«Επέστρεψα στο νησί την περασμένη Κυριακή μετά από ένα επαγγελματικό ταξίδι στο Λονδίνο. Παρόλο που ήξερα τι γίνεται, μάθαινα ότι ο κόσμος και κάποιοι γνωστοί μου φύγανε ενώ κάποιοι άλλοι έμειναν. Έχουν μείνει κάποιοι φίλοι, οπότε σε τέτοιες ανορθόδοξες συνθήκες υπάρχει μία παρέα. Μία σύσφιξη σχέσεων, θυμίζοντας τις εποχές της πανδημίας».AdvertisementAdvertisement

«Δεν έχω ξαναζήσει τέτοιο φαινόμενο στο παρελθόν. Απλώς τώρα που φεύγει ο κόσμος νιώθω ότι έχουμε μια κατάσταση όπως τότε στην εποχή του κορωνοϊού. Δηλαδή, βλέπω μια κατάσταση όπου έχουμε μια ευκαιρία να βρεθούμε με ανθρώπους που πλέον δεν δουλεύουν λόγω των σεισμικών δονήσεων και να τα πούμε. Είναι μια κατάσταση που κάτω από μια κοινή απειλή οι άνθρωποι έρχονται κοντά», λέει αρχικά ο κ. Πάρις Σιγάλας ο οποίος ξεχωρίζει για την ψυχραιμία του.

«Βλέπεις οι φίλοι είναι πιο εκδηλωτικοί, πιο συναισθηματικοί, οπότε με αυτή την έννοια έχει και τα καλά του αυτή η συλλογική απειλή. Από την άλλη πρέπει να παίρνουμε προφυλάξεις, αλλά δεν θεωρώ ότι πρέπει να τρομάζουμε. Υπάρχουν συνάνθρωποί μας που αποφάσισαν να φύγουν και καλά έκαναν από τη στιγμή που φοβούνται. Εγώ δεν το σκέφτηκα αυτό, αλλά εγώ είμαι άλλος χαρακτήρας. Σκέφτομαι πόσες πιθανότητες έχεις να πεθάνεις αν φύγεις από εδώ και σε χτυπήσει ένα αυτοκίνητο για παράδειγμα, από το να σκάσει το ηφαίστειο ή να γίνει ένας πολύ ισχυρός σεισμός. Νομίζω ότι το ηφαίστειο ελέγχεται από επιστημονικές ομάδες και είναι πιο ελεγχόμενο από το να έχουμε έναν πολύ ισχυρό σεισμό άνω των 6,5 Ρίχτερ ή και 7 Ρίχτερ», επισημαίνει στο iefimerida δείχνοντας με το χέρι του από το μπαλκόνι του τη θάλασσα στο σημείο που βρίσκεται στο υποθαλάσσιο ηφαίστειο Κολούμπο.

«Να εδώ απέναντι είναι το Κολούμπο το πιο δραστήριο ηφαίστειο που λένε. Εδώ είναι το κέντρο των σεισμικών δονήσεων». Όπως λέει ο κ. Σιγάλας έχει συνηθίσει τις συνεχείς σεισμικές δονήσεις, ενώ εξηγεί ότι όταν αισθανθεί κάτι ισχυρό έχει τον χρόνο να βγει από το σπίτι του.

Ο πρωτοπόρος οινοποιός της Σαντορίνης

Ο πρωτοπόρος οινοποιός Πάρις Σιγάλας εμφιάλωσε για πρώτη φορά οίνο προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης το 1991, χρονιά που σηματοδοτεί την έναρξη λειτουργίας του Κτήματος. Επενδύοντας στη δυναμική του Σαντορινιού αμπελώνα, εφάρμοσε καινοτόμες ιδέες τόσο στην αμπελοκαλλιέργεια όσο και στις μεθόδους οινοποίησης, οι οποίες οδήγησαν σε «δυναμική εξέλιξη της παράδοσης», κάτι που αποτελεί το μότο του ιδίου.

Με οικογενειακή παράδοση στην αμπελοκαλλιέργεια, όπως οι περισσότεροι Σαντορινιοί, ο μελλοντικός μαθηματικός Πάρις Σιγάλας περνούσε τα φοιτητικά του καλοκαίρια στο νησί, τρυγώντας τα αμπέλια της οικογένειας και συμμετέχοντας μαζί με φίλους στην παραγωγή του κρασιού της οικογένειας, μια διαδικασία που τον γοήτευε ολοένα και περισσότερο. Σιγά σιγά ανέλαβε τα ηνία και στα αμπέλια του παππού του. Όπως ο ίδιος παραδέχεται το πάθος του για τη γευσιγνωσία και την αξιολόγηση του κρασιού ήταν αυτό που τελικά έθεσε ψηλά τον πήχη για τα κρασιά που έφτιαχνε ο ίδιος. Το 2020 η πώληση του Κτήματος Σιγάλα σε εταιρεία συμφερόντων της εφοπλιστικής οικογένειας Μαρτίνου δε σήμανε και την αποχώρηση του Πάρι Σιγάλα από το χώρο του κρασιού. Μέσα σε δυο χρόνια ξαναγύρισε στην παλιά, αλλά πλήρως ανακαινισμένη, οικογενειακή κάναβα και ανακοίνωσε την ίδρυση του OENO Π, του νέου, πολυσυζητημένου οινοποιείου της Σαντορίνης που φέρει στο λογότυπό του το αρχικό γράμμα του ονόματος τού ιδρυτή του. Το OENO Π στέκεται πάνω από την παραλία στους Μπαξέδες της Οίας και φλερτάρει με τα κύματα του Αιγαίου, αψηφώντας το ηφαίστειο Κολούμπο που βρίσκεται στο βάθος τους. Από τα ιδιόκτητα αμπέλια σε Ακρωτήρι, Φηρά και Μεγαλοχώρι προέρχονται τα σταφύλια που παράγουν τον οίνο.

«Αυτή τη στιγμή βγάζω περίπου 20.000 φιάλες το χρόνο. Θέλω το Ασύρτικο που βγάζω να βγάζει δύναμη και φινέτσα έτσι η πίεση των σταφυλιών γίνεται μόνο με φυσική ροή. Έχουμε επιλέξει το παραδοσιακό πιεστήριο της Καμπανίας, ενώ η ζύμωση και η ωρίμανση γίνονται σε ολοκαίνουργα ιταλικά πιθάρια 750 και 1.600 λίτρων και όχι σε βαρέλια ή ανοξείδωτες δεξαμενές ώστε να αποκτήσει το κρασί μεγαλύτερη ευγένεια και βάθος χρόνου», λέει στο iefimerida.gr ο κ. Σιγάλας.

«Οι αμπελώνες χρειάζονται προστασία»

 Όπως υπογραμμίζει, το νησί έχει μεγάλη παράδοση στο κρασί καθώς για πολλά χρόνια αποτελούσε την κύρια δραστηριότητα όλων των κατοίκων. «Το αμπέλι εδώ είναι μονοκαλλιέργεια», τονίζει εξηγώντας ότι η μοναδικότητα του σαντορινιού κρασιού οφείλεται στο ηφαιστειογενές έδαφος.

«Το χώμα της Σαντορίνης, είναι πολύ νέο χώμα, είναι από την έκρηξη του ηφαιστείου το 1600 π.Χ. Το νησί είναι καλυμμένο με αυτό το χώμα σε βάθος 30-40 μέτρα , δημιουργώντας έτσι συνθήκες για υψηλής ποιότητας κρασί. Όλο το νησί ήταν ένα αμπέλι», επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και προσθέτει ότι στα τέλη του 19ου αιώνα με αρχές του 20ου όλα τα σπίτια είχαν κάναβες ώστε να το πουλάνε στους εμπόρους και στη συνέχεια να το διοχετεύουν στην αγορά.

  Παράλληλα ο κ. Σιγάλας αναδεικνύει και το ζήτημα προστασίας των αμπελώνων της Σαντορίνης, όχι τόσο λόγω της αυξημένης σεισμικής δραστηριότητας , καθώς όπως αναφέρει, σε αυτό το κομμάτι θεωρεί ότι είναι προστατευμένοι, όσο της αλόγιστης δόμησης.

«Είναι απαραίτητο να υπάρξουν ζώνες. Ακόμα και στο χωροταξικό που έκαναν τώρα δεν υπάρχουν ζώνες. Αναφέρεται μεν ότι θα πρέπει να οριστούν διάφορες περιοχές που θα είναι για αγροτική παραγωγή αλλά δεν μπαίνουν στην ουσία. Η ουσία είναι ότι πρέπει στο νησί να οριστούν περιοχές που απαγορεύεται το χτίσιμο, που εκεί θα αναπτυχθεί η αγροτική παραγωγή και ιδιαίτερα ο αμπελώνας. Κάνουμε κάποιες κινήσεις ώστε πριν ολοκληρωθεί να το συμπεριλάβουν», σημειώνει ο κ. Σιγάλας και τονίζει ότι « τοπικοί άρχοντες και πολιτεία δεν μπορούν να ξεκαθαρίσουν τι θέλουν».

«Ένας τουρισμός υψηλού επιπέδου δεν μπορεί να μην έχει πρωτογενή παραγωγή. Τα προϊόντα της Σαντορίνης λόγω του εδάφους της είναι υψηλής ποιότητας. Είναι απερίσκεπτο να πει κανείς ότι λόγω τουρισμού χάνεται ο αμπελώνας», υπογραμμίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Σιγάλας. 

Όπως εξηγεί ο αμπελώνας της Σαντορίνης αποτελεί παγκόσμια κληρονομιά καθώς λειτουργεί και καλλιεργείται επί 3.000 χρόνια χωρίς διακοπή. «Έχει ιδιαίτερο κλάδεμα, ιδιαίτερες ποικιλίες, δεν έχει προσβληθεί από φυλλοξήρα. Πρόκειται για σπάνια αμπέλια με το δικό τους ριζικό σύστημα. Επομένως είναι αμπελώνας, μουσείο», αναφέρει ωστόσο επισημαίνει ότι διαθέτει ελάχιστη θεσμική προστασία.

Πηγή:iefimerida.gr και  skai.grsantorini