Αυτή τη βδομάδα παίζεται σε πρώτη προβολή το έργο "Μarina", μία ιταλοβελγική παραγωγή του 2013. Σκηνοθέτης ο Στιν Κόνινξ και πρωταγωνιστούν ο Ματέο Σιμόνι και η Κριστιάν Καμπάνια. Η ταινία αυτή έχει στο κέντρο της έναν Ιταλικής καταγωγής τραγουδιστή και συνθέτη, τον Ρόκο Γκρανάτα, που στα χρόνια της δεκαετίας του ΄60 ήταν αρκετά δημοφιλής.
Η οικογένειά του μετανάστευσε από τη νότιο Ιταλία στο Βέλγιο, όπου ο πατέρας του βρήκε δουλειά στα ορυχεία. Κάποια στιγμή ο πατέρας αγοράζει στον μικρό ένα μεταχειρισμένο ακορντεόν κι αυτό γίνεται η πύλη της είσοδός του σε έναν άλλο κόσμο όπου διέπρεψε γράφοντας και τραγουδώντας μελωδικά τραγούδια.
Την ταινία δεν την έχουμε δει και μάλλον δεν θα τη δούμε. Κι ας έχει ως τίτλο το τραγούδι του Γκρανάτα "Marina", που εκεί γύρω στο '60 ακουγόταν παντού και πολύ, ώστε το θυμόμαστε έως σήμερα. Μια μπόσα νόβα είναι απ'αυτές που είναι εύκολο να σου κολλήσουν σαν τσίχλα και μετά δεν σ'αφήνουν με τίποτα. Το Marina βασίζεται στις παιδικές αναμνήσεις του Γκρανάτα που είχε από την πατρίδα του την Καλαβρία. Το αφιερώνουμε σε όλους εκείνους που το είχαν ξεχάσει και στο Μαρινάκι βεβαίως, που πολύ χαιρόμαστε που είναι μυστική πρακτόρισσα της Καταρικής Εξωγαλαξιακής Ομοσπονδίας.
* Ο τίτλος είναι τα δύο πρώτα στιχάκια του τραγουδιού του Γκρανάτα, "Μi sono innamorato di marinauna / ragazza mora ma carina..."
