Το Ε’ Ποινικό Τμήμα, υπό την προεδρία του Αντιπροέδρου Παναγιώτη Λυμπερόπουλου, έκανε δεκτή την αίτηση αναίρεσης κατά της προηγούμενης αθωωτικής απόφασης του Εφετείου Πειραιά, παραπέμποντας τον τότε Διευθυντή Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Δημ. Αγγελάκη σε νέα δίκη για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από αμέλεια.

Το χρονικό της τραγωδίας

Η υπόθεση συγκλόνισε την κοινή γνώμη στις 20 Απριλίου 2018, όταν ο μαθητής της Α’ Λυκείου επισκέφθηκε με τους φίλους του τον λόφο «Σελεπίτσαρη», ο οποίος γειτνιάζει με το πάρκο αναψυχής της περιοχής.

Σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε το δικαστήριο, ο νεαρός στάθηκε στην άκρη της απότομης πλαγιάς προκειμένου να βγάλει φωτογραφίες. Στην προσπάθειά του να στηριχθεί, ακούμπησε σε έναν βράχο που δεν ήταν σταθερός, ο οποίος ξεκόλλησε από το υπόλοιπο πέτρωμα.

Το αποτέλεσμα ήταν ο μαθητής να χάσει την ισορροπία του και να βρεθεί στο κενό, πέφτοντας από ύψος περίπου 60 μέτρων κατά μήκος της πλαγιάς και καταλήγοντας στη βάση του λόφου. Ο θάνατός του επήλθε από καρδιακή ανακοπή που προκλήθηκε από τα βαριά τραύματα στο κεφάλι λόγω της σφοδρής πτώσης.

Η εσφαλμένη ερμηνεία των αρμοδιοτήτων του Δήμου

Η αναίρεση της προηγούμενης απόφασης στηρίχθηκε στην κρίση του Αρείου Πάγου ότι το Εφετείο ερμήνευσε εσφαλμένα τον Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας του Δήμου Κερατσινίου-Δραπετσώνας.

Ενώ η προηγούμενη δικαστική κρίση απάλλασσε τον Διευθυντή με το σκεπτικό ότι δεν είχε λάβει εντολή από τη διοίκηση για παρεμβάσεις, το ανώτατο δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η Τεχνική Υπηρεσία διαθέτει αποφασιστική αρμοδιότητα.

Ο κατηγορούμενος, ως προϊστάμενος της υπηρεσίας, είχε την «ιδιαίτερη νομική υποχρέωση» να μελετά, να εισηγείται και να εκτελεί έργα διαμόρφωσης και προφύλαξης του χώρου, καθώς και να τοποθετεί κατάλληλη σηματοδότηση κινδύνου, χωρίς να προαπαιτείται ειδική εντολή από τον Δήμαρχο ή το Δημοτικό Συμβούλιο.

Οι αντιφάσεις για τον χαρακτήρα της έκτασης

Ένα επιπλέον σημείο που οδήγησε στην ακύρωση της αθωωτικής απόφασης ήταν οι αντιφατικές παραδοχές σχετικά με το ποιος είχε την ευθύνη του χώρου. Ο Άρειος Πάγος επισήμανε ότι το Εφετείο από τη μία χαρακτήριζε την περιοχή δασική, υπαγόμενη στη Διεύθυνση Δασών, ενώ από την άλλη αναγνώριζε ότι η έκταση είχε παραχωρηθεί κατά χρήση στους Δήμους από την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου ήδη από το 1984.

Επισημάνθηκε μάλιστα ότι το Δασαρχείο είχε ζητήσει στο παρελθόν εγγράφως από τον Δήμο τη λήψη μέτρων προς αποτροπή ατυχημάτων στα επικίνδυνα πρανή. Η ασάφεια αυτή κατέστησε ανέφικτο τον έλεγχο της ορθής εφαρμογής του νόμου, οδηγώντας στην έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης.

Η επιστροφή της υπόθεσης στο Εφετείο Πειραιά

Μετά την παρέμβαση του ανωτάτου δικαστηρίου, η υπόθεση παραπέμπεται για νέα συζήτηση στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Πειραιώς, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Η νέα δίκη θα εστιάσει στην υπαίτια παράλειψη των αναγκαίων μέτρων ασφαλείας, τα οποία, σύμφωνα με το σκεπτικό της αναίρεσης, αν είχαν υλοποιηθεί, θα αποτρεπόταν με μεγάλη πιθανότητα το τραγικό αποτέλεσμα.

Πηγή: huffingtonpost.gr/kinonia