Ψωμί Παιδεία Ελευθερία .... και άλλα σε ...ια (256)
Η κληρονομιά της Μεταπολίτευσης στην παιδεία είναι η στρεβλή αντίληψη πως ό,τι μας ζορίζει είναι απορριπτέο· η πεποίθηση πως ό,τι μας θέτει όρια θέλει το κακό μας
Επιλέγων ή Συντάκτης Μανώλης Ροσμαράκης
Αρης Αλεξανδρής. Ο πανικός που προκλήθηκε σε σεβαστή μερίδα κόσμου από τις 11 αλλαγές που εισάγει στα σχολεία το υπουργείο Παιδείας είναι απότοκο μιας μεταπολιτευτικής ψυχολογίας στασιμότητας, με την οποία, παραδόξως, σχεδόν καθόλου δεν καταπιάστηκε ο δημόσιος διάλογος αυτή την τόσο συμβολική επετειακή χρονιά (50 χρόνια Μεταπολίτευση, 50 χρόνια ΠΑΣΟΚ). Μέτρα όπως η απαγόρευση κινητών τηλεφώνων στο σχολείο, η επαναφορά των τριήμερων και πενθήμερων αποβολών και η αλλαγή του πλαισίου διαχείρισης των απουσιών θεωρήθηκαν σκληρά, άδικα, οριακά απάνθρωπα,
Τα χαρισματικά παιδιά εμπλουτίζουν τον κόσμο
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Απόστολος Λακασάς. Στόχος ο εντοπισμός μαθητών από όλες τις κοινωνικές τάξεις και η πρόσβασή τους στην εκπαιδευτική καινοτομία
Περίπου 5% των παιδιών σε κάθε εκπαιδευτικό σύστημα είναι χαρισματικά και εξ αυτών 2% πολύ χαρισματικά.
Με βάση αυτά τα ποσοστά, όπως δείχνουν οι σχετικές έρευνες, στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου 66.000 χαρισματικοί μαθητές. Είναι παιδιά με ιδιαίτερες ακαδημαϊκές και αντιληπτικές ικανότητες, βάθος και εύρος σκέψης, μεγάλη αγάπη για τη μάθηση.
Ωστόσο, οι συγκεκριμένοι μαθητές δεν έχουν συχνά την ευκαιρία να αναπτύξουν, όσο θα μπορούσαν, το δυναμικό τους στην εκπαίδευση.
Μισούσα το σχολείο, το παραδέχομαι, του Yorgos Kyriakopoulos, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Την Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου ανοίγουν φέτος τα σχολεία. Ήδη δάσκαλοι και καθηγητές προσέρχονται γιά την οργάνωση της χρονιάς. Αλλά και στα μάτια μικρών και μεγάλων παιδιών βλέπει κανείς αυτή τη θολή απογοήτευση του τέλους του καλοκαιριού. Ίσως όχι επειδή τέλειωσαν οι διακοπές και τα μπάνια ή τα χάδια κάποιας γιαγιάς στο χωριό (αναρωτιέμαι πόσο κοινά είναι όλα αυτά πιά), αλλά γιατί το σχολείο, όπως και ο στρατός, είναι - παρά τα περί του αντιθέτου θρυλούμενα - ένας καταπιεστικός μηχανισμός που συνθλίβει πιό πολύ παρά κοινωνικοποιεί. Αν και αυτό μπορεί να είναι και λογικό σφάλμα, μιας και η κοινωνικοποίηση συνθλίβει έτσι κι αλλιώς εν (μεγάλω) μέρει την φυσικότητα των παιδιών και τα απογαλακτίζει, συχνά βάναυσα, από τον μαγικό και προσωπικό τους κόσμο. Υπάρχουν φυσικά και εξαιρέσεις, που αυτός ο "κόσμος" ούτε μαγικός ήταν, ούτε άνετος, ούτε κάν προσωπικός.
Με αφορμή τις αντιπαιδαγωγικές παπάντζες Πιερρακάκη, δράττομαι της ευκαιρίας να τιμήσω την Πανώρια Ρέλια (1920-2001)
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης 
Παναγιώτης Παπανικολάου, από το fb
Με αφορμή τις αντιπαιδαγωγικές παπάντζες Πιερρακάκη, δράττομαι της ευκαιρίας να τιμήσω μια από τις Παιδαγωγούς που μπροστά της κάτι Πιερρακάκηδες και κάτι τέως αρχιΔΑΠίτες που τα ξύνουν με κομματικό βύσμα σε διευθύνσεις εκπαίδευσης είναι αρλεκίνοι. Την αείμνηστη Π. Ρέλια.
Την Πανώρια Ρέλια (1920 - 2001) την γνώρισα στο Βαρβάκειο όπου ήμουν μαθητής γυμνασίου και λυκείου (1977 - 1983). Όχι μόνο δεν έριχνε σχεδόν ποτέ "αποβολές", αλλά ούτε καν σήκωνε τον τόνο της φωνής της. 1,50 με ανάταση και ορθοπεταλιά, 50 κιλά. Την ΕΤΡΕΜΑΝ μόλις την έβλεπαν από 30 μέτρα μαθητές ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ. Γιατί ως διευθύντρια δημόσιου πρότυπου σχολείου είχε αποφασιστικό λόγο για το ποιοι εκπαιδευτικοί θα υπηρετούσαν εκεί, μια υπηρεσία που τότε ήταν ιδιαίτερα τιμητική. Και το καθήκον αυτό (της επιλογής εκπαιδευτικών) το ασκούσε με καθαρά εκπαιδευτικά κριτήρια αποκρούοντας τις πιέσεις για κομματικά βύσματα.
Νεοδιόριστοι εκπαιδευτικοί που αναζητούν και δεν βρίσκουν στέγη, του Ν.Σ. Μαυρογιάννης, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή έρχονται στην δημοσιότητα τραγικές ιστορίες
νεοδιόριστων εκπαιδευτικών που αναζητούν και δεν βρίσκουν στέγη
ή βρίσκουν αλλά με αντίτιμο πέρα από τις δυνατότητες τους.
Και ταπεινωτικές εικόνες ανθρώπων που αναγκάζονται να κοιμούντα, να
πλένοται κτλ όπως όπως και όπου λάχει.
Το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο και επομένως δεν υπάρχει καμία
δικαιολογία για τους κυβερνώντες.
Πρωτοφανείς συμπτύξεις σχολικών τμημάτων σε όλη τη χώρα
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Χρήστος Κάτσικας. Σε πρωτοφανές κύμα συμπτύξεων, σε όλη την εκπαίδευση, προχωρά το υπουργείο Παιδείας μέσω των διευθύνσεων εκπαίδευσης με "σημαιοφόρο" τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης Αττικής. Με διοικητικές παρεμβάσεις, αλλάζουν τα δεδομένα του my school και «ως δια μαγείας» εξαφανίζονται τμήματα και μαθητές/τριες.
Οι εκτιμήσεις των εκπαιδευτικών φορέων κάνουν λόγο για εξαφάνιση περίπου 900 τμημάτων ενώ πάνω από 2.000 εκπαιδευτικοί αίφνης μετατρέπονται σε λειτουργικά υπεράριθμοι και θα αναγκαστούν να μετακινηθούν σε 2-3-4 σχολεία για να καλύψουν το ωράριό τους. Εκατοντάδες θα είναι και οι αναπληρωτ(ρι)ες που δε θα προσληφθούν.
Διεθνής επιτυχία Ελλήνων καθηγητών Φυσικών Επιστημών
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Ομάδα Ελλήνων εκπαιδευτικών κέρδισε δύο βραβεία (European STEM Teacher Award) και πολλές διακρίσεις στο 13ο Πανευρωπαϊκό φεστιβάλ «Οι Φυσικές Επιστήμες στο Προσκήνιο» (Science on Stage), που φιλοξενήθηκε στο Turku UAS’ Kupittaa Campus (EduCity και ICT City) στο Turku, Φιλανδία, από τις 12 έως 15 Αυγούστου 2024. Το φεστιβάλ διοργανώθηκε από Science on Stage Finland με την κύρια υποστήριξη του Turku University και σε συνεργασία με Science on Stage Europe. Ήταν υπό την αιγίδα της Iliana Ivanova, Ευρωπαία Επίτροπο για την Καινοτομία, την Έρευνα, τον Πολιτισμό, την Εκπαίδευση και τη Νεολαία (European Commissioner for Innovation, Research, Culture, Education and Youth).
Για ποιους λόγους μπορεί κάποιοι που ενδιαφέρονται για την ποιότητα της δημόσιας εκπαίδευσης να έχουν αντιρρήσεις για την πρόταση του Ν.Σ.Μαυρογιάννη που αφορά στο πρόγραμμα της Α΄Λυκείου, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Το σημείωμα αυτό αφορά στην Α΄ Γενικού Λυκείου
ως τάξης Γενικής Παιδείας.
Ωστόσο η λογική του μπορεί να επεκταθεί και στις άλλες τάξεις.
Γράφτηκε με αφορμή πρόσφατες συζητήσεις.
Περιλαμβάνει ιδέες αρκετών ανθρώπων
που κυκλοφορούν εδώ και καιρό.
Στην εικόνα: "Το σχολείο του χωριού" του Ελβετού Albert Anker (1831–1910)
Περί Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (ΕΒΕ) στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, του Ν.Σ.Μαυρογιάννη, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
Η ΕΒΕ είναι λάθος. Όχι γιατί βάζει φραγμούς στη μόρφωση. Για άλλους λόγους:
α) Διότι είναι μια στατιστική κατασκευή που δεν ελέγχει επί της ουσίας κάτι. Δεν μας πληροφορεί τι λείπει από κάποιον υποψήφιο που δεν την φτάνει.
β) Διότι αν λόγος ύπαρξης της είναι η εκπαιδευσιμότητα των αυριανών φοιτητών, η αποτελεσματικότητα της είναι αμφίβολη και η εφαρμογή της μερική: Εφαρμόζεται μόνο σε όσους κατευθύνονται στα δημόσια πανεπιστήμια και όχι στα ιδιώτικά κολλέγια.
◌◌◌◌◌◌◌◌
Θα μπορούσε να μετατραπεί με απλούστατο τρόπο σε ένα σωστό μέτρο. Έχω αναφερθεί και παλαιότερα στο θέμα. Το επαναλαμβάνω:
Τα χέρια και τα μάτια των παιδιών στη Τανζανία, του δάσκαλου στο Κερατσίνι Μάριου Μάζαρη, από το fb
Επιλέγων ή Συντάκτης Λάκης Ιγνατιάδης
2. Τα ΧΕΡΙΑ. Αν μπορούσα να περιγράψω τα παιδιά εδώ στην Τανζανία, θα σκεφτόμουν τα μάτια τους και τα χέρια. Την πρώτη μέρα ένας φίλος από Ελλάδα με ρώτησε με ποια λέξη θα περιέγραφα τη μέρα μου και του απάντησα ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ. γιατί δεν είναι αυτονόητη. τα παιδιά εδώ μαθαίνουν για την ActionAid Hellas και το πρόγραμμα αναδοχής, αλλά δεν είναι εύκολο να εμπιστευτείς κάποιον που στέλνει μηνύματα και συνδρομές από την άλλη μεριά του πλανήτη.
όταν βρέθηκα λοιπόν στο πρώτο σχολείο δίσταζα να απλώσω το χέρι μου στα παιδιά. έτεινα την παλάμη μου και με κοιτούσαν. κοιτούσα στα μάτια, χαμογελούσα, έσκυβα στο ύψος τους και τότε μόνο ήρθαν οι πρώτες παλάμες να ακουμπήσουν τη δική μου. και μετά κατάλαβα τον τρόπο και το έκανα πάντα.