Και μερικά σχόλια στην ανάρτηση αυτού του κειμένου στη σελίδα μου στο fb 

Cris Sarika

Γεια σου Λακη

Διάβαζα παλιά ένα ωραίο βιβλίο

Θεωρία της Αστικής Τάξης

Σ αυτό το βιβλίο αναφέρονταν συνήθειες πλουσίων για να ξεχωρίζουν από τους φτωχούς

Πχ

Τα φουσκωτά μακρυά ρούχα

Τα περίτεχνα μαλλιά

Τα καπέλα , τα περιποιημένα χέρια με τα γάντια

Οι καιροί αλλάζουν και τα πράγματα αντιστρέφονται

Εκείνα τα χρόνια οι αριστοκρατία είχε λευκή επιδερμίδα γιατί δεν δούλευαν στον ήλιο

Σήμερα οι πλούσιες είναι μαυρισμένες είτε από τον ήλιο είτε τεχνητά γιατί κάνουν διακοπές

Οι υπάλληλοι πάλι είναι κλεισμένοι στα γραφεία χλωμοί και μαραμένοι

Τα νύχια είναι κάτι που κάθε γυναίκα διεκδικεί για εξισορρόπηση των ταξικών αντιθέσεων

Μια φαντασίωση

Θεολόγος Ιγνατιάδης

 Δεν νομίζω ότι αυτή η διεκδίκηση είναι το κυρίαρχο και μάλιστα σε μία εποχή που τα αδύναμα στρώματα πιο πολύ έλκονται από τα ισχυρά. Εξ άλλου το νύχι είναι ελάχιστο προς το όλον του σώματός της και συνήθως εκτός του οπτικού πεδίου για να παίξει ένα τέτοιο ρόλο όπως επίσης οι σκληρά εργαζόμενες ή άνεργες γυναίκες δεν κυκλοφορούν στους ίδιους κύκλους με τις όμορφες και ποθητές, που στην τελική οι πιο γνωστές από αυτές έχουν μια καλοπληρωμένη δουλειά. Νομίζω ότι μιλάμε για ένα άσφαιρο όπλο. Στην τελική αυτές οι μονόχορδες αριστερές αναλύσεις για πολιτισμικά θέματα πολύ γρήγορα έπαψαν να με πείθουν, τις έβρισκα φτωχές κι απλοϊκές. Αυτό που περνάει από το μυαλό μου είναι η ένταση του παιχνιδιού με τα ασεξουάρ ανάμεσα στην ατομικότητα της κάθε μίας γυναίκας και στην ανυπαρξία της που συνοδεύεται από το φόβο να μην μείνουν έξω από τον χορό, να μην πάρουν μέρος στο πανηγύρι. Θεωρώ ότι πιστεύουν πως τα σούπερ νύχια είναι ένα μέσο για να εγγραφούν στην συνείδηση του άλλου, να κερδίσουν λάικ επί του ερωτικού παιχνιδιού. Καλή ανάσταση Χρυσηίδα.

Stratos Makras

Αγαπητέ Θεολόγε, τα περιποιημένα νύχια ήταν ένδειξη μη χειρονακτικής εργασίας. Μην ξεχνάς ότι και οι "μαγκες" άφηναν, παλαιά, νυχάκι στο μικρό δάκτυλο. Ενδεχομένως αυτό ξεχάστηκε και επανήλθε ως συρμός με τον απαραίτητο βέβαια μανιερισμό που συνοδεύει τις μόδες. ΥΓ. Για την ώρα προσφέρει και μια εύκολη επαγγελματική διέξοδο.

Ν.Σ. Μαυρογιάννης

Λάκη είναι απλώς ένα μικρό μερίδιο στην κοκεταρία στην χαρά και στην πρόσκαιρη ευτυχία. Αυτή η έγνοια υπήρχε σε όλους τους πολιτισμούς. Και θα υπάρχει. Δεδομένου ότι το κόστος είναι λογικό είναι μια μικροπολυτέλεια που μπορούν να προσφέρουν στον εαυτό τους νέες και όχι τόσο νέες γυναίκες.

Θεολόγος Ιγνατιάδης

Ν.Σ. Μαυρογιάννης Νίκο, παίζουν αυτά που αναφέρεις, αλλά αμφιβάλλω πολύ αν έχει το περιποιημένο "νύχι" κάποιο αντίκρυσμα, αν προκύπτει κάποια διαφορά όπως πετυχαίνουν όλα τα υπόλοιπα. Το ζωγραφισμένο νύχι όσο όμορφο κι αν είναι πιστεύω ότι δεν συνεισφέρει στο να φουντώνει ο πόθος και ο έρωτας να κερδίζει πόντους. Έτσι όπως το βλέπω εγώ εκτιμώ ότι αργά ή γρήγορα μια πλειονότητα θα το συνειδητοποιήσει και δεν θα αργήσει να ξεφουσκώσει αυτή η ασήμαντη μόδα. Αν όχι, τότε κάτι κρύβεται σ'αυτήν την μόδα, κάτι που ίσως να έχει να κάνει με την προσπάθεια για την ατομικότητα της κάθε μιας στην αναζήτηση ενός τρόπου για να εγγραφεί στους κοντινούς της ανθρώπους. Μόνο που πιστεύω ότι αυτό το όπλο είναι άσφαιρο. Δεν ξέρω, νομίζω ότι κάτι σημαντικό μας διαφεύγει σε αυτήν την επίθεση του εφήμερου νυχιού.

Ν.Σ. Μαυρογιάννης

Θεολόγος Ιγνατιάδης Οι συρμοί έρχονται και παρέρχονται αλλά η ισχύς τους όσο διαρκούν είναι υπαρκτή. Η αποκομιζόμενη "ωφέλεια" από την υποταγή σε ένα συρμό δεν αποτιμάται με διαλογισμό αλλά με έρευνα στο πεδίο. Πολλά στους απ΄έξω φαίνονται ακατανόητα αλλά στους εμπλεκόμενους όχι. Τι μπορούμε να πούμε για τα τατουάζ τα πήρσινκ. τα μυστήρια χτενίσματα κ.α. Ακατανόητα στους απ' ΄έξω αλλά απολύτως λειτουργικά (σε κύρος, έλξη, αυτοπεποίθηση κ.α.) στους εμπλεκόμενους.

Θεολόγος Ιγνατιάδης

Ν.Σ. Μαυρογιάννης Αυτών που αναφέρεις υποψιαζόμουν τους πολλαπλούς ρόλους που έπαιζαν κι ένας λόγος ήταν πως γινόντουσαν μέρος του προσώπου και του σώματος που παίζουν σημαντικό ρόλο και προς τα μέσα και προς τα έξω. Τα νύχια, έτσι όπως είναι εκεί στην άκρη, δεν μπορώ να καταλάβω τι γεννούν. Δύο τρεις φορές που έχω ρωτήσει οι απαντήσεις που πήρα ήταν πολύ κοντά στο "γιατί έτσι, μας αρέσει".

Γιάννης Κυπαρίσσης

Κι εγώ πάω σε "Νυχου" η οποία είναι και πολύ καλή ηθοποιός...

Από το γόνατο και κάτω πάω σαν γυναίκα κι από το μπούστο κι απάνω σαν άντρας... το ενδιάμεσο μέλος -κομμάτι δεν μπορώ να κατατάξω ακόμη κι αυτό είναι θέμα μεταξύ ατομικότητας κι ανυπαρξίας όντως...

Πάντως...το συμπέρασμα είναι ότι... μετά της φυλάω τα χέρια της γυναίκας.... πετάω όταν φεύγω από το εργαστήρι.... όσο τα εκοβα μόνος μου πιο πολύ πονουσα μετά

 Θεολόγος Ιγνατιάδης

Καλέ σκληραγωγημένα ήταν τα νύχια σου, αλλά ευτυχώς, τι ωραία, τι καλά με την νυχού, μόνο που εδώ δεν μου βγαίνει τι μπορεί να είναι το "άντε και εις ανώτερα"....μμμμ, ίσως για τους μουσικόφιλους να είναι ότι την "Η Ορχήστρα του αδελφού μου" συνεχίζει να την παίζει το Σινεάκ