Προπάντων δεν πίνει με μέτρο από φόβο μήπως ξεπεράσει τα όρια. Ίσα-ίσα τα όρια είναι που τον ενοχλούν. Πίνει απολύτως. Αχόρταγα και βάρβαρα, όπως έγραφε για τον Πόε ο Μπωντλαίρ. Και μέσα στην αχόρταγη διψομανία του, με την επικουρία της τύχης, συναντά ένα βέβηλο πνεύμα που ψάχνει τα ανύπαρχτα ριζώματα" (σ. 156).

Πέντε σχόλια στην ανάρτηση του αποσπάσματος στο φ/β

Ευαγγελία Στυλιαρά

Το επόμενο βιβλίο θα πρέπει να είναι "περί κυρώσεως του ήπατος".. πέρα από την πλάκα πολύ ενδιαφέρον φαίνεται το βιβλίο από το απόσπασμα που μοιραστήκατε. Ευχαριστούμε για την πρόταση

Νίκος Γεωργιάδης

Ευαγγελία Στυλιαρά Παρακαλώ, αλλά η ανάρτηση δεν αποτελεί κάποια "πρόταση" για διάβασμα. Απλώς, μοιράζομαι ένα απόσπασμα από ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον (για μένα) βιβλίο. Και για να έλθουμε και στην "πλάκα", φοβάμαι ότι θα πρέπει να αναλάβει κάποιος άλλος τη συγγραφή του επόμενου βιβλίου "περί κιρρώσεως του ήπατος", αφού ο Κωστής Παπαγιώργης μας άφησε πριν από δέκα χρόνια.

Artemis Brakoulias

Αριστούργημα. Το ενδιαφέρον δεν έγκειται στις αναφορές του στην λογοτεχνία με το καυστικό του χιούμορ, αλλά στο βασικό του συμπέρασμα. Ο αλκοολικός είναι ο κατατρεγμένος της κοινωνίας - ο δαχτυλοδεικτούμενος - αυτός που όλοι κουνάνε το κεφάλι μόλις τους προσπεράσει. Από την άλλη όμως είναι αυτός που ερωτοτροπεί με τον θάνατο. Γελάει κατάφατσα του. Τρομερό βιβλίο...

Μίκης Αναστασίου

Σπουδαίο βιβλίο. Τα τελευταία κεφάλαια είναι αποκαλυπτικό βίωμα με τα όλα του.

Νίκος Τάσου

Όλα τα βιβλία του Παπαγιώργη είναι σπουδαία! Στο συγκεκριμένο βιβλίο απομυθοποιεί το ποτό, με τη βιβλική προτροπή, "ου πίνειν". Η υπερβολική χρήση του αλκοόλ κατέστρεψε μυριάδες...

Σ.Δ. Κάποια χρονιά στις αρχές της δεκαετίας του '90 διάβασα για πρώτη φορά βιβλίο του Κωστή Παπαγιώργη ( Νεοχώρι Υπατίας, 1947 - Αθήνα, 2014) κι αυτό ήταν το "Περί Μέθης". Έκτοτε, στα είκοσι επόμενα χρόνια διάβασα όλα τα βιβλία του και πολλά άρθρα του σε διάφορα έντυπα. Είμαι σίγουρος ότι μια Παπαγιωργίτικη σταγόνα με έχει ποτίσει και θεωρώ ότι καλό μου έκανε και εξακολουθεί να μου κάνει. Γι'αυτό τον ευχαριστώ πολύ κι ας είναι δέκα χρόνια τώρα νεκρός.

Να σημειώσω επίσης πως θυμάμαι πεντέξι φορές στη ζωή μου που μέθυσα με κρασί και αντροπαρέα με μια ασυνείδητη έντονη επιθυμία να σκαλίσω τις πληγές μου και στη συνέχεια να τις ξεπλύνω με αλκοόλ για να τις απολυμάνω και να τις γιάνω. Ήταν από εκείνες τις λυτρωτικές περιπτώσεις που ενώ έχεις ανάγκη από φίλους φίλους εν τούτοις δεν μπορείς να τις μοιραστείς. Όλες τις άλλες αρκετές φορές αυτόν τον μισό αιώνα ήταν απλά ξεφαντώματα που πιο πολύ από όλα με ένωνε με τους ομοτράπεζους φίλους, συναδέλφους και κάποια χρόνια και συναγωνιστές, μία στο βάθος χαρμόσυνη διάθεση ακόμα κι όταν διαφωνούσαμε. Μια διάθεση που τη γεννούσε η συνεύρεσή μας ακόμα και όταν υπογείως και ανεξάρτητα από τη θέλησή μου καταλάγιαζα τους έσω πόνους μου. 

Να πω και για το εξώφυλλο κάτι. Αυτό που βλέπετε είναι της νεώτερης έκδοσης του βιβλίου και οι πίνακες που το κοσμούν είναι του Φράνσις Μπέικον (Δουβλίνο, 1909 - Μαδρίτη, 1992), ενός από τους πιο αγαπημένους μου ζωγράφους και ο πίνακας ταιριάζει με το περιεχόμενο του βιβλίου ως προς εκείνη την σπαρακτική διάθεση που διαπερνά τους βαρείς πότες.  

Και λίγα εγκυκλοπαιδικά. Ποιοι καταναλώνουν τις μεγαλύτερες ποσότητες αλκοόλ, ε; Ναι, οι Ευρωπαίοι, όσο κι αν φαίνεται αταίριαστο με την εικόνα που έχουμε στο μυαλό μας γι'αυτούς. Το καλό, ας πούμε για την υγεία τους, είναι πως από το 1980 παρατηρείται σταδιακή μείωση κατανάλωσης αλκοόλ τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ε.Ε. Όσο για τις χώρες ξεχωριστά η Γερμανία (10,6 λίτρα) είχε την υψηλότερη ποσότητα κατανάλωσης αλκοόλ, μεταξύ των «τεσσάρων μεγάλων» της Ε.Ε. όσον αφορά την οικονομία και τον πληθυσμό, ακολουθούμενη από τη Γαλλία (10,4 λίτρα), την Ισπανία (7,8 λίτρα) και την Ιταλία (7,7 λίτρα). Στο Ηνωμένο Βασίλειο η κατανάλωση ήταν 9,7 λίτρα. Η Η Ελλάδα εμφάνισε αυτά τα χρόνια τη μεγαλύτερη μείωση κατά 24,1%, ακολουθούμενη από τις Κάτω Χώρες (20,9%), την Ισπανία (20,4%) και την Τουρκία (20%). Ως προς το φύλο, σε όλες τις χώρες, οι άνδρες είχαν περισσότερες πιθανότητες από τις γυναίκες να αναφέρουν έντονη επεισοδιακή κατανάλωση αλκοόλ. Το 2019, κατά μέσο όρο σε όλες τις χώρες της Ε.Ε., το 26,6% των ανδρών ανέφεραν σοβαρή επεισοδιακή κατανάλωση αλκοόλ τουλάχιστον μία φορά το μήνα, σε σύγκριση με το 11,4% που ήταν το ποσοστό των γυναικών. Το μορφωτικό επίπεδο έχει επίσης σημασία για τη βαριά κατανάλωση αλκοόλ. Τα άτομα με χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο δεν έχουν υψηλότερο ποσοστό βαριάς επεισοδιακής κατανάλωσης αλκοόλ στις χώρες της Ε.Ε., εκτός από τη Λετονία.

Η ακαδημαϊκή έρευνα επίσης υποδηλώνει ότι οι διαφορές μεταξύ των δύο φύλων μπορεί να σχετίζονται με την πολιτισμική κουλτούρα και να αντανακλούν τους «παραδοσιακούς ρόλους» των δύο φύλων. Μπορεί επίσης να σχετίζονται με το χάσμα απασχόλησης μεταξύ των δύο φύλων και το χαμηλότερο εισόδημα.

Και τέλος, ως προς το μορφωτικό επίπεδο, κατά μέσο όρο, το 12,5% των ατόμων με εκπαίδευση στην Ευρώπη κάτω από το ανώτερο επίπεδο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ανέφεραν βαριά επεισοδιακή κατανάλωση αλκοόλ, σε σύγκριση με το 20% ή περισσότερο των ατόμων με εκπαίδευση τουλάχιστον ανώτερης δευτεροβάθμιας (22,3%) ή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (20,2%).