Φήμες λένε ότι υπάρχουν στιγμές για ν' ανοίγουμε πόρτες και παράθυρα σε μια θάλασσα εορταστική που μας ταξιδεύει στις ξεχασμένες χαρές μας, που μας διεγείρει τις ναρκωμένες αισθήσεις μας, που μας ανάβει τα κεράκια του τρελού έρωτα, που φέρνει στην επιφάνεια το ασίγαστο πάθος για κάτι που ξεπερνάει τον τρέχοντα φτωχό εαυτό μας. 

Ναι, υπάρχουν τέτοιες στιγμές, σπάνιες είναι αλήθεια, που αυτή η θάλασσα, κι ας είναι μια σταλιά, μας λυτρώνει από όλα όσα μας μικραίνουν, απ'αυτά που μας βασανίζουν και από τα άλλα που μας μαραζώνουν.

Με λίγα λόγια, μιλάμε για εκείνη τη θάλασσα που μας γεννά την επιθυμία να ξεφύγουμε από τις πανίσχυρες συνήθειες μας, να δραπετεύσουμε από τις φυλακές μας.

Συνήθως η θάλασσα αυτή όταν έχει χαθεί μέσα μας είναι έξω μας κάποιοι συνάνθρωποι. Είναι αυτοί που με ένα τρόπο μαγικό μας μεταμορφώνουν κι εμάς σε μια θάλασσα τοσοδούλα που εγκυμονεί απρόβλεπτα ταξίδια. 

Και τέτοιες στιγμές, άλλες φορές, θάλασσες γίνονται για την περίπτωσή μας κάποια τραγούδια.  

Αν καλούσα φέτος φίλους σε ρεβεγιόν ή αν έκανα ραδιοφωνική εκπομπή λίγο πριν έρθει η δωδεκάτη, αυτά τα τραγούδια θα έπαιζα. Και μετά τα φιλιά, τις αγκαλιές και τις προπόσεις θα ηχούσαν σε όλο το σπίτι άλλα αγαπημένα, με έμφαση στα ελληνικά. 

Εδώ είμαστε λοιπόν, για να ακούσετε αυτά που τραβάει η ψυχή σας, αφιερωμένα εξαιρετικά. 

Χριστούγεννα στο Ναύπλιο    Νίκου Ξυδάκη- Θοδωρή Γκόνη (1991) 

 Speak Low με την Μπίλι Χολιντέι, των Kurt Weill / Ogden Nash (1944)

Drive   Joe Bonamassa (2016) 

The love me or die  CW Stoneking (2008) 

Demasiado Corazon  Willy DeVille (1983)

  Heaven   Rolling Stones (1981) 

Bekledim De Gelmedin   o Στέλιος Καζαντζίδης το ηχογράφησε το 1960, παραδοσιακό της ανατολής.

The World We Knew   Frank Sinatra, των Bert Kaempfert, Herbert Rehbein, Karl Singman (1967) 

Sleepwalking Man  Sivert Høyem (2016) 

In The Death Car  Ίγκι Πόπ , του Γκόραν Μπρέγκοβιτς (1993)

Της γιατρειάς το ρίσκο  Διονύσης Σαββόπουλος, ( 1997, διασκευή του τραγουδιού του Βαν Μόρισσον The healing game) 

Happy Xmas (War Is Over)   Τζον Λέννον / Τζον Λέννον και Γιόκο Όνο (1971)

Υ.Γ: Τα The word we knew και Bekledin De Gelmedin άρεσαν πολύ στη μάνα μου.