Τον Βαγγέλη Γκούφα τον έμαθα όταν ήμουν μια σταλιά, τότε που όλες οι γυναίκες της γειτονιάς, μικρές και μεγάλες, σαν τρελές έστηναν αυτί και άκουγαν από το ράδιο το "Πικρή μικρή μου αγάπη". Κάποια χρόνια αργότερα μες τη χουντική μαυρίλα παρόλο που πλησίαζε το τέλος της, αλλά εμείς δεν το ξέραμε, είδα το όνομά του ως στιχουργός στον αρκετά πρωτότυπο δίσκο "Δεν περισσεύει υπομονή" που συνθέτης του ήταν ο Αργύρης Κουνάδης. Τραγουδούσε η Σωτηρία Μπέλλου και η πρωτοεμφανιζόμενη τότε Ελένη Βιτάλη. Δύο από τα τραγούδια του δίσκου μου άρεσαν πολύ και για χρόνια, το ομότιτλο
Ο Βαγγέλης Γκούφας έλαμψε με ό,τι κι αν καταπιάστηκε.
Γεννημένος το 1925 στην Αθήνα, ο Βαγγέλης Γκούφας σπούδασε νομικά και ξεκίνησε την καριέρα του ως δημοσιογράφος, για ασχοληθεί αργότερα με το θέατρο, τον κινηματογράφο, το ραδιόφωνο, την τηλεόραση και τη διαφήμιση.
Έγραψε κινηματογραφικά σενάρια, ραδιοφωνικά σκετς και παρλάτες, διασκευές για την τηλεόραση και στίχους τραγουδιών γνωστών συνθετών (μεταξύ άλλων του Μάνου Χατζιδάκι, του Μίκη Θεοδωράκη, του Σταύρου Ξαρχάκου, του Αργύρη Κουνάδη και του Μίμη Πλέσσα.
Τα πιο γνωστά του τραγούδια είναι τα «Όνειρο δεμένο», «Χάθηκε το φεγγάρι», «Τα δάκρυά μου είναι καυτά» και «Το σύννεφο έφερε βροχή».
Στο ραδιόφωνο ξεχώρισε με την επιτυχημένη σειρά της δεκαετίας του 1960 «Μικρή πικρή μου αγάπη» -και όχι μόνο- που μαγνήτιζε το κοινό.
Ανάμεσα στα θεατρικά του έργα ξεχωρίζουν τα μονόπρακτα «Το κρατητήριο», «Η επιστροφή του ευεργέτη», «Η οργή», «Μικρή παρένθεση», καθώς και τα «Μια πόρτα δραχμές 500» και «Το έμπα και έβγα του κόσμου».
Δημοσίευσε επίσης πολλές ποιητικές συλλογές.
Ο Βαγγέλης Γκούφας ίδρυσε τον θεατρικό σχηματισμό «Δωδεκάτη Αυλαία» και ήταν ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος. Ήταν επίσης μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου. Το 2006 η Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος τον τίμησε για την καλλιτεχνική του συμβολή.
Πηγή: www.ogdoo.gr
Εδώ όλο το άλμπουμ.
