Μερικές φορές, όταν είσαι άδειος αλλά ανοιχτός, χαλαρός αλλά και δεκτικός, έρχονται κάτι δηλώσεις που μπαίνουν από το παράθυρό σου και σε κοιτούν στα μάτια. Αν σηκωθείς από τις συνήθειές σου και δώσεις προσοχή σ'αυτά τα πουλάκια τότε υπάρχει περίπτωση αυτά να κελαηδήσουν αλλόκοτα, αλλά μόνο για σένα.Και μπορεί να κρατήσει η ευχαρίστηση απ'τη μουσική τους ένα λεπτό, μια μέρα ή η ανάμνησή της μέχρι να πεθάνεις. Πάρα πολύ καλύτερα βέβαια θα είναι αν αντί των δηλώσεων, άνθρωποι με σάρκα και αστά περνάνε την πόρτα σου και κοιταζόσαστε στα μάτια; Το σκέφτεσαι, ε; Καλά, επί του παρόντος ας παραμείνουμε στις δηλώσεις.
?????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????
Μέχρι σήμερα δεν βλέπω να έχουμε κάνει κάτι το ουσιαστικό, εκτός από αυτά τα γελοία στρατόπεδα συγκέντρωσης των μεταναστών και τον φράχτη στον Έβρο. Έλεος! Να βάλουν και ηλεκτροφόρα δίχτυα στη θάλασσα! Νίκος Μαστοράκης,ο 73 χρονος σκηνοθέτης θεάτρου.
Με ένα ποδήλατο ανακάλυψα κάθε γωνιά της Αθήνας. Είναι ένα εκπληκτικό μέρος για μένα, με συνεχείς εκπλήξεις. Το Κολωνάκι δίπλα στα Εξάρχεια. Έχει πολλές ακρότητες, έντονες αντιθέσεις........Σοκαρίστηκα όταν έμαθα ότι το ντόπιο φορολογικό σύστημα έχει κωδικούς για κάθε επιχείρηση και ότι αν ήθελες να ξεκινήσεις μία, δεν μπορούσες, χωρίς να έχει κωδικό καταχωρισμένο σε βιβλίο. Αυτό δηλώνει φοβερό επιχειρηματικό πνεύμα. Gareth Jones, 34χρονος επιχειρηματίας. Βρετανός που εδώ και δέκα χρόνια ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
"Ναι στα βίντεο. Τελεία και καύλα". Σχόλιο της 55χρονης δημοσιογράφου Αναστασίας Λαμπρίας για το διαφημιστικό σποτάκι του Ποταμιού.
"Ζήλια και κακία ούστ.." και "Σε ρηχά μυαλά δεν πνιγόμαστε". Λεξούλες γραμμένες πάνω σε χειροποίητα t-shirt. Ποιος τις σκέφτηκε;
Μερικές σκέψεις καθώς εκτός από μπάντα είμαστε και άνθρωποι: "Λόγω των εκλογικών αποτελεσμάτων τα οποία έδειξαν ότι η πλειοψηφία των πολιτών σε αυτές τις 2 πόλεις αξίζουν τον μεσαίωνα που έχουν επιλέξει στην ερχόμενη περιοδεία μας ΔΕΝ θα παίξουμε σε Πειραιά και Βόλο. Κουράγιο στη μειονότητα των υγιών ανθρώπων του Πειραιά και Βόλου. Επίσης δηλώνουμε τον πλήρη αποτροπιασμό μας για τον κάθε ένα που ψήφισε τους Ναζί της Χρυσής Αυγής. Είστε όλοι πλέον γελοίοι μα και επικίνδυνοι. Κάθε ψήφος σας είναι και ένα μαχαίρι....Ο Μεσαίωνας αξίζει σε αυτούς που τον επιλέγουν πλέον ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ, ναι. Δεν υπάρχουν πια δικαιολογίες ότι δεν ηξερε κάποιος τι είναι ο Μπέος η οι φασίστες." Electric Litany, νεανική μουσική μπάντα. 
Νιώθω σαν να ζούμε στον Μεσαίωνα. Δεν υπάρχει ισοτιμία στην ανταμοιβή της ίδιας εργασίας από τα δύο φύλα. Κέιτ Μπλάνσετ, 45χρονη Αυστραλή ηθοποιός, βραβεύτηκε φέτος με το Όσκαρ για την ερμηνεία της στην ταινία του Γούντι Άλεν "Θλιμμένη Γιάσμιν".
"Δεν έχω ακούσει κάνεναν απ'αυτούς...είναι υποψήφιοι για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής; Δεν ξέρω πολλά γι'αυτό. Και δεν είδα τα ντιμπέι τους. Δεν με ενδιαφέρει και δεν έχω ψηφίσει ποτέ στις ευρωεκλογές. Δεν βλέπω γιατί να το κάνω, διότι πιστεύω ότι στο τέλος θα κάνουν ότι θέλουν αυτοί". Στέλα Μπικιόρ, Γαλλίδα, κομμώτρια 67 ετών.
"Δεν με ενδιαφέρει ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δεν αφορά σχεδόν καθόλου την καθημερινότητά μου, η οποία με απασχολεί περισσότερο. Έχω ακούσει τα ονόματα των υποψηφίων, βλέπω ειδήσεις, αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ ποια κόμματα εκπροσωπούν." Μπεάτα Σκοκ, 37χρονη Πολωνή καλλιτέχνης.
"Για άλλη μια φορά σας ευχαριστώ που με προσκαλέσατε στο φεστιβάλ, αλλά ξέρετε ότι δεν έχω πάρει μέρος στην προώθηση κάποιας ταινίας μου εδώ και πολύ καιρό και δεν είμαι εκεί που νομίζετε ότι είμαι. Στην πραγματικότητα ακολουθώ ένα άλλο μονοπάτι. Κατοικώ σε άλλους κόσμους, μερικές φορές για χρόνια, ή για λίγα δευτερόλεπτα, υπό την προστασία των πιστών του σινεμά.......Παρακαλώ πολύ , αν τυχόν θελήσετε να μου δώσετε κάποιο βραβείο, μην το κάνετε, θα προτιμούσα να απέχω από αυτήν τη διαδικασία". Ζαν - Λυκ Γκοντάρ, ο 84 χρονος sui generis σκηνοθέτης, ο μόνος εξωγήινος, με αφορμή την προβολή της τελευταίας του ταινίας "Adieu Au Langage"(Το αντίο της γλώσσας) που παίχτηκε στο Φεστιβάλ των Κανών.
«Να, ας πούμε τώρα το ποσό αυτό των 130χιλ. ευρώ που θα μας έδινε η ΕΡΤ, υποτίθεται ότι τώρα θα το καλύψει η ΝΕΡΙΤ, αλλά ζούμε και σε μια χώρα όπου δεν ξέρεις τίποτα. Το οποίο έχει και κάτι το συναρπαστικό βέβαια. Γιατί δεν ξέρεις, λες θα ξυπνήσω το πρωί και μπορεί να ‘μαι αλλού. Θα ‘ναι ο Παρθενώνας στη Μύκονο! Ξέρω ‘γω; Μπορεί! Μπορεί, μπορεί. Τα πάντα γίνονται. Αλλά ξέρεις κάτι; Τελικά, το πιο μουρλό μου ήταν ότι ξεκίνησα να γράφω το σενάριο. Γιατί μου ήταν σαφές από κάποιο σημείο και πέρα ότι οκ, τώρα εδώ χάνω το χρόνο μου, δεν πρόκειται να γυριστεί ποτέ αυτό το πράγμα, είναι πολύ ακριβό. Δεν γίνεται. Απ’ την άλλη, ήρθα πια αντιμέτωπος με αυτό που σου λέω ότι είμαι πια μεσήλικας και αν δεν κάνω τώρα αυτήν την ταινία, πότε θα την κάνω; Και τελικά πάντα έτσι γίνεται μ’ εμένα. Είναι κι αυτά τα punk origins που έχω, ξέρεις, no future, no tomorrow… Και λέω εντάξει, το κάνω ρε παιδί μου και whatever». Πάνος Κούτρας, 4; χρονος σκηνοθέτης κιν/φου,του οποίου η τελευταία του ταινία ΧΕΝΙΑ παίχτηκε στο τμήμα "Ένα κάποιο βλέμμα" του Φεστιβάλ των Κανών και καταχειροκροτήθηκε.
«Ντρέπομαι που δέκα χιλιάδες Θεσσαλονικείς ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, σε μια πόλη που είναι μαρτυρική και που έχει τραβήξει των παθών της τον τάραχο από την ιστορία του ναζισμού. Χαλαλίζω τις 10.000 ψήφους τους. Να πάνε στην θάλασσα, αλλά εγώ δεν τις θέλω. Η υποψηφιότητά μου δεν απευθύνεται σ'αυτούς». Γιάννης Μπουτάρης, ο 72χρονος υποψήφιος δήμαρχος Θεσ/νίκης.
Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς ( κανείς) /.... / η φλεγόμενη ποίηση;/μεζεδάκι απ' το Άλυτο /.... / γεια σας και χαρά σας ωρέ πολύωρα / και ανώδυνα δάση / με Δρυάδες / και ξέπλεκες ομορφάδες /...../ τον αγέρα τώρα πως θα τον / κάνουμε βιομηχανία; /..../ η πραγματικότητα φαγωμένη / απ' τα έλκη της ιδεολογίας /..../ ο κούρος της γλυπτικής το / ξεροβόρι/..../ αυνανίζεσθε και μη πληθύνεσθε /..../ ευωχία της παλιόκοτας / η καρπουζόφλουδα / ..../ μια μέρα με θεόφτωχη βροχούλα / θα χωθώ / στον τάφο μου / και θα χουζουρέψω/..../ άντε μωρέ παλιόκοσμε / που θα κάτσω να προγραμματίσω / ..../ δάκρυα ή φυσίγγια; / η απόκριση : δουλειά / του καθενός μα οπωσδήποτε / με κατάμαυρη σημαία / στα χέρια/. Νίκος Καρούζος, Μονολεκτισμοί και Ολιγόλεκτα, 1980.
