Όταν όμως έπεσα στον Φίλιπ Μάρλοου, τον ντετέκτιβ που έφτιαξε ο Τσάντλερ, την έκανα λαχείο, ήταν ο δικός μου άνθρωπος, ή με άλλα λόγια ήταν ο Φίλιππας που βρήκε εμένα τον Ναθαναήλ. Αναρωτιέμαι πάντως,  αν, ας πούμε τώρα, ήμουν ντετέκτιβ στον Πειραιά τη δεκαετία του '80+ και αφού μου άρεσε τότε πολύ, δεν θα του έμοιαζα λιγάκι;

Να σημειώσω πως τόσο αυτόν όσο και άλλους καλούς του αστυνομικού διηγήματος τους έμαθα από το περιοδικό ΜΑΣΚΑ, που το διάβαζα κρυφά από την μάνα μου και το έκρυβα σε απίθανα μέρη, να φανταστείτε ως και πίσω από τις εικόνες, γιατί όπου κι όποτε το έβρισκε το έσκιζε. el.wikipedia.org/

 Αυτό το μικρό αφιέρωμα στον Τσάλντερ το διάλεξα, διότι απόλαυσα το έργο του με την ίδια ένταση που βρίσκεις σε ένα βάθος άγνωστο του κόσμου μας. Ένιωσα διαβάζοντάς τον εκείνα τα χρόνια ότι έκανα παρόμοια ταξίδια που είχα κάνει με άλλα αξιόλογα μυθιστορήματα αναγνωρισμένα παγκοσμίως τότε που ακόμα τα αστυνομικά δεν τα θεωρούσαν ισότιμο είδος με τα άλλα είδη της αξιοθαύμαστης λογοτεχνίας. 

Γενικά τώρα, από τα τέλη του 20ου όταν μιλάμε για αστυνομικό μυθιστόρημα που να είναι ταυτόχρονα και πολύ καλή λογοτεχνία έχουμε στο μυαλό μας την Πατρίτσια Χάισμιθ, τον Ζωρζ Σιμενόν (συνήθως στην εκτός Μαιγκρέ περίοδο), τον κατασκοπικό Γκράχαμ Γκρην, τον Τζέημς Ελρόυ και κάποιους, λίγους ακόμα συγγραφείς. Σε αυτή την μικρή ομάδα συγγραφέων που είναι πρώτα λογοτέχνες και μετά συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων ανήκει και ο Χάουαρτντ Φαστ (Νέα Υόρκη, 1914 - Γκρίνουιτς Κονέκτικατ, ΗΠΑ, 2003). Τον αναφέρω διότι το μυθιστόρημά του Σύλβια που το έγραψε το 1958 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πόλις πριν δύο μήνες (λέω να το αγοράσω...)

sansimera.gr/biographies Ο Ρέιμοντ Τσάντλερ (Raymond Chandler) ήταν αμερικανός συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων, από τους κορυφαίους και δημοφιλέστερους του είδους. Μέσα από τις σελίδες των μυθιστορημάτων του προβάλλει ως κεντρικός ήρωας ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου, ένας φτωχός αλλά τίμιος ιδεαλιστής, που ζει και δρα μέσα στη συμφεροντολογική και συχνά σκληρή κοινωνία του Λος Άντζελες.

Ο Ρέιμοντ Θόρντον Τσάντλερ γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου 1888 στο Σικάγο. Ο πατέρας του ήταν πολιτικός μηχανικός με άστατη ζωή και πρόβλημα αλκοoλισμού, που σύντομα εγκατέλειψε την οικογένειά του. Από το 1896 έως το 1912, το νεαρό παιδί έζησε στην Αγγλία μαζί με την αγγλοϊρλανδή μητέρα του. Φοίτησε στο κολλέγιο Ντάλιτς και συνέχισε τις σπουδές του σε Γαλλία και Γερμανία. Αρχικά εργάστηκε ως γραμματέας στο Ναυαρχείο στο Λονδίνο και στη συνέχεια ως δημοσιογράφος στο περιοδικό «Academy» και την εφημερίδα «Westminster Gazette» στις σελίδες βιβλίου.

Το 1912 επέστρεψε στις ΗΠΑ και όταν ξέσπασε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος το 1914, παρότι ήταν αμερικανός πολίτης και η χώρα του δεν είχε εμπλακεί ακόμη στον πόλεμο, προτίμησε να καταταγεί στην καναδική αεροπορία και να υπηρετήσει ως λοχίας στη Γαλλία.

Το 1919 απολύθηκε κι επέστρεψε στις ΗΠΑ. Εγκαταστάθηκε στο Λος Άντζελες και προσλήφθηκε ως ανώτερος υπάλληλος σε εταιρεία πετρελαιοειδών. Εκείνο τον χρόνο ερωτεύτηκε τη Σίσι Πασκάλ, θετή μητέρα ενός συμμαχητή και φίλου του, 18 χρόνια μεγαλύτερή του, την οποία παντρεύτηκε το 1924 μετά το διαζύγιό της.

Το 1932 απολύθηκε από την εργασία του λόγω αλκοολι­σμού και τον επόμενο χρόνο άρχισε να γράφει για τα προς το ζην. Το διήγημά του «Blackmailers Don’t Shoot» («Οι εκβιαστές δεν σκοτώνουν») δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Black Mask». Μέχρι το 1938 έζησε στο Λος Άντζελες και δημοσίευε τακτικά διηγήματά του στα περιοδικά «Black Mask» και «Dime Detective Magazine».

Το 1939 δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα με ήρωα τον Φίλιπ Μάρλοου με τίτλο «Ο Μεγάλος Ύπνος» («The Big Sleep»). Θα ακολουθήσουν άλλα έξι: «Αντίο Γλυκιά μου» («Farewell, My Lovely», 1940), «Το Ψηλό Παράθυρο» («The High Window», 1942), «H Κυρία τής Λίμνης» («The Lady in the Lake», 1943), «Η Μικρή Αδελφή» («The Little Sister», 1949), «Ο Μακρύς Αποχαιρετισμός» («The Long Goodbye», 1953) και «Πλέιμπακ» («Playback», 1958).

Από το 1943 άρχισε να γράφει και κινηματογραφικά σενάρια για το Χόλιγουντ. Τα πιο γνωστά του είναι για τις ταινίες «Με Διπλή Ταυτότητα» («Double Indemnity», 1944, σε σκηνοθεσία Μπίλι Γουάιλντερ), «Η Γαλάζια Ντάλια» («The Blue Dahlia», 1946, σε σκηνοθεσία Τζορτζ Μάρσαλ) και «Ο Άγνωστος του Εξπρές» («Strangers on a Train», 1951, σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ).

Η πιο δημοφιλής κινηματογραφική ταινία που βασίστηκε σε έργο του ήταν «Ο Μεγάλος Ύπνος», που προβλήθηκε στη χώρα μας με τον τίτλο «Πάθος και Αίμα» (1946). Στην ταινία που σκηνοθέτησε ο Χάουαρντ Χοκς με συν-σεναριογράφο τον Γουίλιαμ Φόκνερ, τον Μάρλοου υποδύεται ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ.

Το 1954, η σύζυγός του πέθανε σε ηλικία 84 ετών και ο Τσάντλερ, μη αντέχοντας τον χαμό της, άρχισε να καταναλώνει μεγαλύτερες ποσότητες αλκοόλ, περιέπεσε σε κατάθλιψη και τον επόμενο χρόνο έκανε απόπειρα αυτοκτονίας.

Με επιβαρυμένη την υγεία του, ο Ρέιμοντ Τσάντλερ πέθανε στις 26 Μαρτίου 1959 στην πόλη Λα Χόγια της Καλιφόρνιας, σε ηλικία 70 ετών.

Σ.Δ.  el.wikipedia.org/ Ρέιμοντ Τσάντλερ   el.wikipedia.org/ Φίλιπ Μάρλοου   kathimerini.gr/ Ο «αντιήρωας» – ντετέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου 

Σ.Δ* Αν εξαιρέσουμε την Άγκαθα Κρίστι που ήταν τόσο γνωστή όσο και ο δικός της Ηρακλής Πουαρώ, άντε και τον Τζον Λε Καρέ με τον Σμάιλι, όλοι οι άλλοι συγγραφείς αστυνομικών και κατασκοπικών μυθιστορημάτων οι ήρωές τους ήταν πιο δημοφιλείς από τους ίδιους. Λόγου χάρη, πολύ λιγότεροι από όσους ξέρουν τον 007 γνωρίζουν τον δημιουργό του Ίαν Φλέμινγκ, το ίδιο και για τον Σέρλοκ Χόλμς σε σχέση με τον δημιουργό του Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ ή τον Άρσεν Λούπεν δημιούργημα του Μωρίς Λεμπλάν. Και έχει βάση αυτό, διότι ο αναγνώστης, ιδιαίτερα των αστυνομικών μυθιστορημάτων, τον κεντρικό ήρωα έχει ως οδηγό των περιπετειών που ζει στον κόσμο.