινό που έχει τα ίδια γούστα, αλλά και που μέσω αυτών των γενικότερα καλλιτεχνικών εμπειριών ένιωθε να μεταμορφώνεται πάνω στην τούρλα της επιθυμίας να δει με άλλο μάτι την κοινωνία και να φτιάξει μια άλλη σχέση με τον κόσμο γενικότερα.

Με την πρωτοφανή πολιτιστική έκρηξη με πρωτότυπες ντόπιες και ξένες δημιουργίες κάτι τελικά νομίζω ότι άλλαξε προς το καλύτερο μέσα στα τριάντα χρόνια της ενήλικης ζωής μας, κάτι προπάντων μέσα μας. Υποθέτω ότι αυτό πιο πολύ συνέβη εξ αιτίας που από την ομορφιά των έργων ανάβλυζε μια ηθική δύναμη και που ήταν ένα έξοχο κοκτέιλ που μας πρόσφεραν η καυτή πραγματικότητα με λίγες σταγόνες αιθέρων ονείρων.

Λίγα λόγια για τη ζωή του: Ο Ρος Ντέιλι είναι Ιρλανδός μουσικός, με εξειδίκευση στην κρητική λύρα  και το αφγανικό ραμπάμπ. Γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1952 στο Νόρφολκ  της Αγγλίας από Ιρλανδούς γονείς. Λόγω του επαγγέλματος του πατέρα του, ο οποίος ασχολούνταν με την ανάπτυξη των υπολογιστών, ο Ρος Ντέιλι άλλαξε πολλούς τόπους διαμονής ανά τον κόσμο, στην παιδική του ηλικία, όπως Αγγλία, Καναδά, Ιαπωνία  και Καλιφόρνια.  

Γύρω στα δεκαοχτώ του χρόνια, έχοντας ξαναβρεθεί με την οικογένειά του στην Καλιφόρνια και το Σαν Φρανσίσκο έρχεται σε επαφή μέσα από διάφορους κύκλους με μουσικές της Ανατολής καθώς και με όργανα που την απαρτίζουν. Δε θα αργήσει να γοητευθεί και σε νεαρή ηλικία θα αρχίσει ταξίδια σε διάφορες χώρες, από την ανατολική Μεσόγειο μέχρι και χώρες της Άπω Ανατολής. Σκοπός του ήταν η αναζήτηση και εμβάθυνση στις μουσικές παραδόσεις των τόπων αυτών. Το 1970 και 1972 επισκέπτεται για μικρά διαστήματα την Κρήτη και το 1975 αποφασίζει να μείνει στο νησί όπου θα διδαχθεί την κρητική λύρα από έναν σπουδαίο δάσκαλο και δεξιοτέχνη της εποχής, τον Κώστα Μουντάκη. Την ίδια εποχή θα κάνει αρκετά ταξίδια στην Τουρκία προκειμένου να ασχοληθεί βαθύτερα με την οθωμανική και τουρκική μουσική. Το 1990 θα προχωρήσει σε μία δική του τροποποίηση στην κρητική λύρα προσθέτοντας στοιχεία από τη Βυζαντινή λύρα, καθώς και το ινδικό σαράνγκι. Η μουσική του συνδυάζει στοιχεία από διάφορα μέρη της Ανατολής τόσο ως προς τα όργανα που χρησιμοποιεί αλλά κι ως προς τους ποικίλους ρυθμούς που περιλαμβάνονται στη δισκογραφία του. Αυτός είναι κι ένας λόγος άλλωστε που χρησιμοποιεί το ραμπάμπ καθώς όπως αναφέρει αυτό το όργανο έχει μία ουδετερότητα που καθιστά εύκολη την παρουσία του σε διάφορους ανατολικούς ρυθμούς. Στη δισκογραφία του, χρησιμοποιεί εκτός απ' τη λύρα και το ραμπάμπ, έγχορδα όργανα όπως σαράνγκι, ούτι, σάζι, ταμπουρά, λαούτο και πολίτικη λύρα.

Στην Κρήτη όπου ζει μόνιμα τις τελευταίες δεκαετίες, μελετάει και διδάσκει την κρητική μουσική παράδοση. Το 1982 ίδρυσε το Μουσικό Εργαστήρι Λαβύρινθος, που στεγάζεται στο Χουδέτσι Ηρακλείου (20 km από το Ηράκλειο), με σκοπό τη συλλογή, τη διάσωση και την προβολή παραδοσιακών μουσικών οργάνων από όλο τον κόσμο. Εκεί φιλοξενούνται πάνω από 250 όργανα λαϊκής και παραδοσιακής μουσικής όπου σε μεγάλο βαθμό προέρχονται από ταξίδια του Ντέιλι στην Ανατολή. Στον Λαβύρινθο, επίσης, γίνονται διάφορες μουσικές παραστάσεις και συζητήσεις με μουσικούς απ' την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Δέκα ζωές σε μια: Ο Ρος Ντέιλι αφηγείται τα περιπετειώδη ταξίδια του