Για να βαφτίσουν μ'αυτό το όνομα μια αίθουσα οι άνθρωποι που δουλεύουν σ'αυτό το σχολείο, άρα θα υπάρχουν αρκετοί καθηγητές που θα'ναι βαρεμένοι με το θέατρο; Αυτό σκεφτήκαμε και ρωτώνας μάθαμε ότι όντως υπάρχουν. Πριν περάσουμε σ'αυτούς ας μείνουμε λίγο στην Παξινού.

Όποιοι δεν έχουν ακούσει το όνομα Κατίνα Παξινού (1900, Πειραιάς - 1973, Αθήνα), τους πληροφορούμε ότι είναι μία από τις καλύτερες ηθοποιούς που έπαιξε στα θέατρα αυτής της χώρας, αλλά και στο σινεμά. Μάλιστα για το ρόλο της στην ταινία "Για ποιον κτυπά η καμπάνα" βραβεύτηκε το 1945 με το Όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου. Ήταν η πρώτη μη Αμερικανίδα ηθοποιός που πήρε Όσκαρ. Στο θέατρο μαζί με τον άντρα της Αλέξη Μινωτή για σαράντα συναπτά έτη έγραψαν ιστορία. Η Παξινού, μαζί με τον Κοτοπούλη και την Λαμπέτη είναι οι τρεις γυναίκες που ανέβασαν πολύ ψηλά τον πήχη της ηθοποιίας στην χώρα μας. Εμείς δεν προλάβαμε καμία απ'αυτές. Αλλά όλες οι σπουδαίοι σημερινοί ηθοποιοί υποκλίνονται στην τέχνη αυτών των τριών θεατρίνων.

Στο 4 Λύκειο Κερατσινίου ξεκίνησαν να ανεβάζουν θεατρικά έργα από το 2007. Τα έργα που ανέβασαν εκείνη τη χρονιά ήταν το "Ένα γράμμα στη γιαγιά μου" του Γ.Μαρίνου και το "Εσωτερικές ειδήσεις" του Μ.Πόντικα. Το 2008 συνέχισαν με το "Φιόρε του Λεβάντε" του Γρ.Ξενόπουλου. Το 2009 φτιάχτηκε θεατρική ομάδα και το όνομα αυτής "οπωσδήποτε". Τη χρονιά εκείνη ανέβασαν τέσσερα μονόπρακτα εκ των οποίων τα τρία ήταν του Ψαθά και το ένα του Μουρσελά. Το ωραίο ήταν πως αυτή η ομάδα είχε ως μέλη της και καθηγητές και μαθητές, που έπαιζαν διάφορους ρόλους. Είχαμε ακούσει εμείς στο 1ο Λ.Κερατσινίου ότι στις θεατρικές παραστάσεις έπαιζε και η λυκειάρχισσα κ.Ναούμ. Πολύ μας είχε αρέσει αυτή η πρωτοβουλία των συναδέλφων και περιμέναμε στο 1ο Λύκειο να μας καλέσουν. Το 2010 η ομάδα "οπωσδήποτε" ανέβασε τρία έργα. Το 2011 μεγάλη επιτυχία είχαν οι παραστάσεις "Μαντάμ Σουσού" του Ψαθά και 7 μονόπρακτα του Τσέχωφ. Η ομάδα είχε δέσει, είχε αποκτήσει αυτοπεποίθηση και τρόπους θεατρικούς που μπορούσες να πεις ότι είχαν αποκτήσει έναν αέρα επαγγελματιών. Το 2012 ανέβασαν τρία έργα παρακαλώ: "Πέγκ, καρδούλα μου" του Τζον Χάντλεϋ Μάνερς, "Σακούλα από μπουτίκ Γαλλική" του Π.Μάτεσι και "Επικήδειος" του Ι.Καμπανέλλη. Το γνωστό μυθιστόρημα του Λουντέμη "Ένα παιδί μετράει τ'άστρα" σε διασκευή της Α.Παπαστάθη και σκηνοθεσία του Γ.Μαρίνου ήταν η επιτυχία του 2013, που παρουσιάστηκε και στο Φεστιβάλ του Αργοστολίου. Φέτος,την Κυριακή 6 Απριλίου η θεατρική ομάδα "οπωσδήποτε" παρουσίασε το έργο του Θόλντον Ουάιλντερ " Η μικρή μας πόλη", σε διασκευή της Α.Παπαστάθη και σκηνοθεσία του Γ.Μαρίνου και στην πολιτιστική αίθουσα του δήμου "Α.Σαμαράκης". Το χειροκρότημα στο τέλος ήταν θερμότατο και κράτησε ώρα. Στην παράσταση αυτή είχε κι ένα μικρό ρόλο ο δήμαρχος Λ.Τζανής. 

Είναι φανερό πως στο σχολείο αυτό έχει δημιουργηθεί μία παράδοση στο θέατρο, που σε πολλά μέλη της σχολικής κοινότητας δημιουργεί μια άλλη σχέση με το σχολείο και κατ'επέκταση και με τη ζωή. Να πούμε πάλι, ότι σ'αυτήν την θεατρική ομάδα συμμετέχουν και συνεργάζονται μαθητές, καθηγητές και γονείς. Αυτή η συνεργασία έχει το ολοφάνερο πλεονέκτημα ότι δημιουργεί μία από εκείνες τις προϋποθέσεις που επιτρέπουν σε μια σχολική κοινότητα να θέτει και να κατακτά όλο και πιο υψηλότερους στόχους, αλλά και να παρουσιάζει η εσωτερική του ζωή στοιχεία υγείας. Ευχόμαστε σε στα μέλη της σχολικής κοινότητας του 4ου Λυκείου, τα καλύτερα και καλή συνέχεια. Με όλα αυτά ελπίζουμε να αντιληφθήκατε σε ποιο σχολείο θα γράψετε εκείνο το τέκνο σας που θέλει να γίνει ηθοποιός.