Σας ρωτάω λοιπόν : Πάει κάμπινγκ στη Γαύδο με κοντό σορτσάκι σέβεντις και Μπίρκενστοκ με κόκκινο καλτσάκι. Έχει βάψει μπλέ μόνο τις φαβορίτες και το υπόλοιπο μαλλί είναι του συνοικιακού μπαρμπέρη. Από τον σάκο του προεξέχει μεταχειρισμένο βιβλίο τσέπης γιά τον Γκουρτζίεφ και στη μασχάλη του πιέζεται μιά Λάϊφο και το περιοδικό του πλοίου ανοιγμένο στη σελίδα με τα ζώδια. Ακούει στο Σπότιφάϊ Νταϊάνα Ρος το πρωί και Ντέϊβιντ Αρτσουλέτα μετά το μεσημέρι. Τα έϊτις γυαλιά του έχουν "άτιτιουντ", χωρίς αμφιβολία. Το ίδιο και τα Καρέλια Χρυσή κασετίνα στην υφασμάτινη τσάντα του από εκδήλωση της Στέγης. Και λέει στον μπροστινό του που ακουμπάει το σάκο με το αντίσκηνο δίπλα σε δυό κοπέλες με μαγιώ "όχι εδώ ρε μπρο, ληγμένο μπάφο ήπιες;" Είναι φασαίος; Ή μήπως είναι κανένας "γκρούβαλος" της Ικαρίας που ξέπεσε στη Γαύδο και με μπερδεύουν τα σημαινόμενα; Τι φάση! 

Από το διαδίκτυο

Τι σήμαινε στη slang

Όταν πρωτοεισήχθη στη μετεφηβική slang της γενιάς μας, ο όρος έμοιαζε να σημαίνει κάτι πολύ πιο συγκεκριμένο. Φασαίος ήταν αυτός που κυνηγάει τη φάση. Αυτό που άλλες εποχές ονομάτιζαν ως in, alternative ή hipster. Με απλά λόγια, αυτός που διεκδικούσε την ηγεμονική θέση στις εναλλακτικές κουλτούρες. Εκείνος που ετεροπροσδιοριζόταν από το mainstream και ταυτόχρονα απέρριπτε τις underground ακρότητες, νιώθοντας ενδεχομένως ανώτερος και από τους δύο. Η λειτουργία των φασαίων ήταν η εξής απλή: έπαιρναν στοιχεία underground κουλτούρων και τα επαναπλαισίωναν με πιο mainstream τρόπους και ύφος, συνήθως αφαιρώντας τους τις πολύ έντονες αιχμές.

Από πολύ νωρίς όμως ο όρος είχε ανοίξει στα δύο ακολουθώντας παράλληλες πορείες. Από τη μία, δήλωνε τους άλλοτε γκρούβαλους με την πιο χίπικη αισθητική, το γουακαλίλι, τον Χαρούλη και την Ικαρία ή τη Σαμοθράκη. Από την άλλη, είχαμε τους πιο κυριλέ φασαίους, τους πρώην hipster της Τήνου, της Κιμώλου, της house μουσικής και των γαστροκουτουκίων. Κάπου στη μέση ήταν όλοι οι υπόλοιποι, κάποιοι πιο κοντά στο ένα άκρο του συνεχούς και κάποιοι προς το άλλο. Έτσι, οι σημασίες του όρου προχωρούσαν παράλληλα και αυτό ήταν λειτουργικό μέχρι που η ομπρέλα άρχισε να ανοίγει υπερβολικά πολύ.

Με άλλα λόγια, η χρήση του έγινε καταχρηστική και τελικά η λέξη φασαίος άρχισε να σημαίνει σχεδόν οτιδήποτε, έχοντας απλά μία ξεκάθαρα αρνητική αξιολογική χροιά. Κάτι κατά βάση ενοχλητικό για τον ομιλούντα, ο οποίος το επέκρινε ως υποκριτικό, ανειλικρινές, εγωιστικό ή απλά γελοίο. 

Και  Αποκάλυψη ειδικών: ΦΑΣΑΙΟΙ Αθηνέζοι φταίνε τελικά για τις φωτιές του καλοκαιριού | Luben TV