Με λίγα λόγια τη βρήκα καλοφτιαγμένη και με σχετικά καλή εξέλιξη της πλοκής και την είδα μια κι έξω. Μου άρεσε που ελάχιστα ένιωθα να είμαι με το μέρος του πρωταγωνιστή, ας πούμε τον καλό, και πως θα μπορούσα άλλοτε με αυτόν το ρόλο, και η αφήγησή της δεν ήταν τελείως γραμμική, δύο στοιχεία που σχεδόν πάντα με ξενερώνουν.
Η ταινία είναι το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Μισέλ Σαρνόσκι. Οι Αλέξης Γράψας, Philip Klein έγραψαν την μουσική της. Ο Σαρνόσκι αποκάλυψε ότι το γουρούνι της ταινίας πέρασε μόνο 3 ημέρες εκπαίδευση για τα γυρίσματα, με αποτέλεσμα να δαγκώσει σε αυτά τον πρωταγωνιστή πολλαπλές φορές.
Δεύτερη παρατήρηση. Η ταινία παίρνει πολλούς πόντους και εξ αιτίας του ηθοποιού που ενσαρκώνει τον Ρομπ. Με κέρδισε γιατί έπαιξε καλά έναν τύπο που σε έκανε να νιώθεις το βάθος λόγω της ιστορίας του αλλά ταυτόχρονα και την ρηχότητά του, όπως μπορεί να είναι διάφοροι άνθρωποι που ασκούν μια μεγάλη ποικιλία επαγγελμάτων. Ένιωθα επίσης και την απόγνωσή του παρόλο που δεν με έπιανε η αιτία της. Αν κάτι τον διαφοροποιούσε ήταν ο τρόπος που ερχόταν σε επαφή με όσους συναντούσε, που τίποτα εξουσιαστικό δεν εξέπεμπε και αυτό με χαλάρωνε.
Αυτό όμως που με εξέπληξε ήταν πως ο πρωταγωνιστής ήταν ο Νίκολας Κέιτζ, ένας ηθοποιός που τον γνωρίζω και που σε όσες ταινίες τον έχω δει ποτέ δεν με μάγεψε, αλλά πάντα κάτι καλό έβγαζε, σε άλλες πολύ σε άλλες κοντά στη βάση. Εδώ είναι στη φάση του πολύ. Και με εξέπληξε γιατί την άλλη μέρα κατάλαβα όταν έψαχνα να βρω μια φωτογραφία για να τη βάλω σε αυτό το άρθρο ότι ήταν αυτός.
Η σχέση των αγριογούρουνων και μαύρης τρούφας (από 300 - 10.000 ευρώ το κιλό) με έκανε να αναρωτηθώ αν είναι μία επινόηση της ταινίας ή αν έχει πραγματική βάση. Κι έτσι έψαξα να βρω πληροφορίες. Για όποιον ενδιαφέρεται, ιδού τι βρήκα.
Η μαύρη τρούφα είναι ένα μανιτάρι που εκτιμάται ιδιαίτερα στον γαστρονομικό κόσμο. Είναι ένα τρόφιμο που αποπνέει γεύση και άρωμα. Τα χαρακτηριστικά της την καθιστούν ένα εξαίσιο και ιδιαίτερα πολύτιμο συστατικό. Στην πραγματικότητα, είναι επίσης γνωστή ως το μαύρο διαμάντι.
Φύεται σε χώρες όπως η Ιταλία, η Γαλλία, η Ασία και σε ορισμένα μέρη της Αφρικής. Η Ισπανία και τελευταία και η Κίνα είναι οι μεγαλύτεροι παραγωγοί παγκοσμίως, ενώ θεωρείται ότι στη Γαλλία και την Ιταλία παράγεται η καλύτερη. Η καλλιέργεια της τρούφας αποτελεί σήμερα μια σύγχρονη αγροτική δραστηριότητα με εκπληκτικές αποδόσεις, κατάλληλη για πολλές ημιορεινές και ορεινές περιοχές της χώρας μας. Τα τελευταία 30 χρόνια και άλλες χώρες όπως η Νέα Ζηλανδία, οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Βουλγαρία κ.α. μπήκαν στην τρουφοκαλλιέργεια δυναμικά, με συγκεκριμένους στόχους και κατάλληλες πολιτικές
Η αξία της δεν έγκειται μόνο στα χαρακτηριστικά της, που την καθιστούν μοναδική, αλλά και στα μεγάλα οφέλη της για την υγεία. Παρακάτω θα εξηγήσουμε τι είναι η μαύρη τρούφα, γιατί είναι τόσο πολύτιμη και πώς μπορείτε να επωφεληθείτε από αυτήν.
Τα βασικά: Ο Tuber melanosporum είναι ένας υπόγειος μύκητας γνωστός ως μαύρη τρούφα. Είναι πολύ σπάνια, γεγονός που την καθιστά μοναδική.
Από την αρχαιότητα, αυτός ο μύκητας περιβάλλεται από μια πληθώρα μύθων και θρύλων. Γύρω στον 4ο αιώνα π.Χ., ο Έλληνας φιλόσοφος Θεόφραστος περιέγραψε την τρούφα ως “ένα μυστηριώδες υπόγειο φρούτο που εμφανίζεται μετά από καταιγίδες”. Από εκεί και πέρα, περιβλήθηκε από μυστικισμό και χρησιμοποιήθηκε ως συστατικό σε ορισμένα είδη μαγείας.
Οι βασιλείς της Μεσοποταμίας, οι Φαραώ και αργότερα οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι απολάμβαναν τις τρούφες, που τις θεωρούσαν γευστικά μοναδικές. Ιστορικά θεωρείται ότι το "μάννα εξ ουρανού" στην Παλαιά Διαθήκη ήταν στην πραγματικότητα τρούφες μυκήτων του γένους Terfezia που αναπτύσσονται ακόμη και στην έρημο. Οι Βεδουίνοι μέχρι σήμερα χρησιμοποιούν τις τρούφες για τροφή και για φάρμακο για ερεθισμένα μάτια (συνήθης ασθένεια της ερήμου).
Κάποιες ακόμα πληροφορίες
1. Για την εύρεση της τρούφας επιστρατεύονται ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά και γουρούνια, ηλεκτρονικοί ανιχνευτές οσμών, ακόμη και μια συγκεκριμένη κατηγορία… μύγας (Suillia Gigantea).
2. Για τις φρέσκες τρούφες (έχουν βραχύβια διάρκεια, έξι ημέρες το πολύ), ακολουθεί ένας ιλιγγιώδης «αγώνας δρόμου» διάθεσης και προμήθειας, με κόστη στα οποία ανταποκρίνονται λίγοι!
3. Η τρούφα μεγαλώνει σε αρμονία με το δέντρο που την… φιλοξενεί, βοηθώντας το να λαμβάνει φώσφορο, ενώ σε αντάλλαγμα η τρούφα λαμβάνει σάκχαρα που της επιτρέπει να μεγαλώσει.
4. Θεωρείται αφροδισιακή και κατά τον Μεσαίωνα δεν επιτρεπόταν στους μοναχούς να την καταναλώσουν, για να μην… παρασυρθούν.
5. Τα πιο διάσημα πιάτα με τρούφα είναι το ριζότο, ενώ χρησιμοποιείται ευρέως στα ζυμαρικά, αλλά και το κοτόπουλο. Οι Γάλλοι λατρεύουν τη μαύρη τρούφα από το Périgord με αβγά (ομελέτα ή scrambled eggs), ενώ η λευκή τρούφα δεν πρέπει να συνδυαστεί ποτέ με υλικά υψηλής οξύτητας, τα οποία θα… σαμποτάρουν τη γεύση της.
Ποιος είναι ο ρόλος των αγριογούρουνων στην διασπορά της τρούφας;
Είναι γνωστό πως τα μανιτάρια χρησιμεύουν ως τροφή για πάρα πολλά ζώα. Μεταξύ αυτών και τα θηλαστικά, τα περισσότερα από τα οποία τρέφονται με μανιτάρια, περιστασιακά ή τυχαία, ενώ κάποια από αυτά τα τρώνε συχνά, αφού είναι ένα κυρίαρχο συστατικό της διατροφής τους. Τα αγριογούρουνα (Sus scrofa L.) είναι ένα από αυτά και είναι γνωστά για τη διαταραχή που κάνουν στο έδαφος στα δασικά οικοσυστήματα, ψάχνοντας για τροφή. Η οποία μπορεί να είναι καρποί δένδρων, βολβοί, ρίζες, σκουλήκια, προνύμφες εντόμων αλλά και τρούφες.
Οι τρούφες που αποτελούν μέρος της διατροφής τους, είναι υπόγεια μανιτάρια και είναι το αποτέλεσμα της προσαρμογής των μυκήτων στα ξηρά και ημίξηρα περιβάλλοντα της περιοχής της Μεσογείου. Ζουν σε συμβίωση με τα φυτά, τα οποία βοηθούν να αναπτύξουν μια πιο αποτελεσματική μέθοδο που θα αυξήσει τις πιθανότητες της επιβίωση τους.
Αυτός ο υπόγειος τρόπος ζωής, έφερε αρκετές μορφολογικές αλλαγές σε αυτά τα μανιτάρια, όπως η απώλεια της ικανότητας να απορρίπτουν τα σπόρια τους. Δεν είναι σε θέση να τα απελευθερώσουν με τον μηχανισμό των υπόλοιπων επίγειων μανιταριών και έτσι να διαδοθούν τα σπόρια τους σε μεγάλες αποστάσεις, με την βοήθεια του αέρα. Αυτό οδήγησε στην ανάπτυξη κάποιων στρατηγικών επιβίωσης, όπως η ανάπτυξη ενός δυνατού αρώματος. Αυτό το άρωμα είναι χρήσιμο για τον μύκητα, που πλέον ανιχνεύεται και τρώγεται από άγρια ζώα, κυρίως τρωκτικά και θηλαστικά, όπως και από τα αγριογούρουνα, διασφαλίζοντας έτσι τη διασπορά των σπορίων στο περιβάλλον από τα περιττώματά τους.
Αυτά τα ζώα που τρέφονται συχνά με μανιτάρια έχουν αναπτύξει κάποιους μηχανισμούς στα έντερά τους αλλά και στο στομάχι τους. Εκεί, μπορούν να αφομοιώσουν εύκολα τη σάρκα του μανιταριού και όχι τα σπόρια, που παραμένουν βιώσιμα, αλλά και σε κάποιες περιπτώσεις ενισχύουν και την βλαστική τους ικανότητα.
Αυτή την πληροφορία για τη σχέση μαύρης τρούφας και αγριογούρουνων τη βρήκα εκπληκτική. Τότε μου πέρασε από το μυαλό, σε επανάληψη βεβαίως, πόσο απίστευτη είναι η Φύση και τι θαύματα "κάνει" μέσα στις χιλιετίες με οδηγό τη δαρβίνια επιβίωση των διαφόρων ειδών μέσω των ποικίλων προσαρμογών που "επινοεί" η φύση τους. Το αποτέλεσμα στην περίπτωση αυτή είναι η υψηλού επιπέδου "συνεργασία" μεταξύ αγριογούρουνου και μαύρης τρούφας.
Συνέντευξη τηε Παυλίνας Κλαδοπούλου, της μοναδικής Ελληνίδας σήμερα κυνηγό τρούφας
