Για τον Νίκο Κούνδουρο (1926-2017) έχω ακούσει πολλές δυνατές ιστορίες από μεγαλύτερους συμπολίτες μας που τους έχω βγάλει πολλές φορές το καπέλο. Και κάποιες φορές έχω ακούσει/διαβάσει τον ίδιο να εξιστορεί διάφορα και να λέει τις απόψεις του για τη ζωή και τον δημόσιο βίο, καλλιτεχνικό και μη. Συμπέρασμα:
Θεωρώ ότι ο Κούνδουρος υπήρξε μια ξεχωριστή φυσιογνωμία, που με το έργο του και προπάντων με τον βίο του άνοιγε νέα μονοπάτια. Aπ'αυτά που δίνουν χέρι βοηθείας για αναβάσεις προς δυσπρόσιτες κορυφές. Και οι μεγάλες αντιφάσεις του δεν τον εμπόδιζαν να σκορπά γύρω του μία δύναμη γύρω του ικανή να συμπαρασύρει προς κάτι το καλύτερο, ακόμα και άθελά της, ακόμα και τους σκεπτικιστές.
Το περιοδικό lifo ανάρτησε ένα αφιέρωμα στον Κούνδουρο που αποτελείται από 12 άρθρα. Θα τα διαβάσουμε σιγά σιγά. Πατώντας εδώ θα σας εμφανιστεί αυτό το αφιέρωμα
