Μιλάμε για έναν επίσκοπο που προβάλλεται συχνά από τα μέσα και σε θέματα που αφορούν τα της εκκλησίας είναι πάντοτε ένας από αυτούς που τους ζητείται η γνώμη τους. Λίγο επίσης αν προσέξει ο μέτριος παρατηρητής της δημόσιας ζωής τα διάφορα ρεπορτάζ που προβάλλουν το έργο της εκκλησίας, είναι βέβαιο ότι θα σχηματίσει τη γνώμη πως στην μητρόπολή του γίνεται ένα σημαντικό έργο. Αν λοιπόν ο Ιγνάτιος είναι καλά στην υγεία του όταν θα μπει θέμα νέου αρχιεπισκόπου, πιστεύουμε ότι θα είναι ένας από τους υποψήφιους και ας μην πω κιόλας ότι θα είναι το φαβορί. 

Πάγιο αίτημα των προοδευτικών δυνάμεων στην χώρα αυτή πάνω από έναν αιώνα είναι ο χωρισμός της εκκλησίας από το κράτος. Αυτό είναι μια κατάκτηση που έχει συμβεί στις περισσότερες χώρες της δύσης και ξεκίνησε από τον 19ο αιώνα. Σ'εμάς μπορεί και να μη συμβεί ποτέ. Για να συμβεί όμως κάποτε, αυτονόητο είναι πως την πρωτοβουλία θα πρέπει να την πάρει το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας. Ένα θέμα είναι γιατί ούτε τώρα με την "πρώτη φορά αριστερά" δεν φαίνεται κάτι τέτοιο στον ορίζοντα. Αλλά ακόμα και στη δεκαετία του '80, που η εκκλησία δεχόταν τότε δικαιολογημένα πολλές επιθέσεις από πλήθος λαϊκών, όχι μόνο γιατί είχε συνεπλεύσει με την χούντα, αλλά και διότι πολλά σκάνδαλα μάστιζαν τον χώρο της και μια εκτεταμένη διαφθορά ήταν ορατή από πλήθος κόσμου, δεν προέκυψε αυτός ο χωρισμός. Παρότι που το ΠΑΣΟΚ εκείνης της περιόδου ήταν στα πάνω του και τον είχε πολύ ψηλά στην ατζέντα του εν τούτοις ...μηδέν στο πηλίκον.

Προσωπικά, αν και δεν είμαι άνθρωπος της εκκλησίας, θεωρώ πως αυτή μπορεί να προσφέρει στους πιστούς πολλά πιο ουσιαστικά απ'αυτά που προσφέρει τώρα και συνεπώς εμμέσως μπορεί να ανεβάσει τον πήχη και σε όλη την κοινωνία. Όσο όμως οι άνθρωποι που υπηρετούν την εκκλησία έχουν τη σιγουριά της δημοσιοϋπαλληλικής σχέσης μ'αυτήν, ελάχιστα είναι τα καλά που μπορούν να προσφέρουν στους πιστούς ορθόδοξους χριστιανούς.

Από τα λίγα που φτάνουν στ'αυτιά μας κατά διαστήματα, μειοψηφία είναι εκείνοι οι ιερωμένοι που έχουν ουσιαστική σχέση με το σύγχρονο βίο και μπορούν να μεταδώσουν στάσεις ζωής απ'αυτές που έχουν τη δυνατότητα να νοηματοδοτήσουν την ύπαρξη στην εποχή μας με όρους ελευθερίας, προσφοράς και αλληλεγγύης. Όπως και να ζωντανέψουν τις σχέσεις, ανοίγοντας παράθυρα για να φυσήξει φρέσκο αεράκι στη μεταφυσική αγωνία,για να μπουν οι κηπουροί που θα σκαλίσουν εκείνο το πανδύσκολο "αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν" και για να δωθεί ώθηση στην υπέρβαση του σύγχρονου βίου που ασυναίσθητα δίνει βάρος σ'αυτά που έχει και καταναλώνει ακόμα και ο πρώτος πιστός.

Τέλος πάντων, ότι και να λέμε εμείς οι άθεοι είμαστε εκτός χορού. Αυτό όμως που μας ενδιαφέρει και μας αφορά είναι το γεγονός πως η άκρως εξουσιαστική εκκλησία συχνά πυκνά σ'αυτήν την χώρα εμπλέκεται στα πόδια όλων μας και κάνει χοντρό παιχνίδι που συνήθως έχει συντηρητικά χαρακτηριστικά. Από την άποψη αυτή έχει κάποια σημασία να γνωρίζουμε τις επιδιώξεις της και τα επιχειρήματά της, ιδιαίτερα μάλιστα τώρα που ένα κομμάτι της εξελίσσεται, μεταμορφώνεται και ανανεώνει τους τρόπους που απευθύνεται στο κοινό της.  

Να ένας λόγος λοιπόν που αποφασίσαμε να αναρτήσουμε μια συνέντευξη που παραχώρησε ο Μητροπολίτης Ιγνάτιος στον Ανδρέα Μπελεγρή και δημοσιεύτηκε στην Αυγή στις 13.8 με τον τίτλο " Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος : " Ο λαός μας απαιτεί συναίνεση και ενότητα". Διότι αν θέλουμε να συμβεί η χειραφέτηση της πολιτείας με σύγχρονους όρους στη βάση των κατακτήσεων που έχουν γίνει στη δύση τους τελευταίους αιώνες, αυτό θα είναι καλό για όλους μας να προκύψει μέσα από ένα διάλογο εκκλησίας και πολιτείας, για να είναι δυνατόν το αποτέλεσμα να είναι προϊόν μιας εις βάθος επεξεργασμένης συναίνεσης. Και συστατικό στοιχείο του κάθε διαλόγου είναι το να είσαι ενημερωμένος όσο γίνεται καλύτερα γι'αυτά που υποστηρίζει ο άλλος και σε τι προσβλέπει. Διαφορετικά θα είμαστε έρμαιο των προκαταλήψεών μας και παγιδευμένοι στα στερεότυπά μας που αν και λίγο ή πολύ μας συγκροτούν από εμάς εξαρτάται η ισχύ τους στην διανοητική μας ζωή.    

Εδώ  η συνέντευξη κι  εδώ  ένα βιογραφικό του Ιγνάτιου.