- Μα τη… 

- Ακούς τι σου λέω; Να μη δίνεις ποτέ σε κανέναν τίποτε! Ας ζητάνε! Να μάθεις να μην δίνεις ποτέ τίποτα σε κανέναν! 

-Μα, μαμά…. 

-Ποτέ, τίποτα σε κανέναν! Εσυ φταις που έσπασε η απόχη, εσυ φταις που την έδωσες! 

-Μαμά…

Ο μικρός είναι έτοιμος να κλάψει. Μαύρη ζωή τον περιμένει, μου έρχεται να της πω, αν στ αλήθεια μάθει να μη δίνει ποτέ τίποτα σε κανέναν, αλλά απομακρύνομαι γρήγορα και δεν λέω τίποτα. Δεν μπορείς να γλιτώσεις τα παιδιά από τους γονείς τους.

Ακολουθούν 5 από τα σχόλια στην ανάρτηση στο fb. 

Loukia Tzannides

 Η επόμενη φάση είναι ο γονιός αυτός να δείρει τους δασκάλους που μάλωναν το παιδί ή που δεν του έβαλαν καλό βαθμό. Τέτοιους ενήλικες ετοιμάζουν.

Roxane Caftanzoglou

 Loukia Tzannides Αυτο συμβαινει ήδη..Δεν ξερω περιπτωσεις οπου γονεις εδειραν εκπαιδευτικους, ο λεκτικος εκφοβισμός τους ομως ειναι συχνό.φαινομενο. Και σε γνωση των παιδιων δε.

Evi Mvrn

 να μην παιρνει και τιποτα ομως δεν του ειπε. Και ετσι μας ερχονται στο σχολειο και νομιζουν οτι ολη η γη τους ανηκει

Maria Keramida Agnousiotis

 Κρίμα, πραγματικά λυπάμαι το παιδάκι, εμείς δεν είχαμε τίποτα να περισσεύει, μας έλειπαν πολλά, άλλα από νωρίς μας έμαθαν οι γονείς μας να μοιραζόμαστε, πως υπήρχαν παιδιά που δεν είχαν ούτε τα βασικά.

Vasso Glynou

Τι λετε κυρια μου. Χωρις να μου το πει κανεις, ποτε δεν εδινα τα παιχνιδια μου. Σωσον κυριε που θα μοιραζομουν....

Στην μικροτερη αδελφή μου με το ζορι κ της απαγόρευα να τα παιρνει βολτα στην πλατεια.

Δεν ειμαστε καλα!!! Εφθασα 64 και δεν δανειζω τιποτα σε κανεναν. Εχεις; Εχει καλως. Δεν εχεις; Κατσε οπως εισαι.

επικροτω τη μανα αυτή. Αλλα ας του ειχε μαθει να μην μοιράζεται.

Θεολόγος Ιγνατιάδης

Κάποιες φορές που σκέφτηκα τα παιδικά μου χρόνια σε σχέση με ότι ακολούθησε τις πιο πολλές φορές κατέληξα ότι η ροπή μου σχετικά με το μοιραζόμαστε και δεν μοιραζόμαστε, όχι μόνο πράματα, αλλά και συναισθήματα και σκέψεις, κ.λπ, διαμορφώθηκε πιο πολύ από αυτά που έκαναν οι γονείς μας, και πιο πολύ η μάνα μου που ήταν πιο εκδηλωτική, και κάποιοι από το πολύ κοντινό περιβάλλον μας. Αναφέρομαι και στα καλά και στα άσχημα. Ένας παράγοντας φυσικά ήταν οι επιρροές του περιβάλλοντος. Αλλά αυτή η ερμηνεία δε με καλύπτει πλήρως ως προς το πως συμπεριφερόμουν μικρός. Από μικρός λοιπόν, μου έβγαινε σχεδόν αυθόρμητα να μοιράζομαι με τους φίλους μου κι αυτό γιατί έτσι ένοιωθα καλύτερα και πιο όμορφα.Ανέβαινα μέσα μου και χαιρόμουν που ως παρέα περνούσαμε καλά. Θα ήθελα πάντως κάποτε να μάθω με ένα μαγικό τρόπο αν όλοι οι φίλοι πάνω κάτω βιώναμε τα ίδια πράματα και θαύματα, τα ίδια χάλια και στενάχωρα.   

Σ.Δ. Ο τίτλος είναι από τα μυαλού μου τα ροκανίδια.