ΟΠεποίθησή μας όμως είναι ότι αυτόν τον αγώνα πάντα θα τον χάνει. Οι σοφοί της ανατολής και της δύσης συμφωνούν πια, πως αυτό που μένει στους ανθρώπους είναι να σταματήσουν να την καταστρέφουν αλόγιστα και να προσπαθήσουν επειγόντως να βρουν τρόπους για να συζητούν μαζί της.
Εμπειρίες από σεισμό, το πιο πιθανό είναι ότι έχουν όλοι οι Έλληνες. Και ιστορίες να διηγηθούν. Θρίλερ πιο πολύ, που πρωταγωνιστεί ο ανεξέλεγκτος φόβος. Υπάρχουν και άλλες, για την πάλη των σεισμοπαθών να περισώσουν ότι είναι δυνατόν να σωθεί. Και σκηνές με ανθρώπους γενναίους που το πάλεψαν μέχρι εσχάτων, βοηθώντας και δίνοντας κουράγιο. Αυτά είναι τα βασικά μοτίβα των ιστοριών που διηγούνται οι άνθρωποι. Ιστορίες που γρήγορα τις ξεχνούν.
Στην Κεφαλλονιά το κακό κτύπησε δυο φορές μέσα σε λίγες μέρες. Είναι σαν να σε στήνουν στο εκτελεστικό απόσπασμα ξανά και ξανά. Το καλό πάντως είναι ότι δεν υπήρξαν θύματα. Μεγάλες όμως ήταν οι υλικές ζημιές - μέχρι στιγμής ένα στα δύο σπίτια, από τα 3000 που έχουν ελεγχθεί, θεωρείται μη κατοικήσιμο. Το '53 ο σεισμός στο νησί τα είχε σαρώσει όλα. Μάθαμε; Αν ήμασταν Γιαπωνέζοι, σεισμογενής χώρα κι αυτή, οι υλικές ζημιές θα ήταν ελάχιστες. Άρα δεν μάθαμε. Υπάρχει έστω και ένας που να πιστεύει πως νομοθετήθηκε σωστά η αντισεισμική δόμηση και προστασία με όλες τις σύγχρονες κατακτήσεις και πως οι ρυθμίσεις αυτές τηρήθηκαν και εφαρμόστηκαν; Ενώ στην Ιαπωνία...Με τα χρόνια σου σχηματίζεται η γνώμη πως είναι μάταιο να ελπίζεις ότι η Ελληνική κοινωνία είναι δυνατόν να μαθαίνει από τα παθήματά της και σιγά σιγά συμφιλιώνεσαι μ'αυτήν τη δυσανεξία. Φυσικά και δεν το έχουμε στο DNA μας. Ποιος όμως ψάχνει τους σύνθετους λόγους και τις διαχρονικές αιτίες που μας καθηλώνουν στην ίδια τάξη συνεχώς. Και ποιος "δάσκαλος" διαμορφώνει προτάσεις για να σταματήσουμε το σημειωτόν και να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα, ένα βήμα παραπάνω;
Τα όσα συνέβησαν στο νησί ήταν σχεδόν τα αναμενόμενα. Ο κρατικός μηχανισμός μεταξεταστέος. Οι ανούσιες παρελάσεις των επωνύμων, άψογες. Οι ανώνυμοι που έτρεξαν και βοήθησαν με τις γνώσεις τους και με την πείρα τους, όπως πάντα αρκετοί. Η παθητικότητα και η μιζέρια δεν κέρδισαν το παιχνίδι. Οι σεισμοπαθείς οργανώθηκαν, συζήτησαν, διεκδικούν με συγκεκριμένα αιτήματα. Και το κράτος κάποια μέτρα ανακούφισης που εξήγγειλε, θετικά μας φάνηκαν. Μεγάλη φαίνεται πως είναι και η βοήθεια που φτάνει στο νησί. Σκλαβενίτης, Βασιλόπουλος, αλλά και άλλες παρόμοιες εταιρείες (από αυτές που κάνουν ότι μπορούν για να έχουμε από τις ακριβότερες τιμές των προϊόντων τους στην Ευρώπη) στείλανε καραβάνια φορτηγών γεμάτα από τα εμπορεύματά τους και μπράβο τους. Στην άλλη άκρη, αξιοπρεπείς άνθρωποι, ανώνυμοι, που δεν τους περισσεύει τίποτα, πρόσφεραν κι αυτοί τον οβολό τους. Μέσα στους προσφέροντες είναι φαντάροι (με διαταγή), δήμοι, υπηρεσίες του κράτους, σχολεία, οργανώσεις και κινήματα, ομάδες ( ξεχωρίζει η προσφορά του Ολυμπιακού, που ανακοίνωσε ότι θα αναλάβει το κτίσιμο τεσσάρων σχολείων), λέσχες και σύλλογοι. Το άλλο που έχουμε αφομοιώσει ότι δεν τα καταφέρνουμε σε περιπτώσεις σαν κι αυτές, είναι στην οργάνωση και στην διανομή της βοήθειας. Είναι ακόμα πρόβλημά μας να γίνουν με τρόπο αποτελεσματικό, σωστό και δίκαιο. Λέτε κάτι ν'αλλάξει τώρα στην Κεφαλλονιά; Ε, βεβαίως και χρειάζεται μεγάλη προσοχή και διαφάνεια στην διαχείριση των χρημάτων που προσφέρονται ως βοήθεια. Θυμάστε τι αποκαλύφθηκε πως έγινε με ένα μέρος των χρημάτων που είχαν δοθεί ως βοήθεια στους πληγέντες από την πυρκαγιά στην Ηλεία; Ε, ας μην επαναληφθούν τα ίδια αίσχη.
Ο Αρανίτσης είδε στην τηλεόραση την κυρία Αναστασία, σεισμοπαθής στην περιοχή του Ληξουρίου. Κι έγραψε ένα καλό κατά τη γνώμη μας άρθρο, γι'αυτήν τη μεγάλη γυναίκα. Για το πως στάθηκε στο ταρακούνημα της γης και για το πως μετά ο ελάχιστος εαυτός της έβγαλε τα καλά της στοιχεία, σχεδόν πηγαία. Δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία στις 8/2/14, με τον τίτλο "Το κουτί". Αν και είναι πολύ δύσκολο κάτι από την μικρή οθόνη να καταφέρει να σε επηρεάσει προς το καλύτερο, αυτή η γυναίκα έβαλε μπρος τον παροπλισμένο κόσμο του Αρανίτση και έγραψε ένα άρθρο που έχει τη δύναμη να θέσει σε κίνηση όμορφα δικά μας πράγματα. Πατώντας εδώ θα σας εμφανιστεί το άρθρο όπως αναδημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα I love Ithaki.
Για τους γερμανοτραφείς και γαλλομαθείς, read more, σημαίνει, διαβάστε περισσότερα.
Υ.Γ. Είναι πολύ δύσκολο να μην σου περάσει απ' το μυαλό η σκέψη, πως το κακό που βρήκε τους Κεφαλλονίτες, για τους οικοδόμους, εργολάβους, ηλεκτρολόγους, υδραυλικούς, μηχανικούς και αρχιτέκτονες και τα συναφή επαγγέλματα, που βαράνε μύγες τα τρία τελευταία χρόνια, είναι μάννα εξ εγκέλαδου, αυτή η καταστροφή.
