Μόνο που εδώ και αιώνες έχουμε μάθει ότι όλα αυτά τα νέα κόλπα της αγοάς ποτέ δεν είναι υπέρ του συμφέροντος όλων, και δεν μπορεί να είναι δηλαδή, μιας και οι κοινωνίες μας είναι πολύμορφα και πολύπλευρα ταξικές, εξ ου και οι κοινωνικές αντιπαραθέσεις που ενίοτε γίνονται και πολιτικές συγκρούσεις.  

Επιστροφή στο πρόβλημα που βάζει το άρθρο. Λοιπόν, το τείχος της αυλής έπεσε μετά τις καταρρακτώδεις βροχές του Γενάρη. Επειδή ως εποχούμενος με μηχανή το έκρινα επικίνδυνο, έστειλα μήνυμα στο Δήμο μέσω της εφαρμογής novoville, με φωτό και με κείμενο ζητώντας να έρθουν να μαζέψουν τα μπάζα. 

Το καλό ήταν πως κάποια αρμόδια υπηρεσία του Δήμου ειδοποιήθηκε και ήρθε και μάζεψε πέτρες και χώματα σε ένα περίπου μήνα. Όλα; Όχι καλέ όλα, σιγά τώρα, αυτά τα πολλά που βλέπετε είναι όσα απέμειναν. Για τους εποχούμενους σ'αυτήν την ανηφόρα/κατηφόρα πάντα θα παίζει η πιθανότητα σε κάποια φάση να κινδυνέψουν σοβαρά. Παίζει και κάτι ακόμα σε καθημερινή βάση. Το γεγονός ότι κανείς από τους υπαλλήλους του δήμου και στο βάθος του αρμόδιου διοικητικού και πολιτικού προϊστάμενου, δεν έβαλε στη ζυγαριά και τους πεζούς, κάτι που δυστυχώς είναι συνηθισμένο στον τρόπο που σκέφτονται οι υπεύθυνοι τέτοια ζητήματα. Ναι, γι'αυτούς οι πεζοί είναι σαν να μην υπάρχουν.

 Στο θέμα μας τώρα, τι μπορεί να σκέφτηκαν οι προχωρημένοι και άφησαν τα μισά μπάζα; Πως αφού τα μπάζα είναι πάνω στο πεζοδρόμιο του χρόνια τώρα εγκαταλελημμένου καταστήματος/οικίας Μαδεράκη, κάποια στιγμή θα φιλοτιμηθούν οι κληρονόμοι του, αν υπάρχουν φυσικά, και θα έρθουν και θα τα μαζέψουν. Χα χα χα, διότι εκτιμώ ότι ακόμα κι αν το γνωρίζουν δεν παίζει η πιθανότητα να μην θεωρούν τους εαυτούς τους υπεύθυνους να τα μαζέψουν ή και το πιο σύνηθες να μην νοιάζονται για κάτι τέτοια θέματα, ε; Δεν ξέρω, μήπως παίζει και η εκδοχή, αν κάπου ζουν αυτοί οι άνθρωποι, να τους εντοπίσει ο δήμος και να τους ειδοποιήσει; Λέτε να ;

Παίζει κανένα στοίχημα; Ναι, το στοίχημα που παίζει είναι πως αυτά τα μπάζα θα υπάρχουν με κρύο και βροχή μέχρι τα Χριστούγεννα, λένε οι μισοί και οι άλλοι μισοί με ήλιο και βροχή και μετά το Πάσχα.

Εκτός κι αν μπεί στο μάτι κάποιου από τους εκλεγμένους μας Δημοτικούς Συμβούλους, που ας πούμε τώρα γυρίζει στους δρόμους της Δραπετσώνας και μυρίζει και σφυρίζει ή κάποιου που έχει σχέση με τον Δήμο, να ας πούμε ως ειδική περίπτωση δημοτικός υπάλληλος που ενδιαφέρεται για το καλό του Δήμου, ή η περίπτωση, κάποιου καλού δημότη που νοιάζεται για τη γειτονιά του, και που επιπλέον κρίνει πως όπως και να το κάνουμε αυτά τα μπάζα εξακολουθούν να είναι ως ένα βαθμό επικίνδυνα, αν μάλιστα αναλογιστούμε τις καταρρακτώδεις βροχές που λόγω κλιματικής κρίσης είναι αναμενόμενες. Και σπάσει ο διάολος το ποδάρι του κι ένας από όλους αυτούς πάρει την πρωτοβουλία να βρει και να ειδοποιήσει την αρμόδια δημοτική υπηρεσία. Και αυτή, ξανασπάζοντας ο διάολος το ποδάρι του, αποφασίσει εν θερμώ να ολοκληρώσει το έργο που το ξεκίνησε πριν περίπου έξι μήνες και επιτέλους το φέρει εις πέρας.

Αυτή η εκδοχή είναι που μας οδηγεί να σκεφτούμε πως τέλος καλό όλα καλά;  

Υ.Γ. Θα' θελα πάντως να μάθαινα (για το γαμώτο), αυτοί οι πρώτοι δημοτικοί υπάλληλοι που τους δόθηκε η εντολή να μαζέψουν τα μπάζα, εννοείται όλα, πληροφόρησαν τους αρμόδιους προϊσταμένους της υπηρεσίας τους ότι μάζεψαν τα μισά; Εμένα μου βγαίνει ως καλύτερη εκδοχή, να πω όχι. Εσείς τι λέτε; 

(Η φωτό πάνω αριστερά είναι από τον Γενάρη του '26, τότε που έπεσε το τείχος)

ΚΑΙ ένα σχετικό στο βάθος κήπος άρθρο για τον Καστοριάδη του Αντώνη Καζάκου

 «Γιατί αυτό που χρειάζεται δεν είναι απλώς να δημιουργηθεί μια νέα πολιτική θεώρηση, αλλά να αμφισβητηθεί ένας ολόκληρος τρόπος ζωής και να νοηθεί ένας άλλος» efsyn.gr/nisides/ Από την ασημαντότητα στην αυτονομία