Η Κρίστα Παπίστα γεννήθηκε στη Λευκωσία από μητέρα Κύπρια και πατέρα Αυστραλό. Γράφει στίχους από 12 χρονών, ενώ μετά από λίγα χρόνια ξεκίνησε και τα πρώτα live με το συγκρότημα «Punk» που είχε φτιάξει με άλλα δυο κορίτσια. Ευκαιρία να πούμε εδώ ότι το "τυχαία" σπανίως είναι καθαρή τύχη, ακόμα κι αν πέσει εξ ουρανού μια χελώνα στο κεφάλι μας, όπως λένε ότι συνέβη στον Αισχύλο όταν περπατούσε στη Σικελία κι έτσι πέθανε ο καημένος. Τυχαία βεβαίως με την έννοια ότι κάτι δεν είναι αποτέλεσμα των δικών μας επιλογών και προσπαθειών, δεν είναι τέκνο των αναγκών μας, δεν έχει μια φανερή δια γυμνού οφθαλμού αιτία.
Όμως αυτό το τυχαίο "κάτι" εξαρτάται από χίλιους δυο παράγοντες, όπως οι συνήθειες της ζωής μας και οι κύκλοι των ανθρώπων που συναναστρεφόμαστε, εξαρτάται από τις αναζητήσεις μας, τα σχέδια μας, κ.ά. Με λίγα λόγια, δεν είναι δυνατόν να κερδίσουμε το λαχείο αν δεν το έχουμε αγοράσει, είναι όμως δυνατόν να πέσουμε τυχαία πάνω σε μια παλιά μας αγάπη στο Μαρακές ή στα Άγραφα, ή να πέσουμε κατά λάθος θύματα μαφιόζικης απαγωγής μπροστά από το δημαρχείο του Πειραιά.
Συνέντευξή της Κ. Παπίστα στον Φ.Δημητριάδη, τον Μάρτιο του '17
Οι στίχοι της "Αλεξάνδρας"
Αλεξάνδρα, / το φως του ήλιου χαράζει πάνω σου / ευλογημένη να' ναι η μάνα σου / έλεος ρε αγάπη μου / η αύρα σου, θεϊκή μ'έχει μελανιάσει / ο τρόπος σου ο ισχυρός μ'έχει δηλητηριάσει / άγγιξε με ακόμη μια φορά / το θέλω, / αυτό φωνάζω με μια δειλή ματιά, / σε θέλω / ελέησον ημας, / φωτιά η πόλη / κ' η κάμαρα /, γιατρεψέ με, / αναζητώ / μαγεψέ με, / προσπαθώ / κι' αν δεν σε ξαναδώ / το κορμί μου θα σπάσει, / πως να ξεχάσω εγώ, /μ'έχεις δηλητηριάσει / άγγιξε με ακόμη μια φορά / το θέλω /, αυτό φωνάζω με μια δειλή ματιά, / σε θέλω / ελέησoν ημάς, / δόξα σοι ο θεός / φωτιά η πόλη / κ' η κάμαρα,/ γιατρεψέ με,/ αναζητώ / μαγεψέ με, / προσπαθώ.
και η Αξεξάνδρα
