Ένας οξύς βήχας που ξεκίνησε από την Τετάρτη το βράδυ και αφού έκανα όλα τα ακατάλληλα, ακολούθησαν, σε έξαρση από το Σάββατο το βράδυ, τα κλασσικά συμπτώματα της γρίπης. Αυτό που συνήθως σου κόβει τα πόδια σε τέτοιες περιπτώσεις και την όρεξη να δουλέψεις, να σκεφτείς και να γράψεις είναι η αδυναμία. Το να βλέπεις τηλεόραση, ν'ακούς ράδιο ή να διαβάσεις δεν είναι όμως και τόσο δύσκολο. Μ'αυτήν την πεσμένη διάθεση διαβάσαμε ανάμεσα στα άλλα και δύο συνεντεύξεις, που όλως παραδόξως είχαν να κάνουν με θέματα υγείας. Και παρόλο που υπήρχαν άλλα θέματα πιο ουσιαστικά και μεγαλύτερης σπουδαιότητας δια τον δημόσιο βίο, εμάς μας άρεσαν τόσο πολύ, ώστε αυτές επιλέξαμε, ομοιοπαθητικώς, να προβάλλουμε.
Γι'αυτό σφίξαμε τα δόντια, σηκωθήκαμε από το κρεββάτι και προσπαθήσαμε να τις αντιγράψουμε. Βρήκαμε όμως αναρτημένη μόνο τη μία. Είναι αυτή που δόθηκε στον συγγραφέα Χρήστου Αγγελάκα, που στα τέλη του 2016 του διαγνώστηκε καρκίνος. Και δόθηκε από τον αγαπητό μας συγγραφέα, εκπαιδευτικό και αρθρογράφο Σταύρο Ζουμπουλάκη, που εδώ και τέσσερα χρόνια παλεύει τον δικό του καρκίνο.
Ο Ζουμπουλάκης πολλές φορές έχει μιλήσει ανοιχτά ότι αγωνίζεται να είναι ένας πιστός Χριστιανός και ως εκ τούτου έχει περισσότερο ενδιαφέρον αυτή η συνέντευξή του. Περισσότερο για όσους ενδιαφέρονται να μαθαίνουν πως βιώνουν και πως σκέπτονται τα διάφορα άγρια της ζωής άνθρωποι που το ψάχνουν μέσα στα δικά τους αχαρτογράφητα ύδατα.
Πατώντας εδώ θα σας εμφανιστεί η συνέντευξη όπως δημοσιεύτηκε στην ΕτΣ στις 28.1.17 με τον τίτλο "Αναζητώντας τις σωστές λέξεις"
