Τώρα ποιους έχοντας σώας τας φρένας τους απασχολεί έντονα το θέμα αυτό δεν ξέρω. Εκτιμώ ελάχιστους και βασικά αυτούς που τσιμπάνε στα τηλεοπτικά δολώματα ή μπλέχτηκαν στα αναμπουμπουλιασμένα του ΣΥΡΙΖΑ, πέρα από απ'αυτούς που γέρνουν δεξιά κι έχουν τέτοια θέματα κάτι σαν επάγγελμα.Παρόλο που έχω κατασταλάξει, κάποιες φορές ακούω με προσοχή τους υποστηριχτές της γενοκτονίας όταν επιχειρηματολογούν και δεν σχίζουν τα ιμάτιά τους αφρίζοντας ή δεν διαχέουν στο περιβάλλον ένα ρυπογόνο μίσος ικανό να σε εκφοβίσει αν είσαι λίγο μπόσικος.
Αυτό πάντως που μου προκαλεί εντύπωση είναι το μένος που βγάζουν στο fb - κάτι που δε θυμάμαι να το έχω αισθανθεί ποτέ στην πραγματική ζωή - κάποιοι απόγονοι των θυμάτων που θεωρούν ότι πρόκειται για γενοκτονία. Μένος εναντίον αυτών που δεν έχουν την ίδια γνώμη. Οι της γενοκτονίας συχνά μου δημιουργούν την αίσθηση πως αν τους δοθεί η ευκαιρία είναι έτοιμοι να προκαλέσουν αντίποινα σε επίπεδο γενοκτονίας σε ομάδες και λαούς που σε κάποια συγκυρία θα θεωρήσουν πως τους απειλούν την ταυτότητά τους ή τη ζωή τους. Κι αυτό όπως και να το κάνουμε δεν είναι έργο θεάρεστο.
Πατώντας εδώ θα σας εμφανιστεί μία συνέντευξη του ιστορικού Αντώνη Λιάκου που έδωσε τον Ιούνιο του 2013 και που προσπαθεί να μιλήσει όσο γίνεται πιο νηφάλια για τα θέματα αυτά. Η συνέντευξη αυτή δημοσιεύτηκε στο tvxs με τον τίτλο "Να διαχωρίσουμε το λόγο μίσους από τον ιστορικό λόγο".
Και πατώντας εδώ θα σας εμφανιστεί ένα άρθρο του Δημοσθένη Παπαδάτου - Αναγνωστόπουλου που δημοσιεύτηκε στο REDNotebook στις 4.11, με τον τίτλο " Περί γενοκτονίας ή ενάντια στον πολιτικαντισμό απ'όπου και αν προέρχεται.
Έχω την αίσθηση ότι αυτά τα δύο άρθρα, όπως και άλλα πολλά, βοηθάνε, στο μέτρο που τους αναλογεί, τη ζωή να προχωράει και δεν εμποδίζουν τις ανθρώπινες σχέσεις να ανθίζουν.
Σχόλια
Είμαι ένας από αυτούς που « έχουν σώας τας φρένας και όμως τους απασχολεί το θέμα αυτό»
Επίσης είμαι ένας από αυτούς που αποκαλείται « οι της γενοκτονίας» και θα ήθελα να εκφράσω τα εξής
• Αν αυτά που έχετε διαβάσει σας οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι δεν ήταν γενοκτονία έχει να κάνει προφανώς με το είδος των αναγνωσμάτων σας και την ευκολία με την οποία εσείς πείθεσθε
Γιατί «εμείς οι της γενοκτονίας» την ιστορία δεν την μάθαμε από τα βιβλία αλλά από τις προφορικές μαρτυρίες των επιζώντων, τους τάφους και τα λείψανα των δικών μας ανθρώπων. Και όπως βέβαια γνωρίζεται η νεότερη ιστορία δεν γράφεται από τις ανακαλύψεις της αρχαιολογικής σκαπάνης αλλά από αυτές τις μαρτυρίες.
• Τέλος θα μου επιτρέψετε και μια κάποιος πιο προσωπική τοποθέτηση
Εμένα « αυτόν της γενοκτονίας» δεν με ενόχλησε η τοποθέτηση του Φίλη για το αν είναι ή δεν είναι κλπ. Αλλοίμονο αν η περιμέναμε να το μάθουμε από το τι πιστεύει ο Φίλης . Για αυτό αποφάνθηκαν οι Ιστορικοί που μάλλον ο σπιθαμιαίος Φίλης δεν μπορεί να σταθεί μπροστά στις αποδείξεις και τα τεκμήρια.
Αυτό που με ενόχλησε εμένα « αυτόν της γενοκτονίας» είναι η έκφραση « τους συμπονάμε τους Πόντιους» Θα πρέπει να ξέρει αυτός και οι όμοιοί του ότι εμείς οι απόγονοι των θυμάτων των σφαγών δεν λυπόμαστε για αυτούς που χάθηκαν . Είμαστε περήφανοι και τους έχουμε για παράδειγμα στη ζωή μας. Στους τάφους τους δεν κλαίμε αλλά χορεύουμε . Και τέλος θα έπρεπε να ξέρει ότι ο λαός όπου η μάνα πνίγει τα μωρό της σφίγγοντάς το στην αγκαλιά για να μην κλάψει δεν χρειάζεται συμπόνια αλλά ΣΕΒΑΜΟ.
Αλλα αυτά κύριε Ιγνατιάδη δεν τα μαθαίνεις σε βιβλία αλλά τα ΖΕΙΣ.
Με εκτίμηση
Απλακίδης Γιάννης
Βέροια
Τροφοδοσία RSS για τα σχόλια αυτού του άρθρου.