Η δική μου οικογένεια μεγάλωνε με στερήσεις, ο πατέρας μου οικοδόμος, η μητέρα μου οικιακά, μεγάλωσα ας πούμε με ελάχιστα που όμως τώρα με έμαθαν να ξεχωρίζω τα ουσιώδη από τα παραπάνω. Στο σχολείο περνούσα δύσκολα· ήταν η εποχή που ο δάσκαλος είχε ακόμα βάθρο, βαρύ χέρι και φωνή. Θα έλεγα ότι ξορκίζω μεγαλώνοντας ένα δύσκολο παρελθόν.  

2η) Τι σας ώθησε να γίνεται δάσκαλος;

Τίποτα ιδιαίτερο, το Παιδαγωγικό δεν το αγάπησα σαν σχολή, ίσα ίσα θεωρώ ότι σε προετοιμάζει ελάχιστα για την πραγματικότητα στις τάξεις. Ήταν μια από τις επιλογές του μηχανογραφικού, χωρίς να ξέρω το γιατί. Ακολούθησα απλώς την κλίση μου σε επαγγέλματα που βοηθάς άλλους, ήθελα, μεγαλώνοντας το κατάλαβα αυτό, να διορθώσω τις αναμνήσεις που είχα εγώ από το σχολείο και να γίνω ο δάσκαλος που δεν είχα. Προσπαθώ. 

3η) Για ποιους λόγους γράφετε βιβλία;

Για να μοιραστώ ιστορίες. Δεν ήταν όνειρο μου να κυκλοφορήσω βιβλία, ούτε είχε τη ματαιοδοξία να δω το όνομά μου τυπωμένο· μια φίλη με έπεισε που δούλευε στον εκδοτικό οίκο που βγήκαν τα πρώτα δυο να μοιραστώ ιστορίες μαθητών και μαθητριών μου, καθώς και τα δυο παιδικά είναι βασισμένα σε αληθινές ιστορίες. Κι αφού θεωρώ τυχερό τον εαυτό μου να καταγράφω μέσα στα χρόνια δεκάδες τέτοιες ιστορίες, σκέφτηκα ότι ίσως έχει νόημα να τυπωθούν. Αφού με βοήθησαν τόσο πολύ εμένα, ενδεχομένως να το κάνουν και σε άλλους. 

4η) Ποια η σχέση της ζωής σας μέσα στις τάξεις, αλλά και έξω από αυτές, με τη συγγραφή των βιβλίων;

Κάθε σχολική χρόνια για μένα είναι σαν ένα μυθιστόρημα· μια συλλογή ηρώων και ηρωίδων με μικρές προσωπικές ιστορίες, που φωτίζεις μεγάλα ή μικρά τους κομμάτια. Απολαμβάνω το να είμαι μέσα στις τάξεις, καθώς επενδύω στο να γνωρίσω 20 πάνω κάτω διαφορετικούς χαρακτήρες και το πώς σκέφτονται, αντιδρούν, αισθάνονται. Ακόμα και έξω από την τάξη, οι μαθητές μου με κάνουν καλύτερο, παρατηρώ πολύ και ερμηνεύω κομμάτια σε μένα. Όλα αυτά καταλήγουν σε λέξεις γραπτές κάποια στιγμή και με πηγαίνουν παρακάτω στο να κατανοήσω τους ανθρώπους γύρω και μένα. 

5η) Ποιο ρόλο έπαιξε η λογοτεχνία γενικά ως προς τον τρόπο που εκφράζεστε, αλλά και ως προς τα θέματα που επιλέγετε;

Δε διάβαζα από πάντα. Πέρασα τη φάση πρώτα που, όπως τα περισσότερα παιδιά, σιχαινόμουν τα βιβλία γιατί τα θεωρούσα σαν τα σχολικά. Ανιαρά, γεμάτα άχρηστες πληροφορίες και ογκώδη. Τα ανακάλυψα μετά τα 18-19 , όταν θαύμασα ανθρώπους που τα αγαπούσαν. Τώρα διαβάζω όσο πιο πολύ μπορώ. Σίγουρα με έμαθαν να σκέφτομαι σφαιρικά και να βγαίνω από τη βολή και την προσωπική οπτική μου. Όλα τα πράγματα έχουν πολλές όψεις κι αυτό το έχω σαν προσωπικό μου μότο. Δεν επιλέγω θέματα με βάση αν έχω διαβάσει κάτι σχετικό ή αν πιστεύω ότι λείπει κάτι που δεν έχει ακόμα γραφτεί, αλλά σίγουρα θα ήθελα το ύφος, ο τόνος, η ροή ενός κειμένου να αποκτήσουν χρόνο με τον χρόνο τη δική μου σφραγίδα που διαμορφώνεται με τον καιρό. Αν έπαιρνα μαζί μου σε ένα έρημο νησί την εργογραφία κάποιου θα ήταν του Ζ.Σαραμάγκου, του Τ.Σ.Φόερ, του Γ. Ροτ και πολλών αγαπημένων. Ειδικά ο πρώτος με καθόρισε κατά πολύ. 

6η) Υπήρξαν τομές στην μέχρι τώρα συγγραφική σας πορεία που σας μεταμόρφωσαν σιγά σιγά;

Είναι πολύ μικρή έτσι κι αλλιώς για να μπορώ να απαντήσω. Αν και γράφω από τα 14 περίπου, μόλις την περασμένη χρονιά κυκλοφόρησαν τα πρώτα 3. Θα έλεγα όμως ότι όλα αυτά τα χρόνια έπαιζε και παίζει καθοριστικό ρόλο το συναίσθημα. Αν καταφέρω να με συγκινήσει εμένα, να γελάσω, να δακρύσω, να ανατριχιάσω κάτι που έγραψα, σκέφτομαι ότι είμαι σε καλό δρόμο. Δε με ενδιαφέρει να είμαι ένας εγκεφαλικός γραφιάς, αλλά ένας άνθρωπος που δίνει βάση στο συναίσθημα. Και μέσα στα χρόνια έχω βρει τον εαυτό μου μέσα σε τέτοιους διαδρόμους, με τέτοια ιστορίες που με συγκίνησαν και ήθελα τόσο να τις μοιραστώ. 

7η) Σ’αυτή τη φάση τι θα σας ευχαριστούσε πιο πολύ να προκύπτει στους αναγνώστες σας από την επαφή τους με τα βιβλία σας; 

Αυτό που είπα και νωρίτερα. Η συν-κίνηση. Να μη θαυμάσουν το τι είπα, αλλά να σκεφτούν το τι νιώθουν εκείνοι διαβάζοντας κάτι. Κι αν τους οδηγήσει στο να κάνουν μια αγκαλιά τα δικά τους συναισθήματα, να αποδεχτούν τον εαυτό τους, να μάθουν να μοιράζονται και να αποδέχονται και τους γύρω , θα είμαι πολλαπλά χαρούμενος.

Το συναίσθημα είναι μια πολυτέλεια που οφείλουμε στον εαυτό μας και είναι σημαντικό να το μοιραζόμαστε με όσους δυσκολεύονται να το βρουν μέσα τους. Η ζωή πολλές φορές στεγνώνει την καθημερινότητα.

Ένα βιβλίο ίσως φέρει μικρές ρωγμές στο τσιμέντο.