Του Φράνζεν την συνέντευξη τη διαβάσαμε στην Καθημερινή και την υπογράφει ο Λευτέρης Καλοσπύρος. Του Στάλμαν την διαβάσαμε στην Αυγή και την υπογράφει ο Ματθαίος Τσιμιτάκης. Και του Κορρέ στη lifo ανέβηκε από την Αργυρώ Μποζώνη.
Ο Φράνζεν είναι λογοτέχνης και δυο του βιβλία (Διορθώσεις και Ελευθερία) τα διαβάσαμε την προηγούμενη δεκαετία. Μας άρεσαν τόσο, ώστε τα δωρίσαμε σε φίλους αγαπημένους που αρχίζουν και τελειώνουν αρκετά βιβλία κάθε μήνα. Και για την "Ελευθερία" είχαμε γράψει ένα μεγάλο σχόλιο στη Σταγόνα πριν τέσσερα χρόνια. Η εκδήλωση που έκανε η Ελληνοαμερικανική Ένωση και οι εκδόσεις Ψυχογιός με τον Φράνζεν ήταν χάλια. Δυο τύποι μπροστά εκεί ψηλά στα μικρόφωνα ξεπαραβγαίνανε στον ακκισμό και το κοινό από κάτω συντονίστηκε επιτυχώς μαζί τους, κάνοντάς τους τις πιο χαζοανώδυνες ερωτήσεις γαμώ την πέρλα μου. Ευτυχώς εκεί γύρω στον μεσαίο χρόνο μας πήρε ο ύπνος κι έτσι δεν τους υποφέραμε όλη την ώρα.
Ο Στάλμαν μας έφερε στη μνήμη κάτι εξαιρετικές εικόνες . Νεαρούς συνομιλητές μας σε μεταμεσονύχτιες συζητήσεις, απ'αυτές που με ταχύτητα φωτός πετάγεσε από το ένα θέμα στο άλλο, και τους θυμηθήκαμε αναψοκοκκινισμένους και με πρόσωπο να λάμπει όταν μιλούσαν γι'αυτόν. Τον πίστευαν και τον εκτιμούσαν βαθιά. Ο θρυλικός Στάλμαν θεωρείται ο "πατέρας" του κινήματος για το ελεύθερο λογισμικό. Τον αναφέρουμε για σένα, που γιατί άραγε δεν γνωρίζεις πως όλα όσα χρησιμοποιείς τζάμπα κάποιοι έδωσαν κάποτε μάχες για να ισχύει τώρα αυτό. Ο Στάλμαν, εμφανίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του '80 κι έκανε αίσθηση σε παγκόσμιο επίπεδο η παρουσία του και οι απόψεις του. Υπήρξε ένας μαχητικός τύπος που ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή του κινήματος για την ανοιχτότητα, τη διαφάνεια και τα κοινά. Οι γνώσεις του και οι απόψεις του συνέβαλλαν τα μέγιστα στην διαμόρφωση κριτικών επιχειρημάτων και κατάλληλων παρεμβάσεων ώστε να επιτυγχάνονται οι στόχοι του κινήματος που παρακολουθούσε από κοντά τις μεταβολές που φέρνει στην παραγωγή η χρήση υπολογιστών και δικτύων. Από τότε ο Σάλμαν και η παρέα του μπαίνουνε διαρκώς στη μύτη των τύπων που θελουν όλα να τα πουλάνε ακόμα και τη μάνα τους, που θελουν από όλα να τα κονομάνε, ακόμα και από τον αέρα.
Ο Κορρές γεννήθηκε το 1948 στην Κυψέλη και μένει στα Μελίσσια αρκετά χρόνια. Προχθές εκεί που τα'πινα με κάποιον κολλητό μου, ακούσαμε στο διπλανό τραπέζι δύο μικρούλες όλο χάρι και ζωηράδα να αναφέρουν με μια ευλάβεια ανάμιχτη με σεβασμό, το όνομά του. 'Ηταν πολύ χαρούμενες που τον γνώρισαν. Ακούγοντάς τες γύρισα και είπα στον φίλο μου. Καλό κι αυτό, μ'αρέσει που τον θαυμάζουν, ο τύπος το αξίζει. Πρόκειται για έναν άνθρωπο που ξεκίνησε από το μηδέν και τώρα έχει ένα κάρο μαγαζιά, και τα προϊόντα του πουλάνε και μετράνε σε όλο τον κόσμο. Όμως ο κολλητός μου, άνθρωπος της πιάτσας, που ακούει και καλά, μου λέει. Βρε δεν μιλάνε γι'αυτόν τον Κορρέ με τα σαμπουάν, για τον άλλον μιλάνε, τον αρχιτέκτονα που αναστυλώνει την Ακρόπολη. Ακόμα καλύτερα του απάντησα. Μπράβο στις μικρούλες. Ο τύπος είναι άλφα, απ'αυτούς που αξίζει να του βγάζεις και να του ξαναβγάζεις το καπέλο.
Ο Φράνζεν είναι γνωστό πως έχει μία αρνητική σχέση με τα κοινωνικά δίχτυα,
για λόγους απλούς, αλλά σημαντικούς γι'αυτόν.
Είναι δε γνωστό στους κύκλους που ενδιαφέρονται για τέτοια πράματα,
ότι δεν έχει λογαριασμό στο facebook και στο twitter, υποστηρίζοντας πως
«Δεν συμπαθώ τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.
Οι συμπεριφορές τους γίνονται εθιστικές
και σε αποσπούν από άλλες ασχολίες,
όπως η ανάγνωση ή η μοναχική απόλαυση.
Το internet αντικατοπτρίζει όλα όσα σιχαίνομαι
στην ελεύθερη αγορά και τον καπιταλισμό.
Δεν επιτρέπει την επικοινωνία των ανθρώπων.
Όσοι συγγραφείς δεν είναι κοινωνικοί συχνά
εξαναγκάζονται να είναι στα social media,
για να μην ξεχαστούν.
Προσωπικά, νιώθω απέχθεια για ό,τι με εξαναγκάζει.
Είμαι κάθετος σ’ αυτό.
Φυσικά, δεν αρνούμαι τις χρήσιμες πτυχές των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης.
Γνωστοποιεί γεγονότα, προσκαλεί...
Η “αραβική άνοιξη” στην ουσία διαφήμισε το twitter, που σήμερα είναι στα πάνω του.
Η Αίγυπτος όμως πού βρίσκεται σήμερα;».
Πατώντας εδώ θα μπορέσετε να διαβάσετε τη συνέντευξή του που δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 3.5.15 με τίτλο "Αγαπώ όσους είναι χρεωμένοι".
Ο κατά δύο ακριβώς μήνες μεγαλύτερός μου Ρίτσαρντ Στάλμαν ( ή Στόλλμαν) γεννήθηκε στο Μανχάταν και η πρώτη φορά που
ήρθε σε επαφή με υπολογιστή ήταν το 1969. Εμείς τότε, μέσα στο χουντικό σκοτάδι δεν είχαμε ιδέα ότι υπήρχαν κάτι κουτιά που τα είχαν βαφτίσει υπολογιστές και τρέχανε πληροφορίες. Το'71, φοιτητής στο Χάρβαντ και προγραμματιστής στο ΜΙΤ, θεωρείτο από τους πιο σπουδαίους χάκερ εκείνης της εποχής. Το 1984 ο Στάλμαν πήρε την - πολιτική, όπως τη χαρακτήρισε ο ίδιος - απόφαση να ξεκινήσει τη δημιουργία ενός ελεύθερου λειτουργικού συστήματος, που ο καθένας θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει, να τροποποιήσει και να αναδιανείμει ελεύθερα. Έτσι ίδρυσε το εγχείρημα GNU και ξεκίνησε τη δημιουργία του ελεύθερου λειτουργικού συστήματος GNU, το οποίο θα ήταν συμβατό με το UNIX.
Πατώντας εδώ θα σας εμφανιστεί η συνέντευξή του που αναρτήθηκε στην Αυγή στις 3.5, με τον τίτλο " Απελευθέρωση των χρηστών από τις εταιρείες λογισμικού". Το Σάββατο 16.5, στις 8 το βράδυ θα μιλήσει για μια ακόμα φορά στο Αθηναϊκό κοινό, στο πρόγραμμα Πρόγραμμα Commons Fest 2015 που θα διεξαχθεί από 15.5 έως 17.5,
στο κτίριο του Συλλόγου των Ελλήνων Αρχαιολόγων (το πρόγραμμα για όποιον ενδιαφέρεται εδώ).
Αν δεν υπήρχε ο Μανόλης Κορρές τότε σίγουρα
θα βρισκόταν κάποιος άλλος αρχιτέκτονας στη θέση του
που θα έκανε τους ίδιους παπάδες που έκανε ο κ. Κορρές;
Δεν είμαστε σίγουροι, ότι για το κάθε κοινό πρόβλημα
υπάρχει πάντοτε κάποιος που την
κατάλληλη στιγμή θα βρεθεί στην κατάλληλη θέση και θα το λύσει
ή θα εκφράσει το πνεύμα το ζωοποιώ της εποχής.
Εν πάση περιπτώσει,
παραμερίζοντας αυτά τα αναπάντητα επί χιλιετίες
ερωτήματα της ιστορίας του γένους των ανθρώπων,
χαιρόμαστε που ο κ. Κορρές
ως εκφραστής των καλύτερων στοιχείων της σύγχρονης Ελλάδας,
ένας άνθρωπος που κυριολεκτικά βγήκε από τα σπλάχνα της,
βρέθηκε μέσα στην Ακρόπολη και για πολλά χρόνια την είχε σαν σπίτι του,
για να την σώσει κι όχι για να σωθεί.
Ναι, για να την σώσει από εμάς και από τον χρόνο.
Πατώντας εδώ θα σας εμφανιστεί η συνέντευξή του
που δημοσιεύτηκε στη lifo στις 26.3, στο θέμα της, ο Αθηναίος της Εβδομάδας.
