Παρόλο αυτό το φιλικό αίσθημα πολλές φορές εισέπραξα πως η Ελλάδα απειλείτο από το γειτονικό κράτος. Αυτό εκτιμούσα ότι ήταν το φυσικό επακόλουθο της σχέσης μας, όταν η πολιτική της ειρηνικής συνύπαρξης που προσπαθούσαν να καλλιεργήσουν πολιτικές δυνάμεις που επέλεγαν ότι η καλύτερη λύση για να λυθούν τα όποια προβλήματα ήταν η διπλωματία, κάτι με το οποίο θεωρητικά ήμουν υπέρ, δεν τράβηξε. Απτά αποτελέσματα με διάρκεια δεν έχουν προκύψει, οι εντάσεις και οι προκλήσεις είναι στην ημερήσια διάταξη και άρα κάτι σ'αυτήν την επιλογή δεν μπορεί να γίνει ή δεν μπορούμε να το φέρουμε εις πέρας με επιτυχία. Με άλλα λόγια συνυπάρχουμε πιο πολύ ως εχθροί παρά ως φίλοι γείτονες. Εννοείται και πριν από τα 23 χρόνια διακυβέρνησης από τον Ερντογάν.
Το νέο θέμα που προέκυψε από την πρόεδρο Ερντογάν, πρόεδρο μιας αυταρχικής μουσουλμανικής κυβέρνησης, είναι η απόφαση που διαβάσαμε ότι πήρε στη δυναμική της νέας σύλληψης πολιτικής διεκδίκησης με τον τίτλο "Γαλάζια Πατρίδα" για τη δημιουργία δύο εθνικών θαλάσσιων πάρκων στο Αιγαίο. Το πρώτο πάρκο περικλείει και επί της ουσίας αποκλείει το Καστελόριζο και το δεύτερο ξεκινάει από τις ακτές της Τουρκίας και επεκτείνεται μέχτι την περιοχή ανάμεσα Σαμοθράκης και Λήμνου.
Διάβασα ότι το υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε παράνομη αυτήν την απόφαση διότι τα συγκεκριμένα πάρκα καταλαμβάνουν διεθνή ύδατα και ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, κανένα κράτος δεν έχει δικαίωμα να προχωρεί μονομερώς στη δημιουργία θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών εκτός της εθνικής τους δικαιοδοσίας. Και επιπλέον τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα είναι παράνομα και στον βαθμό που εκτείνονται εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Ως εκ τούτου, όπως τονίζει το ΥΠΕΞ, η τουρκική ενέργεια «δεν παράγει κανένα απολύτως έννομο αποτέλεσμα», ούτε ως προς τα διεθνή ύδατα, ούτε ως προς τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην υφαλοκρηπίδα. Για τους δύο αυτούς λόγους ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην επισήμανση ότι η μονομερής θέσπιση από την Τουρκία «εθνικών» θαλάσσιων πάρκων σε περιοχές εκτός της δικαιοδοσίας της δεν μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα, ούτε να επηρεάσει δικαιώματα που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο.
Το υπουργείο Εξωτερικών αντιπαραβάλλει την τουρκική κίνηση με την ελληνική πρωτοβουλία για τη δημιουργία δύο Εθνικών Θαλάσσιων Πάρκων στο Ιόνιο και στο Αιγαίο, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα προχώρησε στη θέσπισή τους σε πλήρη συμμόρφωση με το Δίκαιο της Θάλασσας και αποκλειστικά εντός ελληνικών χωρικών υδάτων.
Η Αθήνα προειδοποιεί, παράλληλα, ότι ενέργειες που επιχειρούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα ή να επηρεάσουν μονομερώς το καθεστώς των θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο και επιβαρύνουν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Όπως σημειώνει το ΥΠΕΞ, τέτοιες κινήσεις «δεν συμβάλλουν στην εμπέδωση κλίματος καλής γειτονίας και υπονομεύουν σοβαρά τις προσπάθειες διατήρησης σχέσεων αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των δύο χωρών».
Καταλήγοντας, το υπουργείο Εξωτερικών διαμηνύει ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να ενεργεί «με συνέπεια και αποφασιστικότητα» για την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, τη διαφύλαξη των ελευθεριών της ανοικτής θάλασσας, όπως προβλέπονται από το Δίκαιο της Θάλασσας, καθώς και για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.
Με λίγα λόγια, έχουμε από την πλευρά της Τουρκίας παράνομες επιθετικές ενέργειες, στην ουσία επεκτατικές και μάλιστα σε εδάφη της Ε.Ε. Στο θέμα αυτό δεν έχω άποψη για την καλύτερη δυνατή αντίδρασή μας και όχι βεβαίως κατόπιν εορτής. Ξέρω πάντως πως σημαντικό στοιχείο της άμυνάς μας είναι η Ε.Ε, και ιδιαίτερα όταν, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση επί της ουσίας μιλάμε για εδάφη της. Δεν διάβασα πάντως αν κράτη όπως η Γερμανία, Ισπανία και Ιταλία, στο δια ταύτα αντέδρασαν, κι αυτό διότι φαίνεται έδωσαν προτεραιότητα στις αμυντικές δοσοληψίες που έχουν με την Τουρκία. Τέτοιες στάσεις εκτιμώ πως ρίχνουν νερό στον μύλο της Τουρκίας αποθρασύνοντάς την και εναντίον της χώρας μας και σε βάθος χρόνου και εναντίον της Ε.Ε.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης ζήτησαν από την κυβέρνηση να αλλάξει στάση με «προσεκτική ανάλυση και αποφασιστική δράση», και με άσκηση όλων των δικαιωμάτων που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο και το ευρωπαϊκό δίκαιο, καθώς και διεθνοποίηση του ζητήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη διεθνή κοινότητα. Παράλληλα, ζήτησαν να αξιοποιηθεί ακόμη και η δυνατότητα επιβολής ευρωπαϊκών κυρώσεων. Πολύ θα ήθελα να προχωρήσει σε συγκεκριμένες ενέργειες υπεράσπισης της χώρας η κυβέρνησή μας, τέτοιες που στο τέλος να αναγκαστεί ο Ερντογάν να ακυρώσει την προεδρική του απόφαση. Διότι αν δεν προκύψει αυτή η εξέλιξη για μια ακόμα φορά θα έχουμε ηττηθεί.
Η απορία του αφελούς: Αν όσα ισχυρίζεται το ελληνικό πολιτικό προσωπικό περί της παρόνομης απόφασης της Τουρκίας για τους δύο λόγους που αναφέρει, άραγε γιατί η Τουρκία προχώρησε σε αυτήν την απόφαση; Τι επιδιώκει να κερδίσει; Και πως; Υπάρχει άραγε μία διεθνής δύναμη που μπορεί να τελεσιδικήσει και να επικρατήσει η νομιμότητα ή όλα παίζονται με βάση τη στρατιωτική και την πολιτική δύναμη; Η, η ενέργεια αυτής της Τουρκίας είναι ένας τρόπος να βάζει φιτιλιές που δημιουργούν ένα κλίμα ανασφάλειας ποντάροντας ότι σε κάποια φάση, όταν θα προκύψει μια όποια κούραση από τους αμυνόμενους (εμάς δηλαδή), θα βρει την ευκαιρία να περάσει το δικό της; Ειλικρινά πάντως δεν καταλαβαίνω, ακόμα κι αν πρόκειται για περίπτωση ελεγχόμενου τούρκικου αυτοσχεδιασμού. Το πιο σημαντικό πάντως είναι πως αυτή η ιστορία με την Τουρκία μας στοιχίζει πανάκριβα με σοβαρές επιπτώσεις σε όλο το φάσμα της ζωής μας.
Τέτοια πάντως επεισόδια με πείθουν όλο και πιο πολύ ότι η Τουρκία του Ερντογάν, που συχνά επικαλείται τα "ήρεμα νερά", στην ουσία το κάνει όχι γιατί το πιστεύει, αλλά διότι με αυτόν τον τρόπο προωθεί συστηματικά επιθετικές επιλογές για να προωθήσει τα συμφέροντά της.
Η αίσθησή μου είναι πως τις τελευταίες δεκαετίες ευρισκόμενοι διαρκώς σε μία αμυντική θέση στην ουσία χάνουμε στα σημεία από τους Τούρκους και δεν ξέρω αν θα μπορούσαμε και πως να υπερασπιζόμασταν τα δικαία μας αποτελεσματικά.
Ρωτάω τώρα, ως τελευταία τρύπα του ζουρνά που όμως θέλω να πιστεύω ότι νοιάζομαι, ναι, ως πολίτης αυτής της χώρας, που δεν έχει καταφέρει να βρει τρόπους να παίζει έναν άμεσο ρόλο συμμετέχοντας με όσους το παλεύουν στη διαμόρφωση της εξωτερικής μας πολιτικής και κατά προτεραιότητα στη σχέση μας με την Τουρκία που εγκυμονεί διαρκώς κρίσιμες φάσεις. Και για την οποία έχω καταλήξει πως με οποιοδήποτε πρόεδρο λιγότερο ή περισσότερο θα κινδυνεύουμε απ'αυτήν τόσο ώστε πέρα από τα εδάφη να χάσουμε σε κάποια φάση και συμπατριώτες μας σε εκτεταμένες εχθροπραξίες. Κάτι που εκτιμώ πως τώρα με τη συμφωνία της Μέκκας γίνεται πιο πιθανό μιας και η Τουρκία ανέβασε το στάτους της, και το οικονομικό και το πολιτικό και το πολεμικό.
Και news247.gr/ Τι επιδιώκει η Τουρκία με τα δύο παράνομα θαλάσσια πάρκα
news247.gr/ Τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα φέρνουν δεξιές φουρτούνες
Και el.wikipedia.org/wiki/ Θαλάσσιο πάρκο και τα θαλάσσια πάρκα σε όλον τον κόσμο
