Το πορτραίτο μάγεψε τις δυο συνοδούς μου και μου ζητήθηκε να κάνω ένα αντίγραφο για να το έχουμε στο σπίτι. Δεν μπορούσα βέβαια να αρνηθώ και το παλεύω εδώ και ένα μήνα, διότι όσο να ΄ναι Rubens είναι αυτός! (Τι τραβάμε κι εμείς οι χορεύτριες που έλεγε και η αρκούδα του Αρκά).
ΥΓ. Την Helena Fourment παντρεύτηκε ο Rubens, σε δεύτερο γάμο, μερικά χρόνια μετά τον θάνατο, από πανώλη, της πρώτης συζύγου του. Αυτός ήταν 53 ετών και εκείνη 17. Έκαναν πέντε παιδιά και την ζωγράφισε πάμπολλες φορές στα δέκα χρόνια που έζησε μαζί της μέχρι τον θάνατό του από, την ασθένεια των ευπόρων, ουρική αρθρίτιδα (ποδάγρα) το 1640. 

Για να προπονήσω, λίγο, το χέρι και το μάτι μου, ορίστε ένα σχεδιάκι εμπνευσμένο από αυτά του Ρούμπενς.
Και με την φόρα που πήρα τελείωσα και το άλλο που σας είχα πει

(ζορίζομαι αρκετά να το φωτογραφίσω διότι δεν είμαι φωτογράφος και γνωρίζω ότι η φωτογράφιση ελαιογραφιών είναι ζόρικο πράγμα!)

Λίγα ακόμα για τη σχέση του Ρούμπενς με τη δεύτερη γυναίκα του, τη νεαρή Helena Fourment ή Hélène Fourment (11 Απριλίου 1614 – 15 Ιουλίου 1673). 

Το 1625 ο Rubens είναι ο πιο γνωστός ζωγράφος της Ευρώπης, το εργαστήριο του έχει πάμπολλες παραγγελίες , είναι ήδη πολύ πλούσιος και τον τιμούν παλατιανοί και ταπεινοί. Χάνει όμως από πανώλη την αγαπημένη γυναίκα του Isabella Brant (1591-1625) και είναι απαρηγόρητος. Για να ξεχάσει, αναλαμβάνει διπλωματικές αποστολές μια και έχει πρόσβαση στις αυλές της Ευρώπης και είναι πολύγλωσσος. Η Ευρώπη ζει σκοτεινά χρόνια με Ιερά Εξέταση, θρησκευτικούς πολέμους, νεκρούς και διωγμούς. Σε μερικά από τα μυθιστορήματα του Arturo Pérez-Reverte, όπως το El sol de Breda (Ο ήλιος της Μπρέντα) μπορείτε να δείτε, με ευχάριστο τρόπο, την ατμόσφαιρα της εποχής εκείνης στην Φλάνδρα όπου ζούσε ο Rubens. 
Το 1630 αποφασίζει να ξαναπαντρευτεί την Helena Fourment κόρη του εύπορου εμπόρου ταπήτων και μεταξιού Daniël Fourment και αδελφή της Suzanne Lundent της οποίας είχε κάνει το πορτραίτο (αυτό το οποίο αντέγραψα) λίγο μετά το 1622. Όπως είπαμε ο Rubens είναι 53 ετών και η Helena ανάμεσα στα 16 και 17. Αν σας φαίνεται πολύ μικρή θυμηθείτε ότι η Αρετούσα του δικού μας δημώδους ήταν δώδεκα χρονών όταν την πάντρεψαν στην Βαβυλώνα!

Αισθάνεται την ανάγκη να εξηγήσει στον φίλο του, Γάλλο διανοούμενο, Nicolas-Claude Fabri de Peiresc, την απόφασή του. 
«Τώρα, βρίσκομαι , με την βοήθεια του Θεού με τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου σε ήρεμα νερά, και με καμία άλλη φιλοδοξία από το να ζήσω ειρηνικά. Αποφάσισα τον γάμο διότι δεν θεωρώ ότι μου ταιριάζει ακόμα η αποχή του εργένη και να θυσιάσω τις ηδονές. Έτσι πήρα μια όμορφη νεαρή γυναίκα, με γονείς έντιμους αλλά αστούς, αν και όλοι ήθελαν να με πείσουν να παντρευτώ κάποια από τη αυλή, φοβόμουν όμως την υπερηφάνεια των ευγενών και τα ελαττώματά τους, γι' '

αυτό προτίμησα να επιλέξω κάποια που δεν κοκκινίζει αν με δει να κρατώ τα πινέλα στο χέρι και ακόμα , ειλικρινά δεν θέλησα να αφήσω αυτόν τον θησαυρό που είναι η ελευθερία μου με αντάλλαγμα την αγκαλιά μιας ηλικιωμένης»
Η Helena είναι μια εύπορη, μορφωμένη, έξυπνη και πολύ όμορφη κοπέλα. Η πιο όμορφη γυναίκα της Αμβέρσας έλεγαν πολλοί. Γίνεται η μούσα του Rubens και την ζωγραφίζει συνεχώς!

Όπως είδαμε ο Rubens προσπάθησε ως διπλωμάτης, και χωρίς να σταματήσει να ζωγραφίζει (τα έργα του ξεπερνούν τις 2000) να φέρει κάποια ειρήνη στην ταραγμένη Ευρώπη του 17ου αιώνα. Από το 1635 αποσύρεται με την Helena και τα παιδιά του (ήταν στοργικός πατέρας εκτός από τρυφερός και γόνιμος σύζυγος. Είχε 8 παιδιά. Τρία με την πρώτη του γυναίκα και 5 με την Helena. Το τελευταίο δεν το γνώρισε γιατί γεννήθηκε 8 μήνες μετά τον θάνατό του). Εμπνευσμένος από την Helena και το περιβάλλον όπου ζούσε ζωγραφίζει και ξαναζωγραφίζει την Helena, πότε γυμνή πότε ντυμένη, πότε μόνη της και πότε με τα παιδιά του. Ο τρόπος πού την ζωγραφίζει, χωρίς υποκρισία και εξιδανικεύσεις σαν αμφορέα ή ,αν θέλετε, "σαν ωραίο οκτώ ή σαν κανάτι" που λέει και ο Ελύτης θα εμπνεύσουν και άλλους μεγάλους ζωγράφους όπως ο Courbet, ο Renoir... Την ευχή του για μια ζωή χωρίς πολέμους την εκφράζει αριστουργηματικά στο έργο του " Η φρίκη του πολέμου" (1638) όπου ο μεγάλος ζωγράφος φαίνεται να φωνάζει, προλαβαίνοντας κατά τρεις περίπου αιώνες το "make love not war" των sixties! 

Παρασυρμένη από την αγάπη του για την νεαρή Helena, η τέχνη του Rubens φθάνει σε μια νέα άνθηση! Εγκαταλείπει τελείως την διπλωματία από το 1635, παραμελεί τους πίνακες με θρησκευτικό περιεχόμενο και ζωγραφίζει την Helena: La Petite Pelisse ( Η Έλενα «ντυμένη» με μια μικρή γούνα). Ειρήσθω εν παρόδω ότι μπροστά σε μια αναπαράσταση αυτού του πίνακα o Leopold von Sacher-Masoch έγραψε λίγο πριν το 1870 το έργο που τον έκανε αθάνατο, το Venus im Pelz.

H Helena είναι ο τύπος της γυναικείας ομορφιάς που πάντοτε είχε στο μυαλό του ο Rubens και την ζωγραφίζει όπως την βλέπει χωρίς καμιά υποκρισία ή ψεύτικη ντροπή, πλούσια σε καμπύλες χρώματα και φως, μακριά από τις ανορεξικές σανίδες που επέβαλαν ως πρότυπο της γυναικείας ομορφιάς οι μόδιστροι της σύγχρονης εποχής!