Να αναφέρουμε ότι πριν δύο χρόνια κόντεψε να πνιγεί. Απ'ότι λέει πάλεψε με τον φίλο της τον Φαίδωνα για ώρες με τα κύματα, ανάμεσα Σερίφου και Τζιάς. Η περιγραφή του ναυάγιου της τελειώνει ως εξής: "Ξαπλώνω ημιλιπόθυμη. Ο Φαίδωνας μου λέει τρέχω να φέρω βοήθεια (πόση δύναμη αυτό το παιδί πια!). Γύρισα στο πλάι και φίλησα τον βράχο. 10 λεπτά αργότερα ένας γεροδεμένος κύριος με κουβαλούσε στις πλάτες του, ο Φαίδωνας δίπλα μου. Η ώρα ήταν 01:45, μπήκαμε σ' ενα σπίτι όπου δύο κυρίες με περιέλαβαν, μου έβγαλαν τη φόρμα, μ' έντυσαν, με βάλανε σ' έναν καναπέ, η μία με τάιζε τσάι και φρυγανιά και η άλλη μου στέγνωνε τα μαλλιά. Οι άλλοι τρείς;;; Είναι μια χαρά! Ο Φαίδων μιλούσε στο τηλέφωνο ευτυχισμένος για όλους μας, εγώ έτρεμα απ' την υπερένταση και οι κυριούλες πάνω απ'το κεφάλι μου να μου λένε " χα, εχθές ακούγαμε τα τραγούδια σου....!" "Ω Θέε μου, αποκλείεται να είμαι ζωντανή και να μου συμβαίνει αυτό!" 

Επίσης, πρέπει να αναφέρουμε ότι η οικογένειά της έχει ένα σπίτι στο Άστρος Κυνουρίας, όπου η Πασχαλιά (αρθρογράφος της Σταγόνας) την άκουγε ένα καλοκαίρι να κάνει φωνητικές ασκήσεις. Και ότι το πτυχίο του Μαθηματικού τελικά δεν το πήρε. Κι εμείς στη θέση της το ίδιο θα κάναμε. Με λίγα λόγια, αυτό το ανεπιτήδευτο κορίτσι που συνεχώς μεγαλώνει όμορφα κι αργά, μας είναι εξαιρετικά συμπαθής και για τα τραγούδια της και για την εικόνα που εκπέμπει. Βγάζει μια ισορροπία και μια ευαισθησία, με τον καλωσυνάτο τρόπο που καλλιεργούνται σε εκείνα τα μορφωμένα μεσαία στρώματα όπου η προσποίηση δε θεωρείται αρετή. Αν ας πούμε ζούσε την δεκαετία του '60, πιστεύουμε ότι θα ήταν νέο κύμα. Ούτε με το ροκ που έκαναν εκείνη την εποχή κάτι μυστήρια τσογλάνια με ταλέντο και με ατακτοποίητο το μέσα τους, ούτε λαϊκιά, που ήταν για ανθρώπους που ζούσαν χύμα στο κύμα με το ένα πόδι σε ένα πολιτισμικό περιθώριο και το άλλο υπό ατμόν. 

Τάδε έφη Wikipedia: Το πρώτο άλμπουμ της “Avatar” κυκλοφόρησε το 2008 ( Στο δίσκο συμμετείχε ως τρομπετίστας και ο Martin Wenk από τους Calexico).Το δεύτερο “Exit” ακολούθησε το 2010. Και τα δύο άλμπουμ έγιναν πλατινένια. Έχει δώσει πολλές sold out συναυλίες σε σημαντικούς χώρους όπως το μικρό θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, το Θέατρο Βράχων, το Θέατρο Λυκαβηττού, καθώς και το ARK Festival της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης για δύο συνεχόμενες χρονιές (2010 και 2011 – τη δεύτερη χρονιά ως headliner). Τα δύο άλμπουμ της γνώρισαν μεγάλη κριτική και εμπορική αποδοχή, με την πλειοψηφία των ελληνικών μέσων να την ανακηρύσσουν τη νέα ελπίδα της ελληνικής μουσικής σκηνής. . 

Τον Ιούλιο του 2011 έδωσε μια ακουστική συναυλία στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου. Λίγους μήνες αργότερα, ολοκλήρωσε την πρώτη της σύνθεση για θεατρική παράσταση, για το έργο «Μαμά – Η Ζωή Είναι Αγρίως Απίθανη» της Άντζελας Μπρούσκου, που έκανε πρεμιέρα τον Νοέμβριο του 2011 στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση.

Τον Ιανουάριο του 2013 συνδημιούργησε τη μουσική παράσταση “Primal”, βασισμένη στα δύο προσωπικά της άλμπουμ, που ανέβηκε για 5 βραδιές στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση. Ταυτόχρονα κυκλοφόρησε και το ΕΡ “Primal” με τα 5 τραγούδια της παράστασης και το χριστουγεννιάτικο “Dreaming Of This Year” ως bonus track.

Συνέθεσε τη μουσική για μια θεατρική παράσταση της " Αντιγόνης" που παρουσιάστηκε τον Ιούνιο του 2013 στο Μουσείο Μπενάκη

Σε λίγο θα κυκλοφορήσει το τρίτο της άλμπουμ που ηχογραφήθηκε στην Νέα Υόρκη και έχει τον ωραίο τίτλο "Secret In The Dark". Την Τετάρτη στις 16 Ιουλίου και στα πλαίσια του Ελληνικού Φεστιβάλ θα δώσει μία συναυλία στο Ηρώδειο με τον τίτλο "Give as wings". Αν πάτε θα μας στείλετε το άρθρο σας; 

Τι νομίζουμε ότι καλό είναι ( τουλάχιστον για μας , αλλά ίσως και για κείνη), ότι πρέπει κάποια στιγμή να θυμηθεί;

α) Πολλά ξένα τραγούδια, ιδιαίτερα αυτά που είχαν αγγλικούς στίχους, μας έχουν αρέσει έως και πολύ σε διάφορες στιγμές της ζωής μας. Τα λόγια ή δεν τα καταλαβαίναμε καθόλου ή τσάτρα πάτρα κάτι στο περίπου πιάναμε. β) Τα Ελληνικά είναι μία γλώσσα που έχει μία ιστορία γύρω στα 3500 χρόνια και σήμερα τα μιλούν 12εκ. περίπου άνθρωποι. Ενώ τα αγγλικά μιλιούνται πάνω από 2 δις. γήινοι. Αυτά τα δύο μας οδήγησαν στο να προτρέψουμε την αγαπητή μας Μόνικα, να προσπαθήσει να εκφραστεί στη μητρική της γλώσσα, στη γλώσσα μας . Το λέμε εμείς, που ένας από τους λόγους που μας την έσπαγε η Γιουροβίζιον ήταν πως για πάρα πολλά χρόνια όλα τα τραγούδια ήταν στα αγγλικά. Καλό είναι να θυμίσουμε επίσης το συμβάν του 1822 με τον Σολωμό, προφανώς τηρουμένων των αναλογιών.

Όταν ο 34χρονος Χαρ.Τρικούπης συνάντησε τον 22χρονο Σολωμό και του διάβασε ένα ποίημά του γραμμένο στα Ιταλικά, ο Τρικούπης του παρατήρησε ότι, ο προορισμός του ήταν, όχι να λάβει μίαν λαμπρή θέση εις τον ιταλικόν Παρνασσό,

αλλά να έβγει θεμελιωτής νέας φιλολογίας εις την Ελλάδα.

Τούτα τα λόγια, τα οποία εφαίνοντο ωσάν ενός αποσταλμένου της κοινής αγωνιζομένης μητέρας

προς το καλύτερο από τα τέκνα της,

ανταποκρίνονται εις τη διάθεση και εις τα πρώτα βήματα του Σολωμού,

ώστε γιομάτος θάρρος εξακολούθησε τη μελέτη της μητρικής του γλώσσας, βοηθούμενος από

τον Τρικούπη.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση με την Μόνικα, θέλω να πιστεύω ότι Τρικούπης είμαστε όλοι

όσοι αγαπάμε αυτήν τη γλώσσα και τη ζωή που εκφράζει και ξετυλίγει

και που στην εξελισσόμενη παγκοσμιοποίηση επιθυμούμε να βάζουμε και τις δικές μας πινελιές.

Πατώντας   εδώ  θα σας παρουσιαστεί μία συνέντευξη της Μόνικα που έδωσε στον Γιώργο Δημητρακόπουλο και δημοσιεύτηκε στην ATHENS VOICE με τον τίτλο "Καλοκαίρι με την Μόνικα". 

Και πατώντας  εδώ   θα σας εμφανιστεί το βίντεο ενός από τα πρώτα της πανέμορφα τραγούδια, το "Over the hill".