Όμως, αν μέσω των στοχαστικών μας προσαρμογών, που μας τις είχε επαινέσει ο Καβάφης, καταφέρνουμε να διασώζουμε κάτι από το πνεύμα των έργων και των δράσεων, μπορεί με κάποιο τρόπο να ευχαριστιόμαστε κι εμείς προϊόντα και έργα της νέας εποχής.
Και ποιος θα περίμενε κι αυτό; Μια εναλλακτική ροκ μπάντα από το Λας Βέγκας να χαρακτηριστεί από τα πιο αξιόλογα αμερικάνικα μουσικά περιοδικά, ως η πιο ενδιαφέρουσα ανακάλυψη του 2013. Και το όνομα αυτής IMAGINE DRAGONS ,που έκαναν το ντεμπούτο τους με το άλμπουμ "Night Visions". Τα τραγούδια τους είναι επηρεασμένα όχι μόνο από το ροκ, αλλά και από το χιπ χοπ, την φολκ μουσική και την ποπ. Είναι φανερό πως πρόκειται για ένα ακόμα συγκρότημα που του αρέσει να πειραματίζεται και δηλώνει ανοιχτό σε διαφορετικά πράγματα, σε διαφορετικά είδη μουσικής. Μόνο που αυτοί το κάνουν με έναν ιδιαίτερα δημιουργικό τρόπο. Έτσι κατάφεραν να κερδίσουν την εκτίμηση και του κοινού και των κριτικών.
Αυτό που είναι πρωτοφανές και δεν το περίμενε κανείς, είναι ότι αυτό το συγκρότημα δεν ξεκίνησε την καριέρα του από την Νέα Υόρκη ή από κάποιο περιθωριακό προάστιο μιας αμερικάνικης πόλης με παράδοση στην μουσική, αλλά από το κέντρο της πιο λαμπερής πόλης των Η.Π.Α, ναι, από το Viva Las Vegas. Η πόλη αυτή, που δεν φημίζεται ως καλλιτεχνικό φυτώριο, είναι αυτή που γέννησε τους Imagine Dragons. Είναι πάντως αξιοσημείωτο το πως λειτούργησε υπέρ τους το όλον κομφορμιστικό περιβάλλον των καζίνων του Λάζ Βέγκας. Στο Λας Βέγκας λοιπόν, οι μουσικοί πρέπει να ανταγωνιστούν τους άπειρους performers, τα σόου γκέρλ, τη ρουλέτα και τα λαμπερά ονόματα της σόου μπιζ. Ο ανταγωνισμός είναι αμείλιχτος και διαρκής και όπως δήλωσε ο αρχηγός του συγκροτήματος Νταν Ρέινολντς, πρέπει να μαθαίνεις συνεχώς να ξεχωρίζεις, διότι πέρα όλων των άλλων, αγωνίζεσαι να τραβήξεις και την προσοχή ανθρώπων που κάθονται στους κουλοχέρηδες, ανθρώπων που παίζουν χαρτιά ή ποντάρουν στην ρουλέτα.
Το πλέον δημοφιλές τραγούδι τους απ' αυτό το άλμπουμ είναι το Radioactive, μια εφιαλτική εικόνα της περιβαλλοντικής αθλιότητας σε κάποια πόλη. Οι άνθρωποι ξυπνούν μέσα στην τέφρα και τη σκόνη, ιδρώνει ο ήρωας σκουριά, κι ανασαίνει χημικά. Σκηνές αποκάλυψης και η αίσθηση στα κόκκαλα της νέας ραδιενεργούς εποχής. Πατώντας ( http://youtu.be/ktvTqknDobU ) ελπίζουμε πως θα σας εμφανιστεί το βίντεο του Radioactive (πάνω από 90εκ. εμφανίσεις μέσα στο 2013). Αν πούμε ότι " το βιντεοκλίπ αυτό είναι του γούστου μας", υπονοούμε κάτι για το τραγούδι, έχουμε εκφέρει γνώμη γι'αυτό;
Και μιας μιλάμε για βίντεο τραγούδια, ας πούμε και για τα πρώτα μουσικά βραβεία που έδωσε η μεγαλύτερη πλατφόρμα παγκοσμίως, το πασίγνωστο Youtube. Οι νικητές των έξι συγκεκριμένων νεοσύστατων μουσικών βραβείων, αναδείχθησαν από το κοινό μέσω του Facebook του Twitter ή του Google, τα συνολικά views των video του κάθε καλλιτέχνη, καθώς και από τον αριθμό συνδρομητών στα επίσημα YouTube Channel, τα σχόλια κλπ.
Στην πρώτη διοργάνωση αυτού του κολοσσού, ο τίτλος του καλλιτέχνη της χρονιάς δόθηκε στον λευκό ράπερ Έμινεμ.
Tο "I Got a Boy" ( http://youtu.be/wq7ftOZBy0E ) του νοτιοκορεάτικου συγκροτήματος Girls' Generation ανακηρύχθηκε το τραγούδι με το καλύτερο βιντεοκλιπ και η Τέιλορ Σουίφτ είναι "Το φαινόμενο του You Tube" για το βίντεο του " I Knew You Were Trouble ". ( http://youtu.be/vNoKguSdy4Y ) που έχει μέχρι στιγμής κοντά στις 150εκ. προβολές.
Τέλος το βραβείο για τον καλύτερο νέο καλλιτέχνη δόθηκε στους Macklemore και Ryan Lewis, των οποίων το βίντεο του τραγουδιού τους Can't Hold Us Feat ( http://youtu.be/2zNSgSzhBfM ) με ένα προϋπολογισμό μόνο 3.500€ έγινε μεγάλη επιτυχία. Αυτό που, αν και δεν το λένε φωναχτά, αλλά είναι φανερό σε όλους, είναι ο στόχος των ανθρώπων του You Tube. Το στοίχημα που έχουν βάλλει είναι αν θα καταφέρουν τα επόμενα χρόνια να ξεπεράσουν σε αίγλη και ακροαματικότητα τα βραβεία MTV; Τα φετινά MTV, που ζουν μα δε βασιλεύουν όπως παλιά, θα δωθούν την Κυριακή 10/11 στο Άμστερνταμ.
Έχω την γνώμη, παίρνοντας αμπάριζα και από άλλους τομείς, πως αυτοί οι ανταγωνισμοί των μεγαθηρίων είναι προβληματικοί ως προς το αν μπορούν ν' ανεβάζουν τον πήχη της ποιότητας των διαγωνιζομένων. Συνήθως, αυτοί που βρίσκουν μια ζεστή αγκαλιά στους διαγωνισμούς αυτών των φορέων, είναι οι ήδη αναγνωρισμένοι ( όπως ο Έμινεμ) και τα βιντεοτραγούδια που ψάχνουν την χρυσή τομή ανάμεσα σε μια συνταγή και στο πείραγμά της. Αν και είναι αναμενόμενο σε κάποιες στιγμές ένας πετυχημένος συνδυασμός δημιουργών, οργανωτών, κριτών και κοινού να κάνουν μια μεγάλη τομή. Τότε είναι που όλα δεν μπορεί να συνεχίσουν να είναι όπως πριν.

Ποιος θα το περίμενε αυτό; Να είναι πια αυτονόητο το βιντεοκλίπ για το πέρασμα ενός τραγουδιού στο κοινό. Στις μέρες μας φαίνεται πως αποτελεί αναχρονισμός το να ευχαριστιέσαι μουσική δίχως συνοδευτικά. Οι πάνω από τα σαράντα αλλιώς είχαμε μάθει και όσο νάναι δυσκολευόμαστε να προσαρμοστούμε στην νέα κατάσταση.