Δευτέρα, 08 Ιουνίου 2026 20:00

Όλια Λαζαρίδου : Δυο τρία πράγματα που έμαθα για τα βλέμματα των ανθρώπων

Επιλέγων ή Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
olia2Τα βλέμματα λεν καθρεφτίζουν αλλά τι;
 
Πρώτο στη σειρά το βλέμμα που ρίχνουμε στον εαυτό μας, στον καθρέφτη: βλέμμα που συχνά δε διαπιστώνει, ψάχνει..(πώς είμαστε στά μάτια των άλλων, σπάνια στα δικά μας)
 
Κοιτάζω η βλέπω; Όταν κοιτάζω βλέπω αναγκαστικά;
Κάποιος μας κοιτάζει για να τον δούμε, να μας γοητεύσει
Άλλος πάλι, κοιτάζοντας απορεί: μα τι μου συμβαίνει; Μας κοιτάζει, και μέσα του βλέπει δηλαδή.
 
Οι ερωτευμένοι μέσα απο τη σκοτεινή κόρη ψάχνουν να βρουν ένα πέρασμα, να μπούν.
 
Υπάρχουν βλέμματα πεινασμένα, βλέμματα αυτάρκη, σιωπηλά, και φλύαρα.
 
Τα βλέμματα των παιδιών και των σκυλιών μοιάζουν. Σε κοιτούν μ εμπιστοσύνη και περιμένουν να κάνεις αυτό που θα τους χαρίσει την επόμενη συγκίνηση.
 
Τα κλεφτά βλέμματα μου προξενούν πάντα ταραχή. Νοιώθω πως κάτι θέλουν να μου αποσπάσουν ,ερήμην μου.
 
Αν συλλάβεις τη φλογοβόλα ματιά κάποιου νάρκισσου, τη στιγμή που δε τη φωτίζει κάποιος στόχος κατάκτησης θα τρομάξεις : έρημος!
 
Κάποια βλέμματα-πολύ σπάνια-αντανακλούν κάτι που δεν είναι προσωπικό .Σαν ένα φώς να τα έχει μαγέψει, να τα έχει καταλάβει.
 
Αυτά τα βλέμματα που δε ζητούν, μου προκαλούν πάντα δέος. Είχα ακούσει πως οι ανακριτές των ναζί, για να παγώσουν αυτούς που ανακρίνανε κυττούν σαν το αριστερό του μάτι με τα δυο δικά τους .Το δοκίμασα. Δεν είναι κάτι που φαίνεται, δημιουργεί όμως μιαν απόσταση, το αίσθημα του ανοίκειου.
Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 08 Ιουνίου 2026 04:47
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση